Kring vzw BLOG RSS

7070 bijkomende plaatsen in de kinderopvang nodig

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: Parlementaire vragen) — Wed, 10 Feb 2021 15:40:07 +0100

Bron: Parlementaire vragen: https://docs.vlaamsparlement.be/pfile?id=1642423

1. In onderstaande tabel is het aantal kinderen tussen 0 en 3 jaar op 1/12/2020 weergegeven per provincie; voor het Vlaamse Gewest komen de gegevens uit de databank van Opgroeien, voor het Brussels Hoofdstedelijk Gewest zijn het de NIS- gegevens op 1/1/2020.

Aantal kinderen
Antwerpen    59.774
Limburg    23.338
Oost-Vlaanderen    44.571
Vlaams-Brabant    33.672
West-Vlaanderen    33.090
Totaal Vlaams Gewest    194.445
Brussel Hoofdstedelijk Gewest    50.045
Het decreet stelde het doel om voor alle gezinnen met baby’s en peuters die behoefte hebben aan kinderopvang een plaats te voorzien. We kunnen niet zomaar zeggen voor hoeveel baby’s en peuters er effectief een behoefte aan kinderopvang is, dat is regionaal ook zeer verschillend. Daarom willen we graag ook in zoveel mogelijk gemeenten een lokaal loket kinderopvang zien opstarten, omdat deze lokale loketten wel de nodige informatie kunnen geven over de onbeantwoorde behoefte.
Voor het Brussels Hoofdstedelijk Gewest richten we ons tot 30% van het totaal aantal kinderen.

Vanuit het agentschap Opgroeien werd een wetenschappelijk onderzoek uitbesteed om de behoefte inzake kinderopvang te kunnen inschatten. In totaal zijn op basis van dit onderzoek, uitgevoerd door het HIVA in 2018 en 2019 deze legislatuur 7.070 bijkomende plaatsen in de kinderopvang nodig.
In de budgettaire planning van deze legislatuur, voorzien we dat het geraamde nodige aantal plaatsen voor volledige dekking van de behoefte aan kinderopvang, kan worden gerealiseerd. Dit doen we met budget zowel voor plaatsen met subsidie voor inkomenstarief als voor plaatsen met een basissubsidie.

Het tekort aan CLB-artsen

info@werkenindegezondheidszorg.be ( Mensenwerken) — Wed, 10 Feb 2021 15:37:58 +0100

Bron: Parlementaire vragen.

https://www.vlaamsparlement.be/parlementaire-documenten/schriftelijke-vragen/1451411#documenten

Het vinden van de nodige gediplomeerde kandidaten voor de functie van CLB-arts is al sinds vele jaren heel moeilijk (CLB: centrum voor leerlingenbegeleiding). De job van CLB- arts is dan ook een knelpuntberoep geworden.

Onlangs werden extra middelen toegekend aan de CLB’s maar desondanks blijft het vaak lang zoeken om het nodige medisch personeel te vinden.

Hoeveel CLB-artsen telt Vlaanderen vandaag? Graag een overzicht per provincie met een onderscheid tussen de titularissen (vastbenoemde artsen en tijdelijke artsen ter vervanging van een afwezige titularis) en vervangers (tijdelijke artsen ter vervanging van een afwezige titularis) .
Sommige CLB-artsen hebben een deeltijdse aanstelling of benoeming. Daarom ontving ik ook graag het aantal CLB’s en het aantal voltijdsequivalenten (vte’s) per provincie.

Hoeveel vacatures staan er momenteel bij VDAB open voor de functie van CLB-arts? Graag een overzicht per provincie. Hoeveel waren er dat 1 jaar, 5 jaar en 10 jaar geleden op hetzelfde moment?
Zijn er bepaalde regio’s waar er meer vacatures openstaan voor de functie van CLB- arts en het (dreigend) tekort scherper is dan in de rest van Vlaanderen? Hoe kan dat verklaard worden?
Bestaat er een noodplan voor CLB’s in geval van artsentekort?
Cijfers
Aantal artsen CLB schooljaar 2020-2021 *
* Dit zijn de gegevens van een onvolledig schooljaar. Het betreft de gegevens voor het schooljaar 2020-2021 zoals gekend op datum van 14-12-2020.
Dit zijn het aantal personeelsleden (fysieke personen).
De titularissen zijn personeelsleden die minimum 1 opdracht als vastbenoemde of tijdelijk personeelslid in een openstaande betrekking hebben.
De vervangers hebben minimum 1 tijdelijke opdracht in een niet-openstaande betrekking.
103 personeelsleden hebben zowel opdrachten als titularis als als vervanger.
Aantal artsen CLB per provincie schooljaar 2020-2021
Aantal artsen CLB   Aantal titularissen   Aantal vervangers   Zowel titularis als vervanger
345   303   145   103
Aantal artsen CLB per provincie schooljaar 2020-2021
Provincie   Aantal artsen CLB titularissen   Aantal vervangers CLB vervangers
Antwerpen   78   32
Brussels Hoofdstedelijk Gewest   18   10
Limburg   38   23
Oost-Vlaanderen   80   41
Vlaams-Brabant   40   14
West-Vlaanderen   53   28
Totaal   307   148
Aantal voltijdse eenheden (VTE’s) arts CLB per provincie en volgens titularis-vervanger

Extra helpende handen om leerachterstand weg te werken

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: Parlementaire vragen) — Wed, 10 Feb 2021 15:34:21 +0100

Bron: https://onderwijs.vlaanderen.be/nl/extra-helpende-handen-om-leerachterstand-weg-te-werken

In het Corona VI-decreet zal € 10 miljoen extra worden voorzien voor helpende handen in de klassen van het basis- en het secundair onderwijs. Van zodra dit decreet zijn definitieve vorm heeft en gestemd is, krijgen scholen de nodige richtlijnen over hoe ze deze middelen kunnen aanvragen. Met deze “Bijsprong” kunnen bijkomende leerkrachten ingeschakeld worden om de leerachterstand, opgelopen tijdens de coronacrisis, te helpen wegwerken met remediëring op maat.
Op die manier gaat er extra aandacht naar die leerlingen die leerachterstand opgelopen hebben en dat zowel tijdens de lesuren als daarbuiten. Differentiatie en remediëring op maat zijn belangrijk om de verschillende leernoden in te schatten en weg te werken.
Deze extra “Bijsprong” begint meteen na de krokusvakantie en loopt nog verder tot en met 30 juni. De praktische modaliteiten worden onder andere gecommuniceerd in Schooldirect zodra de nodige afspraken gemaakt zijn en na stemming van het decreet. De extra helpers die komen bijspringen volgen binnen de schoolmuren uiteraard strikt alle veiligheidsmaatregelen.

Oproep: subsidies voor pilootprojecten ter versterking van lerarenopleidingen

Wed, 10 Feb 2021 15:32:56 +0100

De oproep heeft als doel om de lerarenopleidingen en de samenwerking tussen de lerarenopleidingen en het werkveld te versterken. De projectvoorstellen moeten over beide aspecten gaan.

De subsidie dient om pilootprojecten uit te werken binnen 1 van de volgende 3 pijlers:

Vakkennis en vakdidactiek
Flexibele opleidingstrajecten
Diversiteit

De pilootprojecten kaderen in het deelluik ‘kwetsbare leerlingen en studenten en wendbare scholen’ van het relanceplan Vlaamse Veerkracht.

Looptijd projecten: 2 jaar

De pilootprojecten gaan ten vroegste van start op 1 september 2021 en lopen tot en met 31 augustus 2023.

Doelgroep

De oproep voor pilootprojecten richt zich op lerarenopleidingen, scholen en professionaliseringsorganisaties.

Een pilootproject krijgt vorm binnen een partnerschap. Minstens de volgende actoren maken deel uit van het partnerschap:

Een of meerdere lerarenopleidingen
Meerdere schoolteams
Een of meerdere professionaliseringsorganisaties
Een partner die instaat voor de wetenschappelijke ondersteuning

Dien je aanvraag elektronisch in tot en met 31 maart 2021

Eén van de lerarenopleidingen in het partnerschap dient het projectvoorstel in.

Gebruik het subsidieaanvraagformulier.

Studie KCE evalueert crisiswerking ziekenhuizen tijdens de eerste golf

info@werkenindegezondheidszorg.be (ZorgnetICuro) — Fri, 18 Dec 2020 11:32:32 +0100

Het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE) publiceerde een onderzoeksrapport over de werking en de maatregelen van het Hospital & Transport Surge Capacity comité (HTSC). Dat comité, samengesteld uit vertegenwoordigers van de overheid, de ziekenhuiskoepels en experten, werd opgericht bij het begin van de coronacrisis om de capaciteit in de ziekenhuizen te monitoren en de strategie te bepalen. Het KCE-rapport beoordeelt de werking van het HTSC-comité als zeer positief en pleit ervoor om het te behouden als een permanent adviesorgaan. Ook Zorgnet-Icuro heeft het HTSC comité steeds ervaren als een constructief en slagvaardig orgaan, dat een essentiële rol heeft gespeeld in het beheersen van de crisis.

Het rapport van het KCE blikt terug op de werking van het HTSC-comité tijdens de eerste golf, de maatregelen die het nam en de manier waarop de Belgische ziekenhuizen die opvolgden. KCE heeft veel lof voor de snelheid waarmee het comité schakelde en op korte tijd verregaande maatregelen nam om voldoende capaciteit te creëren voor Covid-patiënten. De ziekenhuizen op hun beurt toonden een grote bereidheid om de richtlijnen op te volgen, bv. de creatie van bijkomende bedden op intensieve zorg. Al was dat niet altijd makkelijk of haalbaar.

Margot Cloet: “Het samenbrengen van verschillende bevoegdheden en competenties in het HTSC-comité heeft het mogelijk gemaakt om vaak snel te schakelen in moeilijke omstandigheden. Er was een grote openheid binnen het comité om alle mogelijke issues, gerelateerd aan de crisis en de nood aan capaciteit, te bespreken en snel beslissingen te nemen. Daardoor hebben de ziekenhuizen een enorme wendbaarheid kunnen tonen, ook in de tweede golf”.
De ziekenhuizen doorliepen doorheen de crisis ook een leerproces, waarbij het HTSC-comité snel problemen detecteerde en ook als motor van verandering kon optreden. Zo is de samenwerking binnen de ziekenhuisnetwerken tijdens de crisis gaandeweg gegroeid, bv. wat betreft de uitwisseling van patiënten. Tijdens de tweede golf wierp die samenwerking duidelijk zijn vruchten af. Zorgnet-Icuro is alvast voorstander van het advies van het KCE om het HTSC-comité een permanent karakter te geven als adviesorgaan.

Bron: https://www.zorgneticuro.be/nieuws/studie-kce-evalueert-crisiswerking-ziekenhuizen-tijdens-de-eerste-golf

Werkenbijdeoverheid en Google for jobs

info@werkenindegezondheidszorg.be (Werkenbijdeoverheid) — Thu, 01 Oct 2020 18:41:03 +0200

Werkenbijdeoverheid post uw vacature ook door naar Google for jobs

1 op 5 zorgverleners wil ermee stoppen

info@werkenindegezondheidszorg.be (HLN) — Mon, 29 Jun 2020 22:57:02 +0200

“Ik denk er weleens aan om te stoppen met dit werk.” Dat zegt Philippe Meersseman (44), intensivist en pneumoloog in het UZ Leuven. En hij is lang niet de enige die met dat idee rondloopt: liefst één op de vijf zorgverleners gaat zo gebukt onder de moeilijke werkomstandigheden door corona dat hij of zij overweegt er de brui aan te geven. Dat blijkt uit een bevraging bij ruim 8.000 medewerkers in onder meer ziekenhuizen, woonzorgcentra en voorzieningen voor mensen met een handicap die De Morgen kon inkijken. Het zijn vooral de artsen en verpleegkundigen die twijfelen over hun professionele toekomst. En de coronapiek mag dan al achter ons liggen, ongeveer de helft van de zorgverleners voelt zich nog steeds gestresseerd en vermoeid. Voorts geeft 20% aan met concentratiestoornissen te kampen en voelt 10% zich neerslachtig. Volgens professor Kris Vanhaecht van het Instituut voor Gezondheidszorgbeleid aan de KU Leuven, die de bevraging leidt, worden de komende maanden cruciaal om het personeel gemotiveerd te houden. “De druk moet nu omlaag. Mensen moeten in de zomervakantie echt reserves kunnen opbouwen. Zeker omdat ze ook klaar moeten zijn voor een mogelijke tweede piek in het najaar.”

Auteur: HLN

Inspectie bezorgd over kwaliteit van buitengewoon onderwijs

info@werkenindegezondheidszorg.be (De Morgen) — Thu, 11 Jun 2020 10:46:02 +0200

De Vlaamse onderwijsinspectie maakt zich zorgen over de kwaliteit van het buitengewoon onderwijs. Dat blijkt uit haar laatste jaarverslag. Opvallend is dat lang niet alle scholen zicht blijken te hebben op de kwaliteit van hun eigen onderwijs.

“De kwaliteit van de doorgelichte scholen voor buitengewoon onderwijs is zwak.” Dat staat in de Onderwijsspiegel, het jaarlijkse verslag van de Onderwijsinspectie. “30 procent van alle scholen in het buitengewoon basisonderwijs die wij hebben onderzocht, krijgt een ongunstig advies”, zegt inspecteur-generaal Lieven Viaene. “In het buitengewoon secundair onderwijs gaat het over 20 procent.”

“Het is duidelijk dat het buitengewoon onderwijs in moeilijk vaarwater zit”, zegt Viaene. “Er zijn heel wat veranderingen geweest de laatste paar jaar, het publiek is complexer geworden. We merken dat heel wat scholen toch de pedalen kwijt zijn. Daar maken we ons zorgen over: de kwaliteit moet echt beter. Want de meest kwetsbare kinderen, die in dat buitengewoon onderwijs zitten, zouden net zeer goed onderwijs moeten krijgen.”

Ook Marijke Wilssens, onderzoekster en docent in de bacheloropleidingen buitengewoon onderwijs en zorgverbreding (Arteveldehogeschool), denkt dat de oorzaak gezocht moet worden bij de moeilijke omstandigheden waar scholen in het buitengewoon onderwijs in moeten werken. “De onderwijsbehoeften van leerlingen zijn complexer geworden de laatste jaren omdat de diversiteit gestegen is in de maatschappij”, zegt ze. “Twintig jaar geleden was het simpel: een kind kwam in het buitengewoon onderwijs door bijvoorbeeld autisme of een beperking. Nu is dat complexer geworden en zien we kinderen instromen met én autisme én een moeilijke gezinssituatie én leerproblematieken. Als leerkracht is het ontzettend moeilijk om daarmee om te gaan. Het vraagt om blijvende bijscholing.”

‘SCHULD VAN HET DECREET’

Is het M-decreet – dat leerlingen uit het buitengewoon onderwijs de kans moest geven meer in het ‘gewoon’ onderwijs les te volgen – een van de verklaringen voor de slechte score van het buitengewoon onderwijs? Daar is Vlaams minister van Onderwijs Ben Weyts (N-VA) van overtuigd. “We zien de negatieve effecten van het nochtans goedbedoelde M-decreet. Dat schaffen we af en schrijven een nieuw decreet waarin het buitengewoon onderwijs een betere ondersteuning krijgt.”

“Het is makkelijk alles op een decreet te schuiven”, zegt Wilssens. “Maar we hebben maatschappelijk wel de belangrijke keuze gemaakt om leerlingen de kans te geven op een gewone school les te volgen. Leerlingen komen nu vaak pas toe in het buitengewoon onderwijs nadat die ‘gewone’ school heel wat redelijke aanpassingen en ondersteuning heeft geboden. Die nieuwe rol heeft in het buitengewoon onderwijs voor een deuk in het zelfvertrouwen gezorgd. ‘Zijn wij dan niet meer belangrijk?’, vragen leerkrachten er. Terwijl zij een heel belangrijke job doen voor die kwetsbare leerlingen. Hopelijk motiveert dit rapport scholen om hun kwaliteit te blijven verbeteren.”

ONDERWIJSKUNDIG BELEID

In totaal kregen 532 scholen, centra of academies een doorlichting. Daaruit bleek dat 5 procent – ofwel 29 instellingen – een ongunstig advies kreeg. Daarnaast kreeg 34 procent een gunstig advies, maar moet een aantal tekorten worden weggewerkt. Voor 61 procent kwam er een volledig gunstig advies.

Voor het eerst onderzocht de Onderwijsinspectie ook de mate waarin scholen een onderwijskundig beleid nastreven. Dat wil zeggen: de mate waarin scholen proberen om zelf kwaliteit in hun onderwijs na te streven. Een doorlichting van de school is dus niet louter meer gericht op het bekijken of leerlingen goed les krijgen.

Het resultaat is niet rooskleurig: slechts in twee derde van de basisscholen en een kwart van de secundaire scholen staat dat onderwijskundig beleid op punt. Vooral het slechte resultaat in het secundair onderwijs valt op. Viaene ziet een logische verklaring. “Een secundaire school is gewoon veel complexer en vaak ook groter”, zegt hij. Al is het ook wel logisch dat het beleid nog niet overal op punt staat: het is de eerste keren dat scholen er op beoordeeld worden.

Bron: De Morgen, 11 juni 2020

https://www.demorgen.be/nieuws/inspectie-bezorgd-over-kwaliteit-van-buitengewoon-onderwijs~b31b5add/

Inspectie bezorgd over kwaliteit van buitengewoon onderwijs

info@werkenindegezondheidszorg.be ( Mensenwerken) — Thu, 11 Jun 2020 10:42:35 +0200

‘SCHULD VAN HET DECREET’

ONDERWIJSKUNDIG BELEID

Bron: https://www.demorgen.be/nieuws/inspectie-bezorgd-over-kwaliteit-van-buitengewoon-onderwijs~b31b5add/

Reactie Zorg en Gezondheid op mediaberichten over testen in woonzorgcentra

info@werkenindegezondheidszorg.be ( Mensenwerken) — Thu, 04 Jun 2020 17:13:29 +0200

Reactie Zorg en Gezondheid op mediaberichten over testen in woonzorgcentra

Dirk Dewolf, administrateur-generaal van Zorg en Gezondheid, reageert op aritkels die in de media zijn verschenen over ons optreden in woonzorgcentra.

De menselijke drama’s die in sommige woonzorgcentra hebben plaatsgevonden, worden al eens politiek gebruikt. In DS van 29 mei (p. 19) wordt ons agentschap Zorg en Gezondheid bekritiseerd omdat “een Oostends rusthuis vermoedens had van een uitbraak maar geen nieuwe tests kreeg van het agentschap”. Bij een bezoek vorige donderdag van onze medewerkers aan dit woonzorgcentrum werd dit gerucht besproken. De lokale medische verantwoordelijken van het woonzorgcentrum bevestigden dat er samen en in overleg met onze medewerkers was gehandeld. Maar intussen hebben boude beweringen vanuit de Oostendse gemeenteraadszaal hun weg gevonden naar de media en worden ze ook klakkeloos door federale politici overgenomen.

De medewerkers van ons agentschap plooien zich al sedert eind februari dubbel in de strijd tegen dit virus om de meer dan 800 woonzorgcentra en andere zorgvoorzieningen in Vlaanderen bij te staan. Nog voor er sprake was van COVID-19, ontwikkelden zij een draaiboek Infectieziektebestrijding en boden er tot vorig najaar nog opleidingen over aan. Nog voor de eerste besmetting na de krokusvakantie in ons land binnenkwam, werden er instructies naar de sector uitgestuurd.

De Vlaamse overheid is op zoek gegaan naar persoonlijke beschermingsmaterialen op de ineengestorte Chinese markten voor woonzorgcentra en de thuiszorg. Onze medewerkers, later verstrekt met de Taskforce Zorg, bedachten schakelzorgcentra, zetten hulplijnen op, boden crisismanagers aan, waren logistiek in de weer, legden gegevensstromen aan, staan permanent telefonisch en per mail ter beschikking van de verschillende sectoren en gaan ter plaatse voor advies.

Het is waar dat sommige voorzieningen in de woonzorgsector en de thuiszorg minder reserve hadden aan persoonlijke beschermingsmaterialen dan de ziekenhuizen. Er waren onvoldoende contact tracers in ons agentschap om het contactonderzoek langer dan een tweetal weken vol te houden, ondanks inzet aan burn-out-tempo en bijstand van collega’s van de Zorginspectie en van de VRGT. Maar met de verspreiding aan zo’n tempo in de beginfase van de epidemie toen tests amper beschikbaar waren, kon zelfs een veel ruimere bestaffing dit tracingwerk niet lang volhouden. Wie zegt dat we sneller en meer hadden moeten testen in de woonzorgcentra, moet er ook bij vertellen waar zij die testen begin en midden maart vandaan gehaald zouden hebben. De testcriteria werden vernauwd om de mensen in ziekenhuizen nog te kunnen testen. Schaarste was daarvoor de reden, niet gebrek aan inzicht.

De coronacrisis heeft ons alvast geleerd dat de muur tussen een woonzorgcentrum en een ziekenhuis veel te hoog is. De eerste lijn en de tweede lijn staan nog altijd te ver af van elkaar. Het feit dat de opdeling van bevoegdheden tussen Vlaams en federaal niveau doorheen deze muur of kloof loopt, vergroot dit probleem, ook al werd er tijdens de afgelopen crisismaanden goed samengewerkt tussen de verschillende overheden en hun administraties.

Er is behoefte aan een zorgsysteem op lokaal niveau, waarbij personen met een zorgnood, huisartsen, thuisverpleegkundigen en andere eerstelijnsdisciplines, voorzieningen voor kwetsbare personen en ziekenhuizen van elkaar kunnen leren, kennis, ervaring én problemen kunnen doorgeven in een bepaalde regio waarbinnen het overgrote deel van de personen met een zorgnood gebruik maakt van het zorgaanbod. Zodat er kan gewerkt worden aan persoonsgerichte oplossingen over de kokers of muurtjes heen. Woonzorgcentra kunnen veel opsteken van ziekenhuishygiënisten en geriaters. Maar zo’n expertise kan niet in elk van de duizenden residentiële voorzieningen in Vlaanderen aanwezig zijn of verwacht worden. Huisartsen en aan een voorziening verbonden artsen en verpleegkundigen kunnen op hun beurt te frequente hospitalisaties van fragiele personen vermijden en ziekenhuispersoneel aansporen om op dit vlak ook preventief mee te denken.

Welzijn, woonzorg, preventie en gezondheidszorg kunnen niet van elkaar gescheiden worden als men een zorgsysteem wil bouwen op maat van de mensen.

Meer over de huidige teststrategie in de woonzorgcentra.

https://www.zorg-en-gezondheid.be/reactie-zorg-en-gezondheid-op-mediaberichten-over-testen-in-woonzorgcentra

Lokale dienstencentra gaan dicht

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: ) — Tue, 10 Mar 2020 19:11:51 +0100

Vlaams minister van Welzijn Wouter Beke (CD&V) zal de lokale dienstencentra het advies geven voorlopig te sluiten uit voorzorg voor het coronavirus. Dat antwoordde hij dinsdagmiddag op vragen in de Commissie Welzijn van het Vlaams Parlement. Beke wil geen onnodige risico's nemen met kwetsbare groepen, zoals ouderen of mensen met een zorgnood, zegt hij.

Lokale dienstencentra bieden allerhande activiteiten aan, vaak gericht op ouderen of mensen met een beginnende zorgnood, en die zijn dus extra kwetsbaar voor het coronavirus. 'We mogen niet overdrijven met maatregelen, maar we moeten er toch voor zorgen dat kwetsbare groepen niet nodeloos risico's lopen', vindt Beke. Ook voor de woonzorgcentra zijn nog bijkomende instructies op komst, zei hij dinsdagmiddag.

We mogen niet overdrijven met maatregelen, maar we moeten er toch voor zorgen dat kwetsbare groepen niet nodeloos risico's lopen

Woonzorgcentra afsluiten voor bezoek, zoals afgelopen week al gebeurde in Gooik, is voorlopig niet aan de orde. 'Ik begrijp de intentie van de zorginstelling om te proberen het goede te doen en de bewoners zoveel mogelijk te beschermen, maar de vraag is of dit voldoende afgewogen was en niet disproportioneel', aldus de minister.

Kinderen uit lagere en middelbare scholen gaan voorlopig beter niet op bezoek bij grootouders of overgrootouders, vindt Beke.

Beleefdag: werken in de zorg

info@werkenindegezondheidszorg.be ( Mensenwerken) — Tue, 11 Feb 2020 15:38:56 +0100

Beleefdag: werken in de zorg

Wat is het?

Op 10 maart organiseren we een beleefdag over werken in de zorgsector. Op verschillende plaatsen kan je zien, voelen en proeven hoe het is om te werken in de zorg. Zorgverleners delen hun ervaring met jou.
En onze VDAB-bemiddelaars zetten je op het juiste job- of opleidingsspoor. In de zorgsector zijn er handen te kort dus de kans op werk is zeer groot.

Stap in de wereld van de zorg met VDAB. Want werken in de zorg is werken met je handen, hoofd, hart én slimme technologie.

Hasselt, Provinciaal Instituut Verpleegkunde:

Hoor zelf van cursisten verpleegkunde hoe het is om te studeren en te werken in de zorg
Hoe doe je dat nu, pijnloos een spuitje geven?
Stap in het ouderdomspak! Volg een workshop om 10, 11, 13, 14 of 15 uur. Ervaar zelf hoe het is om te leven met ouderdomskwaaltjes zoals:
Slecht zien of horen
Rugpijn, reuma en evenwichtsstoornissen
Ademhalingsproblemen
En wat is dementie eigenlijk?

Diest, CVO De Oranjerie:

Maak kennis met de wereld van de zorg in de beleefruimtes:

Snoezel in de snoezelruimte
Propere handen met handhygiëne
Hogerop met de tillift
Geef eens een spuitje
Jong geleerd met babyverzorging
Kijk door de VR bril naar dementie: wat is dementie en hoe voelt dat in 3D?
Ontsnap uit de escaperoom: pas als je de zorgopdrachten goed uitvoert kan je de kamerdeur openen.
Wees de eerste hulp! Maak kennis met levensreddende technieken:
Leer zelf reanimeren
Geef een elektrische schok met een defibrilator of AED toestel
Verslik je niet en oefenen de heimlich greep
Poetsen is een vak: volg de workshop ‘poetsen bij mensen thuis’

Brugge, Howest Hospital:

Hoor zelf van een kinderbegeleider, opvoeder, zorgkundige en verpleegkundige hoe het is om te werken in de zorg
Volg onze Infosessies over werken en studeren in de zorg om 10 of 11 uur, 13 of 14 uur. Wees zeker van je plaatsje, schrijf je nu in
Volg de Virtual Reality tour van het lichaam: bekijk het menselijk lichaam eens binnenste buiten met een virtual reality-bril
Doe het zelf! Oefen je eigen zorgskills en maak kennis met zorg instrumenten:
Hoe red ik een mensenleven met hartmassage?
Stap mee in de warme zorg voor pasgeborenen en jonge kinderen
Leg zelf het verband: wondzorg thuis en in het ziekenhuis
Wat kan je aflezen van een hartslagmonitor?

Aalst, CC De Werf:

Hoor zelf van van een kinderbegeleider, een opvoeder, een zorgkundige en een verpleegkundige hoe het is om te werken in de zorg.
Ga op ontdekking en oefen je medische kennis:
Bloeddruk en hartslag meten
Zorgen voor baby's en jonge kinderen
Werken met een draaglift
Aanbrengen van een verband

Brussel, Openleercentrum Porta:

Aan de hand van doe-activiteiten ontdek je hoe het eraan toe gaat in de zorgsector.

Wees de eerste hulp bij:

Een bevalling
Een reanimatie
Een zwaar zorgbehoevende
Bloedafname
Een medische check up
Antwerpen, AP Hogeschool:

Het programma van Antwerpen is nog niet bekend.

Beleefdag werken in de zorg: 10 maart
Zie, voel en proef hoe het is om te werken in de zorg.

Op 10 maart van 10 tot 15 uur organiseren we een beleefdag over werken in de zorgsector. Op verschillende plaatsen kan je zien, voelen en proeven hoe het is om te werken in de zorg.

Zorgverleners delen hun ervaring met jou. En onze VDAB-bemiddelaars zetten je op het juiste job- of opleidingsspoor. In de zorgsector zijn er handen te kort en de kans op werk is zeer groot.

Stap in de wereld van de zorg met VDAB. Want werken in de zorg is werken met je handen, hoofd, hart én slimme technologie.

Alle info via: vdab.be/zorg

Op dinsdag 10 maart organiseren we een unieke beleefdag over werken in de zorgsector. Kom op verschillende plaatsen zien, voelen en proeven hoe het is om te werken in de zorg!

Is een job in de zorg, iets voor jou? Misschien meer dan je zelf denkt. Ontdek snel waarom.

Wil je weten of een opleiding verpleegkunde iets voor jou is? Je ontdekt het via onze zelfinschattingstool.

Wie organiseert het?
VDAB

Voor wie?

Iedereen die meer wil weten over werken in de zorgsector.

Waar en wanneer?

Provinciaal instituut verpleegkunde
Kunstlaan 1
3500 Hasselt
10 maart 2020 van 10u tot 15u

CVO de Oranjerie Diest
Boudewijnvest 3
3290 Diest
10 maart 2020 van 10u tot 15u

Howest Hospital (Hogeschool West-Vlaanderen)
Rijselstraat 5
8200 Brugge
10 maart 2020 van 10u tot 15u

CC De Werf
Molenstraat 51
9300 Aalst
10 maart 2020 van 10u tot 15u

Openleercentrum Porta
Ninoofsesteenweg 369
1070 Anderlecht
10 maart 2020 van 10u tot 15u

AP Hogeschool Antwerpen, Campus Spoor Noord
Noorderplaats 2
2000 Antwerpen
10 maart 2020 van 10u tot 15u

2019: het jaar van lokaal

info@werkenindegezondheidszorg.be ( Mensenwerken) — Thu, 26 Dec 2019 10:46:42 +0100

Unizo zet 'lokaal' in de kijker

Tijdens een brainstorm sessie begin 2019, met een aantal UNIZO collega’s en leden-handelaars, lanceerde UNIZO het woord "winkelhieren" UNIZO wou een positieve campagne om het gedrag van de consument te veranderen, om hen bewust bij Belgen te laten komen, en zo een boost te geven aan onze lokale economie. Het werkwoord “winkelhieren” is dan ook rechtstreeks gelinkt aan de aanleiding van de campagne: massale aankopen in het buitenland. Wie winkelhiert kiest er bewust voor om geld uit te geven in een zaak van bij ons.

Provincies en lokale besturen blijven belangrijk

Lokale tewerkstelling

Werkgeluk en duurzame inzetbaarheid: centrale thema's HR

info@werkenindegezondheidszorg.be ( Mensenwerken) — Wed, 13 Nov 2019 15:36:24 +0100

De kern van werkgeluk en duurzame inzetbaarheid

Duurzame inzetbaarheid en werkgeluk; dat zijn de belangrijkste trends voor 2020 onder HR-verantwoordelijken in de publieke sector. Beide trends hebben één ding gemeen: oprechte aandacht voor medewerkers.

Maar liefst 54 procent van de HRM’ers benoemt duurzame inzetbaarheid & werkgeluk als een van de belangrijkste thema’s. Voor 20 procent is het zelfs het belangrijkste thema.

Dit blijkt uit onderzoek van Driessen Groep in samenwerking met Kantar. in de overheid (63 procent) en het onderwijs (66 procent) vinden ze het thema aanzienlijk belangrijker dan in de sectoren zorg & welzijn (47 procent) en cultuur (39 procent). Maar hoe ervaren medewerkers dit? En wat doen organisaties aan duurzame inzetbaarheid en werkgeluk?

Geluk van medewerkers wordt steeds belangrijker

Dat (werk)geluk van medewerkers steeds belangrijker wordt voor organisaties, blijkt ook als we de cijfers vergelijken met de HRM Barometer 2017-2018 . In 2017 gaf 25 procent van de HRM’ers aan dat werkgeluk van de medewerker centraal stond in de organisatie. In 2019 is dat gestegen naar maar liefst 45 procent. Ook medewerkers herkennen dit in toenemende mate, al is er wel een groot verschil met HRM.

Medewerkers en HRM denken hetzelfde

“Als het gaat om thema’s als gelijkheid, gezondheid en betrokkenheid, dan denken medewerkers en HRM’ers hier ongeveer hetzelfde over. De betrokkenheid bij de doelstellingen is in de publieke sector hoog. Gezondheid van het personeel speelt bij HRM ook dit jaar weer een belangrijke rol, maar neemt wel iets af ten opzichte van 2017 (52 procent versus 47 procent) en in 15 procent van de organisaties is sprake van ongewenst gedrag”, zo melden de onderzoekers.

‘Benader duurzame inzetbaarheid positief’

Prof. dr. Annet de Lange, lector HR bij de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen en bijzonder hoogleraar ‘succesvol ouder worden op het werk’ bij de Open Universiteit, herkent de trend en ziet veel positieve ontwikkelingen binnen duurzame inzetbaarheid. “Zo merken we dat er steeds meer op doelgroepen wordt ingezoomd en ontwikkeld.”

“Voor de ‘reguliere’ medewerker is in gesprek blijven voldoende om duurzame inzetbaarheid te waarborgen, maar juist kwetsbare doelgroepen hebben extra aandacht nodig. Denk daarbij aan oudere medewerkers die zichzelf niet hebben bijgeschoold, vrouwen die moeder worden, medewerkers die mantelzorgtaken krijgen of mensen met een handicap of anderszins een afstand tot de arbeidsmarkt.

De kern van beide thema’s ligt in het hebben van oprechte aandacht voor individuele medewerkers.

In alle gevallen gaat het om transities over de levensloop, waarbij soms aanpassingsprocessen nodig zijn om medewerkers inzetbaar te houden. “Benader duurzame inzetbaarheid vooral positief/preventief in plaats van negatief/curatief!”, geeft ze als boodschap mee.

Werkgeluk en inzetbaarheid: de raakvlakken

Het thema werkgeluk is een onderwerp dat vooral de laatste jaren veel bekendheid heeft gekregen. Misschien kunnen we op dit moment zelfs wel spreken van een ‘hype’. Wendy Springvloet, manager HRM-consultancy bij Reijn legt uit: “Werkgeluk is meer omvattend dan duurzame inzetbaarheid, al heeft het ook veel raakvlakken. De kern van beide thema’s ligt in het hebben van oprechte aandacht voor individuele medewerkers. Je als organisatie richten op een beleid van maatwerk dat ervoor zorgt dat medewerkers in alle levensfasen met plezier hun werk beleven. “

Werkgeluk als ‘way of life’

“Als je werkgeluk en duurzame inzetbaarheid als een causaal verband ziet, wordt het wellicht makkelijker; op het moment dat een medewerker een gevoel van werkgeluk ervaart, zet deze persoon makkelijker vanuit zichzelf acties in om duurzaam inzetbaar te zijn en te blijven.”

Als je werkgeluk en duurzame inzetbaarheid als een causaal verband ziet, wordt het wellicht makkelijker

“Vanuit dat perspectief lijkt het logisch om je als organisatie te richten op het werkgeluk van de medewerkers in je organisatie. Op het moment dat werkgeluk daadwerkelijk centraal staat in een organisatie, volgen de medewerkers. Ook zij zullen de cultuur omarmen. Werkgeluk, en het streven ernaar, wordt dan vanzelf een ‘way of life’”, aldus Wendy Springvloet.

Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met Driessen Groep.

Werkenindegezondheidszorg werkt aan samenwerking met Eclips TV

info@werkenindegezondheidszorg.be (Eigen berichtgeving) — Mon, 21 Oct 2019 18:05:46 +0200

Werkenindegezondheidszorg.be werkt aan een samenwerking met Eclips TV, het TV-kanaal dat extra aandacht heeft voor zorg.
Hierdoor wordt het binnenkort mogelijk om ook vacatures via het TV-kanaal bekend te maken.

Eclips-TV biedt in november 2019 een aantal Vlaamse topfilms.

zaterdag 9/11 om 23u10 - Brussels By Night
zondag 10/11 om 22u50 - Soeur Sourire

zaterdag 16/11 om 22u55 - De Vlaschaard
zondag 17/11 om 22u45 - Mira

zaterdag 23/11 om 22u50 - Crazy Love

Naast een eigen programmatie biedt de zender ook een groot aanbod van oude VRT-series, film en muziek. En bekende gezichten, zoals Michel Follet, Gil Claes en Janine Bischops, verlenen hun medewerking.

Grieppreventie: wie geeft het vaccin ?

info@werkenindegezondheidszorg.be ( Mensenwerken) — Mon, 21 Oct 2019 15:12:37 +0200

De media berichten vandaag, net als een paar weken geleden, uitgebreid over het advies om het geven van het griepvaccin door de apotheker mogelijk te maken. Het lijkt wel dat naast de campagne voor het griepvaccin ook een andere campagne is gestart.

De apothekers beroepen zich alvast op het advies van de Koninklijke Academie voor Geneeskunde van België. Deze kadert in een tweeledige vraag die door Minister Jo Vandeurzen op 27 05 2019 werd gesteld.

Daarbij ging het zowel over de wenselijkheid om het griepvaccin te laten toedienen door andere zorgberoepen dan degene die daar wettelijk voor bevoegd zijn (artsen, vroedkundigen, verpleegkundigen), als de wettelijke mogelijkheid van griepvaccins door de apotheek.

Het advies van de Koninklijke Academie baseert zich vooral op buitenlandse voorbeelden en studies waar de apotheker wel degelijk een rol krijgt.

Hoewel het risico op concurrentie tussen beide beroepsgroepen bestaat, is de buitenlandse ervaring ook op dat vlak eerder positief, gezien het ook tot verhoging leidt van een aantal vaccinaties.

De Koninklijke Academie neemt wel een aantal voorwaarden op in zijn advies: zou zijn bijkomende (korte) opleiding noodzakelijk. In het advies wordt ook weinig tot niets gezegd over de actieve samenwerking tussen apotheker en huisarts.

De situatie in Nederland

In Nederland[1] gaat men in het Nationaal Programma Grieppreventie ervan uit dat huisartsen, specialisten ouderen geneeskunde, artsen voor verstandelijk gehandicapten en overige instellingsartsen van zorgorganisaties waar mensen uit de doelgroep verblijven, de griepvaccinatie toedienen.

Volgens de Nederlandse Wet BIG is het geven van een injectie zoals de griepvaccinatie een voorbehouden handeling. De arts mag onder voorwaarden opdracht geven aan de praktijkmedewerker (doktersassistent / praktijkondersteuner) om de vaccinatie uit te voeren. De arts blijft echter eindverantwoordelijkheid dragen.

[1] De situatie in Nederland wordt niet vermeld in het advies van de Koninklijke Academie.

20% minder personeel bij de provincies in 5 jaar tijd

Thu, 17 Oct 2019 11:55:29 +0200

De Vlaamse Interne Staatshervorming wil het Vlaams bestuurskundig landschap efficiënter en transparanter organiseren door maximaal 2 beleidsniveaus verantwoordelijk te maken voor een bepaald beleidsdomein. Daardoor is het niet langer mogelijk dat 3 beleidsniveaus (het lokale, het provinciale en het Vlaamse beleidsniveau) actief zijn op hetzelfde inhoudelijke beleidsterrein. Dat leidde ertoe dat de provincies, in twee fases, hun bevoegdheden en hun vrije initiatiefrecht voor de zogenaamde persoonsgebonden bevoegdheden39 verloren:

- Vanaf 2014 waren de provincies nog slechts bevoegd voor beleid in de persoonsgebonden materies voor zover daarvoor een expliciete decretale grondslag bestond (ze beschikten dus niet langer over een ‘open taakstelling’ in de persoonsgebonden materies).
- Vanaf 2018 zijn de provincies helemaal niet meer bevoegd voor de persoonsgebonden aangelegenheden. De resterende persoonsgebonden taken zijn overgeheveld naar de lokale besturen en naar de Vlaamse overheid.

Die afslanking van het provinciale bestuursniveau is af te lezen in de cijfers. Wat de personeelsaantallen betreft (VTE) is het provinciale bestuursniveau teruggebracht van bijna 5.000 personeelsleden in 2013 naar bijna 4.000 personeelsleden in 2018: een vermindering van 20%.

De BBC-cijfers zijn pas beschikbaar vanaf 2014. De eerste afslankingsfase (de overgang van 2013 en 2014) is daarom niet merkbaar in de onderstaande cijfers. De tweede afslankingsfase wel.

	2012	2013	2014	2015	2016	2017	2018
Contractueel	2.255	2.355	2.058	1.978	2.087	2.187	2.071
Statutair	2.648	2.577	2.484	2.374	2.237	2.104	1.877
Totaal	4.903	4.933	4.543	4.352	4.323	4.291	3.948

Lees ook: een efficiënt beleid heeft sterke provincies en gemeenten nodig

Lerarenopleidingen zitten terug in de lift

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: Vlohra) — Wed, 16 Oct 2019 12:50:09 +0200

In de lerarenopleidingen is een keerpunt merkbaar, met voor het eerst terug een aanzienlijke stijging van het aantal inschrijvingen. Met bijna 22.000 studenten is dit het beste cijfer dat de hogescholen kunnen voorleggen sinds 2015. De aandacht in de media, waar vooral het structureel tekort aan leerkrachten in de verf werd gezet, heeft hier vermoedelijk de keuze voor lerarenopleidingen een duwtje in de rug gegeven. Ook de gerealiseerde hervorming van de lerarenopleidingen in het hoger onderwijs, heeft wellicht een positieve invloed.

De toename van de generatiestudenten van 3.855 naar 4.165 toont evenzeer aan dat de verplichte niet-bindende toelatingsproeven die nu al vier jaar lopen, en de studiekiezers een spiegel voorhouden, geen negatieve invloed hebben op het inschrijvingsgedrag. Deze proeven bieden immers de mogelijkheid om aangepaste leertrajecten te voorzien die tegemoetkomen aan de diversiteit van de instroom. De studenten en hun groeikansen naar sterk leraarschap staan hierin centraal, wat in de feiten een service is voor de student.

Joris Hindryckx, voorzitter: “Met bijna 22.000 inschrijvingen in de lerarenopleidingen leggen de hogescholen het beste cijfer neer sinds 2015.”

Fijn is vast te stellen dat van de 21.984 studenten in de lerarenopleidingen er 4.555 studenten een leeftijd hebben tussen 25 en 40 jaar, en maar liefst 1.523 ouder zijn dan 40 jaar. Dit betekent dat zij-instromers omvangrijk zijn, wat zeker bijdraagt tot oplossingen om het lerarentekort op te vangen. De invoering van de educatieve graduaatsopleidingen, van de verkorte educatieve bachelors en van de educatieve masters heeft geleid tot meer opties voor zij-instromers. De hogescholen zorgen ervoor dat hun opleidingen met de nodige flexibiliteit kunnen ingericht worden. De beleidskeuze in het Vlaams regeerakkoord om anciënniteit die elders verworven werd, mee te valoriseren in de lerarenloopbaan, zal een extra stimulans geven aan professionals die zo vlotter de stap naar een andere loopbaan in het onderwijs kunnen nemen

VRT moet meer besparen dan gedacht

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: Het Laatste Nieuws) — Sun, 13 Oct 2019 21:23:30 +0200

CEO: “Totale besparing loopt op tot meer dan 40 miljoen euro, in plaats van 12 miljoen”

De VRT moet meer besparen dan aanvankelijk gedacht. Volgens vakbond ACOD staan er 250 jobs op de helling. “We zijn al twaalf jaar aan het besparen. Jaar na jaar werden we efficiënter en flexibeler. De ondergrens is bereikt”, klinkt het.

De VRT-top richtte zich vanochtend in een interne communicatie aan het personeel. “We zijn erg geschrokken van wat we gelezen hebben over de besparing die de VRT opgelegd krijgt, en begrijpen dat de onrust hierover binnen de VRT en de mediasector groot is”, schrijft CEO Paul Lembrechts.

Begroting

“Volgens de begrotingscijfers gaat het om 2,4 miljoen euro in 2020, jaarlijks oplopend tot 12 miljoen euro in 2024. Maar er is meer: door onder meer de niet-indexering van de dotatie en de vergrijzingskosten loopt de totale besparing op tot meer dan 40 miljoen euro in 2024.”

De CEO zegt dat er de laatste jaren al heel wat is bespaard. “Voor ons is de ondergrens bereikt.” Lembrechts zat naar eigen zeggen al een eerste keer samen met de nieuwe Mediaminister Benjamin Dalle (CD&V). “Onze eerste prioriteit is nu het budget voor 2020, want de eerste besparing laat zich al binnenkort voelen. Om dat op te vangen en onze werking op peil te houden, hebben we een plan klaar”, schrijft hij.

Dat betekent volgens VRT-woordvoerder Bob Vermeir dat er volgend jaar nog niet extra gesneden moet worden in personeel en aanbod. Wel loopt het besparingsplan uit 2016 nog door, inclusief de afvloeiingen die daarbij kwamen. “Maar de nieuwe besparing kunnen we voorlopig opvangen”, zegt hij. De VRT-directie wil in overleg gaan met de Vlaamse regering over de jaren daarna. “We zijn na twaalf jaar besparen een slagvaardige en efficiënte publieke omroep. We willen dat kunnen blijven om Vlaanderen te versterken.”

Volgens insiders heerst er vandaag een begrafenisstemming bij de openbare omroep. Vermeir merkt op dat de ongerustheid verder reikt dan de Reyerslaan alleen. “Ze heerst in de hele creatieve sector”, zegt hij. Een groot deel van de middelen van de VRT gaat immers naar die sector.

Natuurlijke afvloeiingen

Dalle denkt dat de VRT de besparingen in eerste instantie met natuurlijke afvloeiingen kan opvangen. Dat zegt hij in een korte reactie na de ministerraad. “Het is duidelijk dat er ook bij de VRT een efficiëntie-oefening moet doorgevoerd worden”, reageert Dalle. “Maar we kijken in eerste instantie naar pensionering en wie we op die manier niet kunnen vervangen.”

In een schriftelijke reactie achteraf zegt hij het cijfer van 40 miljoen euro niet te kunnen bevestigen. “Het gaat hier om een interne berekening van de VRT zelf. De komende weken en maanden wordt in het licht van de begrotingsopmaak en de voorbereiding van de nieuwe beheersovereenkomst het budgettair kader verder verfijnd. De interne cijfers van de VRT worden in dialoog uitgeklaard alsook de manier waarop deze inspanningen moeten gerealiseerd worden.”

De minister van Media zegt de bezorgdheid van de directie en de medewerkers van de VRT te begrijpen.

“Kortwieken”

“Ik zie sinds 2014 een duidelijke intentie van de vorige en huidige regering om de VRT te kortwieken tot een kleine, irrelevante zender”, reageert Vlaams Parlementslid Katia Segers (sp.a) op de besparingen bij de openbare omroep.

Nog eens 40 miljoen besparen bovenop de buitensporige besparingen sinds 2014, dreigt de rol van de omroep als aanjager voor een kwalitatief medialandschap uit te hollen, reageert Katia Segers. “Daar zal de Vlaamse kijker, luisteraar en mediagebruiker de dupe van worden. Er zal immers minstens in het aanbod moeten gesneden worden.”

Segers vraagt zich zelfs af of de VRT drastische maatregelen zoals het opheffen van bijvoorbeeld Canvas zal moeten nemen. “Deze besparingen zijn er echt te veel aan, vooral omdat we uit Europees vergelijkend onderzoek weten dat de VRT in vergelijking met andere Europese publieke omroepen een van de beste leerlingen is, wat betreft prijs, kwaliteit en aanbod.”

Oppositiepartij Groen is niet te spreken over de geplande besparingen bij de VRT. Dat er voor 40 miljoen euro zou weggesneden worden bij de openbare omroep is voor Groen-parlementsleden Tine Van den Brande en Meyrem Almaci “onaanvaardbaar”.

Relatie tussen schoolbesturen en directies heeft invloed op onderwijskwalieit.

Sun, 13 Oct 2019 20:35:33 +0200

Schoolbesturen dragen de eindverantwoordelijkheid voor de kwaliteit van het onderwijs en voor het goed functioneren van hun scholen. De Vlaamse overheid heeft nog maar weinig zicht op de individuele kenmerken, werking en wijze van beleidsvoering van de schoolbe- sturen. Het Rekenhof heeft getracht die gegevens in kaart te brengen via een survey bij een steekproef van voorzitters en directeurs. Bij algemene uitspraken over schoolbesturen dient ermee rekening gehouden te worden dat de antwoorden van maar 1 voorzitter van het GO zijn opgenomen en dat het Rekenhof de individuele kenmerken van de bestuursleden van het OGO niet heeft bevraagd.

Een schoolbestuur kent gemiddeld 8 leden. 35,5% van de bestuursleden heeft onderwijservaring, 44,4% bestuurservaring. De bestuursleden hebben gemiddeld een eerder hoge leeftijd (50+) en zijn doorgaans onbezoldigd. Opvallend is dat 11% van de besturen geen enkel lid heeft met onderwijservaring. Vanwege de controle- en verantwoordingsfunctie en de inhou- delijke ondersteuning van de directeur, is het cruciaal dat de schoolbesturen voldoende exper- tise hebben in alle beleidsdomeinen. Expertise vormt bij een aantal besturen echter een pro- bleem. De 3 beleidsdomeinen waar volgens de voorzitters zelf het vaakst expertise ontbreekt, zijn het zorg- en GOK-beleid (31%), het pedagogisch beleid (21,2%) en het participatiebeleid (19,3%). In de beleidsdomeinen kwaliteitsbeleid en personeelsbeleid gaven respectievelijk 18,5% en 12,9% van de voorzitters aan expertise te missen.

Voorzitters en directeurs zijn vrij tevreden over hun onderlinge samenwerking, maar de direc- teurs zijn minder positief dan de voorzitters. 5 tot 17% van de directeurs hadden een negatief oordeel omdat ze te weinig worden betrokken bij beslissingen van het bestuur. De mate van samenwerking is het grootst bij eenpitters (schoolbesturen met 1 school) en neemt af bij grotere besturen.

Zowel de mate waarin besturen beslissingen nemen als de taakopvatting van de besturen ver- schilt sterk tussen de beleidsdomeinen onderling. Wat betreft de taakopvatting, beschouwt een meerderheid van de voorzitters het bestuur als beleidsbepalend voor strategisch beleid,nancieel en materieel beleid, en externe relaties. In de andere beleidsdomeinen is dat veelminder het geval. Zo zijn een aanzienlijk aantal schoolbesturen in het personeelsbeleid, parti- cipatiebeleid, identiteitsbeleid, kwaliteitsbeleid, pedagogisch beleid, en zorg- en GOK-beleid niet beleidsbepalend, maar eerder toezichthoudend of bekrachtigend. De perceptie van de voorzitters en de directeurs over de taakopvatting van de besturen verschilt bovendien in grote mate. In het algemeen beschouwen voorzitters het bestuur vaker als beleidsbepalend dan de directeurs. Ook zijn schoolbesturen onderling vrij divers qua taakopvatting. Met uit-zondering van het nancieel en materieel beleid zijn er in elk beleidsdomein zowel beleids- bepalende en toezichthoudende schoolbesturen als bekrachtigende.

Het Rekenhof onderzocht of er een verband is tussen de beleidsvoering van de schoolbesturen en bepaalde kwaliteitsaspecten van het onderwijs. Het ging daarbij uit van een ruime invulling van het begrip kwaliteit. De analyse toonde duidelijk het belang aan van een goede samenwerking tussen het schoolbestuur en de directeur. Zo is er een positief verband tussen de mate van samenwerking die de directeur ervaart met het bestuur en een betere opvolging van de leerlingen in de school, alsook een hogere kwaliteit in het zorg- en GOK-beleid, het participatiebeleid en het beleid rond Brede School. De beleidsvoering van de schoolbesturen bleek ook positief samen te hangen met de kwaliteit van het participatiebeleid: de kwali- teitsindicator stijgt naarmate de schoolbesturen systematisch de beslissingen nemen in dat beleidsdomein.

De statistische analyse toonde geen verband met de andere kwaliteitsindicatoren. Omdat debestuurscontext niet altijd dezelfde is, is het mogelijk dat er binnen speci eke populaties ofcontexten nog andere verbanden mogelijk zijn. Bij lagere scholen in het VGO toonde de ana- lyse van het Rekenhof bijvoorbeeld dat bepaalde combinaties van aspecten van de beleidsvoe- ring samenhangen met betere leerprestaties. Verder onderzoek is hier raadzaam.

Gemeenten vragen duidelijkheid aan Vlaamse regering

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: VVSG, Jan Leroy) — Fri, 11 Oct 2019 08:11:22 +0200

De Vlaamse regering houdt niet alleen vast aan de groei van het Gemeentefonds met 3,5% per jaar, het Regeerakkoord voorziet ook in extra middelen voor de pensioenen en voor de financiering van open ruimte. Lokale besturen zijn blij met deze bijkomende financiële ademruimte, maar willen op korte termijn wel weten wat ze hiervan al mogen inschrijven voor hun meerjarenplan 2020-2025.

Wat weten we vandaag al officieel? Ten eerste is er het Vlaamse Regeerakkoord, dat zegt dat de Vlaamse overheid de helft van de responsabiliseringsbijdrage voor de pensioenen van de lokale besturen wil financieren. Wat 'lokale besturen' precies betekent (gaat het naast gemeenten en OCMW's bijvoorbeeld ook over OCMW-verenigingen, politiezones of hulpverleningszones?), weten we vandaag niet. Verder is ook nog onduidelijk hoe deze subsidie precies zal werken, zeker als we weten dat de definitieve responsabiliseringsbijdrage altijd maar in september van het volgende jaar bekend is.

Daarnaast komen er ook extra middelen voor open ruimte, zegt het Regeerakkoord, maar ook hier kennen we geen verdere details. In de media is sprake van een oplopend bedrag van 23 miljoen euro in 2020 naar 124 miljoen in 2024, maar tot nu toe zonder officiële bevestiging. Tot slot is er 4 miljoen euro voor de gemeenten Denderleeuw, Geraardsbergen, Ninove en Zottegem. Wie wat krijgt, weten we nog niet.

In de begrotingstabellen die op 7 oktober werden gepubliceerd, is er sprake van extra middelen voor de lokale besturen (zonder de groei van het Gemeentefonds) van 170,2 miljoen euro in 2020. Dat bedrag zou stijgen naar 415 miljoen euro in 2024.

Voor de lokale besturen zijn deze bijkomende miljoenen natuurlijk heel erg welkom. Echt bruikbaar worden ze echter pas wanneer gemeenten en OCMW's zo ook mogen opnemen in de meerjarenplanning 2020-2025 die ze momenteel afronden. De VVSG heeft er bij de nieuwe minister van Binnenlands Bestuur, Bart Somers, en bij het Agentschap Binnenlands Bestuur op aangedrongen om hierover op korte termijn duidelijkheid te verschaffen.

1.000 Belgische artsen waarschuwen in open brief voor gevolgen van klimaatopwarming

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: VRT Nieuws) — Sun, 13 Oct 2019 20:58:32 +0200

Meer dan 1.000 Belgische artsen en zorgverleners vragen in een open brief om een ambitieuzer klimaatbeleid. Ze vinden dat ons land nog voor 2050 klimaatneutraal moet zijn en waarschuwen voor de gevolgen van de klimaatopwarming. "Meer mensen zullen ziek worden door luchtvervuiling, extreme temperaturen en tropische ziektes."

"Als we niets doen, zal er een tsunami van gezondheidsproblemen op ons afkomen." Aan het woord is Piet Hoebeke, uroloog en decaan van de faculteit Geneeskunde van het UZ Gent. Hij is één van de meer dan 1.000 Belgische artsen die de open brief ondertekend hebben. Daarin waarschuwen ze uitdrukkelijk voor de effecten van de klimaatopwarming en milieuvervuiling op onze gezondheid.

"We zien die nadelige effecten nu al", zegt Lucie Blondé, één van de initiatiefnemers van de open brief en zelf huisarts. "Deze zomer zijn er meer dan 700 mensen méér gestorven dan verwacht door de hitte. In België worden ook al heel wat mensen ziek of sterven aan ademhalingsziektes zoals astma en COPD (chronische obstructieve longziekte, red.) die te maken hebben met de luchtvervuiling. Daarom proberen we met de brief een zekere hoogdringendheid aan te tonen."

Ook professor Hoebeke ziet nu al gevaren voor de gezondheid: "Een goed voorbeeld is knokkelkoorts, een ziekte die normaal enkel in tropische gebieden voorkomt, zit nu al in Zuid-Frankrijk." Door de stijgende temperatuur rukt de tijgermug, die het virus met zich kan meedragen, steeds meer op van tropisch gebied naar het noorden. "Als er niets verandert aan de klimaatopwarming, zullen we steeds meer geconfronteerd worden met tropische ziektes."

"We mogen ook de indirecte gevolgen niet vergeten", zegt professor Jan De Maeseneer, die ook zijn handtekening onder de brief heeft gezet. "In heel veel Afrikaanse landen, waar ze de klimaatverandering veel sterker voelen, worden vruchtbare gronden schaarser, oogsten mislukken, er zijn tekorten aan drinkwater... Op die manier zorgt klimaatopwarming voor armoede en ondervoeding, maar het is ook een bron van nieuwe conflicten. Al die mensen zitten daar met het gevoel: waar moeten wij naartoe?"

We weten hoe de klimaatopwarming afgeremd kan worden, maar de politiek moet meer durf en moed tonen

Piet Hoebeke, decaan faculteit Geneeskunde (UZ Gent)

Via de open brief roepen de Belgische artsen en zorgverleners onze overheden op om meer ambitie te tonen in het klimaatbeleid. "De recepten om de opwarming af te remmen, zijn gekend. Alleen moet men de durf en moed hebben om ze in te voeren", vindt professor Hoebeke. "Politici halen economische argumenten naar boven om niet te veel klimaatambitie te moeten tonen. Maar als men niets doet, gaan de nadelige effecten van de klimaatopwarming ook een economische druk geven."

De artsen formuleren in hun brief 5 concrete eisen voor de politiek. "We scharen ons achter de Europese klimaatdoelstellingen om tegen 2050, of zelfs al vroeger, klimaatneutraal te worden", zegt dokter Blondé. "We eisen dat er een nationaal Energie- en Klimaatplan komt en dat er geen enkele student nog een diploma kan behalen zonder de kans te hebben gekregen om alles te leren over de klimaat- en milieuproblemati

Vlaamse Regering geeft begroting vrij

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: De Standaard) — Mon, 07 Oct 2019 13:48:41 +0200

Minister van Financiën Matthias Diependaele (N-VA) heeft nu toch de tabellen vrijgegeven met het budgettaire pad dat de Vlaamse regering wil volgen. De Vlaamse regering neemt 2,2 miljard aan besparingsmaatregelen tegen 2024. De belangrijkste zijn bekend (DS, 5 oktober), met besparingen op de kinderbijslag, op welzijn, op het doelgroepenbeleid en op het functioneren van de Vlaamse overheid. In 2020 zal er nog altijd een tekort van 437 miljoen zijn. Vanaf 2021 is er een evenwicht, tegen 2024 is er een overschot van 75 miljoen euro.

BegrotingscijfersVlaamseRegering2020

Gemeenschapsonderwijs groeit met 2,15 procent

info@werkenindegezondheidszorg.be (bron: Het Nieuwsblad, 24/09/2019) — Fri, 27 Sep 2019 00:18:06 +0200

Het GO! onderwijs van de Vlaamse Gemeenschap telt dit jaar 209.992 leerlingen. Dat blijkt uit de spoedtelling die het Agentschap voor Onderwijsdiensten jaarlijks organiseert. Daarmee noteert het GO! een groei van 2,15 procent.

De toename is overigens groter dan het geboortecijfer. “Deze groei bevestigt dat ouders vertrouwen stellen in het onderwijs van de Vlaamse Gemeenschap”, concludeert Raymonda Verdyck, afgevaardigd bestuurder van het GO! , daaruit.

Ook dit jaar moet het GO! ruim 5.000 leerlingen weigeren wegens plaatstekort. “We rekenen erop dat de Vlaamse overheid haar gemeenschapsonderwijs waardeert en de komende legislatuur bijkomende middelen voorziet om de capaciteit te verhogen”, zegt Raymonda Verdyck. Ook de voorbije jaren moest het GO! telkens zowat 5.000 leerlingen weigeren, omdat er niet voldoende plaatsen waren. Scholen krijgen een basisdotatie voor infrastructuur die gebaseerd is op het aantal leerlingen. In theorie tenminste, want de berekening werd al twintig jaar niet aangepast. Het GO! groeide in die periode van 163.295 naar 209.992 leerlingen.

“Dat betekent dat het GO! voor een leerling op de vijf geen infrastructuurmiddelen krijgt”, aldus Verdyck. Los van de groei hamert het GO! erop dat de dotatie lang niet volstaat om de noden te dekken. “We kijken dus naar de Vlaamse regering om het patrimonium in goede staat te houden.”

In het gewoon kleuteronderwijs zitten 36.909 kinderen, in het gewoon lager onderwijs 69.615 en in het secundair 88.386 leerlingen. In het buitengewoon kleuteronderwijs zijn 646 leerlingen ingeschreven, in het buitengewoon lager 5.883 en in het buitengewoon middelbaar 6.092. In het deeltijds beroeps secundair onderwijs (DBSO) ten slotte zijn 2.461 leerlingen ingeschreven. In totaal gaat het dus om 209.992 leerlingen.

https://m.nieuwsblad.be/cnt/dmf20190924_04624582

Geeft de apotheker een griepspuit ?

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: De Morgen) — Thu, 05 Sep 2019 16:45:14 +0200

Twee op de drie apothekers vinden dat ze de griepspuit en andere vaccins die ze verkopen, ook zelf zouden kunnen toedienen. Dat blijkt uit een enquête van het magazine De Apotheker.

In Frankrijk, Ierland, UK, Zwitserland en Canada is het al ingeburgerd dat mensen zich door de apotheker laten inenten, zegt Lieven Zwaenepoel van de Algemeen Pharmaceutische Bond. Voor de patiënt kan dat makkelijker zijn: nu moet hij eerst naar de apotheek om een vaccin, en dan moet hij langs bij de huisarts voor de eigenlijke inenting. Of het ook goedkoper wordt voor de patiënt is niet zeker. “Er zou kunnen worden nagedacht over een basisvergoeding, en een bijkomende vergoeding als bepaalde vaccinatiedoelstellingen worden gehaald. Die gezondheidsdoelen worden nu niet bereikt”. Volgens Zwaenepoel kunnen apothekers pas vaccineren als ze een opleiding hebben gevolgd en over de vereiste accommodatie beschikken.

Zwaenepoel benadrukt dat de apothekers de huisartsen geen vliegen willen afvangen. “We denken na hoe we onze rol als zorgverstrekker meer kunnen benutten. Zo kunnen we ook een meer actieve rol spelen in de vroegdetectie van chronische ziekten zoals diabetes”. Lees: de officina-apotheker probeert zichzelf een beetje heruit te vinden om de strijd tegen de online-concurrentie te overleven.

https://www.demorgen.be/nieuws/twee-op-drie-apothekers-wil-ook-griepspuiten-geven~bb146801/?referer=https%3A%2F%2Fwww.google.be%2F

Minder leerllingen kiezen voor lessen katholieke godsdienst

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: De Standaard/ Sofie Geusens) — Fri, 03 May 2019 00:56:17 +0200

Katholieke of islamitische godsdienstles, of toch gewoon zedenleer? Vooral de islam zit op school in de lift. Het stijgende aantal moslimleerlingen is de voor de hand liggende verklaring.

De populariteit van de lessen islamitische godsdienst op school stijgt fors. Het aantal leerlingen in die lessen is in de laatste tien jaar bijna verdubbeld. In het schooljaar 2009-2010 ging het nog om 3,6 procent van de leerlingen op de middelbare school, vorig jaar zaten we al aan 6,3 procent. Vooral in het gemeenschapsonderwijs (GO!) is die stijging duidelijk op te merken. Tien jaar geleden volgde daar 13,75 procent van de leerlingen islam, vorig jaar ging dat al over 26,14 procent. Het lager onderwijs kent dezelfde trend. Dat blijkt uit cijfers van het Statistisch Jaarboek van het Vlaams onderwijs. De verschuiving in de levensbeschouwelijke vakken is vooral nefast voor de katholieke godsdienst. Zowel in het lager als in het secundair blijft die de grootste groep leerlingen aantrekken, maar het aantal daalt wel elk jaar.

Vluchtelingen

Een eenduidige verklaring voor die verschuiving is er niet. ‘In het algemeen zijn er geen grote veranderingen in keuzes’, zegt Ahmed Azzouz, inspecteur-adviseur van islamleerkrachten in het Vlaamse onderwijs. ‘De “oude” Vlamingen kiezen meestal voor zedenleer of katholieke godsdienst. Mensen met een migratieachtergrond, kleinkinderen van de eerste migranten uit het Midden-Oosten en Noord-Afrika, kiezen dan weer meestal voor islam.’

‘Geboortecijfers en gezinshereniging zullen er ook wel voor iets tussenzitten’, zegt Azzouz. ‘Maar een belangrijk aspect dat de laatste jaren over het hoofd wordt gezien, is de vluchtelingenproblematiek. Sinds 2011 zijn er grote groepen mensen uit het Midden-Oosten, Oost-Afrika en Afghanistan binnengestroomd. Maar ook van binnen Europa zijn er in het verleden moslims – vanuit de Balkan, bijvoorbeeld – naar ons gekomen. Daardoor krijgen islamleerkrachten vandaag met culturen uit alle hoeken van de wereld te maken.’

‘Mensen met een migratieachtergrond kiezen meestal voor islam’

AHMED AZZOUZInspecteur-adviseur van islamleerkrachten

Klimaatfestival in Zwevegem

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: Gemeente Zwevegem ) — Sat, 05 Oct 2019 13:22:16 +0200

Zwevegem wil een voorvechter zijn van het klimaat. Van 4 tot 6 oktober wordt de Transfo-site getransformeerd tot een heus klimaatdorp. Dit familie evenement met tal van animaties, doe- activiteiten, optredens,... is bijna helemaal gratis. Het klimaatfestival is een samenwerking van het lokaal bestuur Zwevegem, de Provincie West-Vlaanderen, de intercommunale IMOG en de intercommunale Leiedal.

Drie dagen met een bijzonder aantrekkelijk programma

Op vrijdag is er een lezing met klimaatpaus Jos Delbeke en aansluitend een politiek debat. Op zaterdag kan je op Transfo genieten van talrijke workshops en infostanden. ’s Avonds is er een lezing van weerman Frank Deboosere gevolgd door een eco-diner. De Zwevegemse jeugdverenigingen organiseren een duurzame fuif. Zondag wordt een echte familiedag: fietstocht, natuurwandeling, demonstratie elektrische voertuigen en fietsen, muzikale optredens en een klimaatvriendelijke culinaire verwenning.

Het klimaatfestival is een organisatie van de gemeente Zwevegem, de provincie West-Vlaanderen, IMOG, Leiedal en Transfo Zwevegem.

Loslaten van quota artsenopleiding stuit op protest

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: De Standaard, ) — Fri, 19 Apr 2019 14:36:30 +0200

De nieuwe minister van Onderwijs Ben Weyts (N-VA) heeft meteen communautair nieuws: hij zal niet langer de federale artsenquota volgen. De geneeskundestudenten zijn niet opgezet met de beslissing van Weyts: 'We zullen niet aanvaarden dat studenten die de opleiding geneeskunde aanvatten in de toekomst in rechtsonzekerheid belanden.'

‘We proberen zo snel mogelijk zelf de nood aan artsen, huisartsen en specialisten in Vlaanderen te bepalen’, legde Weyts in het radioprogramma De ochtend. ‘We zullen voortaan zelf bepalen hoeveel er aan de studie kunnen beginnen, we houden niet enkel rekening met de (federale, red.) quota.’

De federale artsenquota bepalen hoeveel artsen er elk jaar mogen bij komen in België. Vlaanderen voerde daarom al jaren geleden een toelatingsexamen in, de Franse Gemeenschap volgde onlangs ook. Maar de Franse Gemeenschap liet toch meer studenten toe dan dat er plaatsen voor artsen zijn, vanwege een tekort aan artsen in Brussel en Wallonië. Het gevolg is dat de Franse Gemeenschap nog steeds een groter deel van de Riziv-nummers krijgt dan Vlaanderen. Een conflict dat al twintig jaar aansleept en een doorn in het oog is van Vlaanderen.

Weyts wil, met het regeerakkoord in de hand, nu hetzelfde doen als de Franstaligen: de artsenquota overschrijden. Dat schrijft De Tijd vandaag. Dat is een doorn in het oog van de geneeskundestudenten. 'Hoewel we erkennen dat er frustratie heerst (niet het minst van onze kant) over het niet naleven van de federaal vastgelegde artsenquota aan Waalse kant, betreuren we ten zeerste dat de net aangestelde Vlaamse regering overweegt om eveneens deze quota niet na te leven,' schrijft het Vlaams Geneeskundig Studentenoverleg (VGSO).

'Want zolang het federale contingent in voege is,' schrijft het VGSO, 'zijn Vlaamse geneeskundestudenten hiervan afhankelijk voor hun erkenning als arts. We zullen niet aanvaarden dat studenten die de opleiding Geneeskunde aanvatten in de toekomst in rechtsonzekerheid belanden door het overschrijden van de federaal vastgelegde quota en hierdoor aan het eind van hun opleiding afhankelijk zijn van een toegeving door de regerende minister van Volksgezondheid.'

'De Waalse politiek schuift al jaren het risico van een niet-erkenning af op geneeskundestudenten', legt voorzitter Jens Tijgat uit aan De Standaard. 'Ze moeten telkens rekenen op toegevingen van de federale minister van Volksgezondheid. Wij willen ook niet in zo'n situatie verzeilen. Maggie De Block, minister van Volksgezondheid, wenst niet te reageren, al beklemtoont ze dat de artsenquota op de federale onderhandelingstafel komen te liggen.

Vlaanderen richt ook een Vlaamse planningscommissie op om de ‘Vlaamse zorgnoden te bepalen’. Daarmee wil de overheid beter in kaart brengen aan welke specialismen de Vlaamse zorg precies nood heeft. 'Dat is een goede zaak,' zegt Tijtgat. 'Er is bijvoobeeld een overschot aan chirurgen en een tekort aan psychiaters. Maar door het totale aantal artsen op te trekken, los je de problematiek van knelpuntspecialisaties niet op.'

https://www.standaard.be/cnt/dmf20191004_04644546

Vlaams Parlement: politiek zonder debat

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: Het Nieuwsblad/ VRT Nieuws) — Fri, 04 Oct 2019 17:12:54 +0200

De oppositie stapt op tijdens de eerste debatten met de nieuwe Vlaamse regering, omdat Jan Jambon de begrotingstabellen (nog) niet wil tonen. Chaos in het parlement, terwijl de meerderheid dan maar bevreemdend verder “debatteert” over haar eigen gekozen beslissingen en onderwerpen. Maar de Vlaams minister-president laat het niet aan zijn hart komen… en speelt op hetzelfde moment Angry Birds 2 op zijn smartphone.

Het debat in het Vlaams Parlement over de regeringsverklaring van Vlaams minister-president Jan Jambon (N-VA) is niet geheel volgens plan verlopen. Nog voor het debat echt van start ging, verlieten alle oppositiepartijen het halfrond, omdat de regering nog geen concrete begrotingscijfers wil bekendmaken. Een hele dag debatteren werd zo ingekort tot een onderonsje van de meerderheid. Na iets meer dan 2 uur was de zitting afgelopen.

Vlaams Belang, Groen, SP.A en PVDA zijn misnoegd omdat de regering-Jambon de begrotingstabellen over het regeerakkoord pas maandag wil vrijgeven. Volgens minister-president Jan Jambon is dat ruim op tijd, want pas dinsdag moet erover gedebatteerd worden in de bevoegde commissie Begroting.

Maar de oppositie wil die cijfers nu al zien. Een debat over de regeringsverklaring zonder die cijfers, is in hun ogen onmogelijk. Ook de uitspraak van Jambon gisteravond op een bijeenkomst van Doorbraak.be viel niet in goede aarde bij de oppositie. "De tabellen liggen klaar, maar als de oppositie die eist, neig ik ze niet te geven", zei Jambon daar. "U spot niet alleen met de oppositie, maar ook met het hele parlement", was de repliek van Chris Janssens, fractievoorzitter van Vlaams Belang. Ook de linkse oppositiepartijen spuiden hun kritiek op de houding van Jambon.

Oppositie verliest stemming over agenda

Groen-fractievoorzitter Björn Rzoska vroeg parlementsvoorzitter Liesbeth Homans om de minister-president te dwingen de tabellen bekend te maken, maar Homans ging daar niet op in. Wel werd de zitting even geschorst, waarbij de fractieleiders van meerderheid en oppositie de koppen bijeenstaken.

Resultaat van de opmerkelijke actie van de oppositie: een halfrond met heel wat lege zetels en een meerderheid die... met zichzelf debatteert. Een debat dat normaal de hele dag zou duren, werd op die manier ingekort tot een onderonsje van de meerderheid. Slechts drie sprekers kwamen aan het woord achter het spreekgestoelte: N-VA-fractieleider Wilfried Vandaele, CD&V-fractieleider Peter Van Rompuy en Open VLD-fractieleider Willem-Frederik Schiltz.

Dat het debat daardoor minder boeiend was dan mét oppositie, liet ook minister-president Jambon duidelijk merken. Op beelden is te zien hoe hij tijdens de tussenkomst van Schiltz een spelletje speelt op zijn smartphone.

5 oktober 2019 : Dag van de leerkracht: 'recht op goed onderwijs' en 'leerkrachtentekort'

info@werkenindegezondheidszorg.be (Eigen berichtgeving/ diverse bronnen) — Sat, 05 Oct 2019 10:09:49 +0200

Zaterdag 5 oktober 2019 is het de internationale "Dag van de leerkracht".

Heel wat scholen deden hun best om vrijdag 4 oktober het beroep van leerkracht in de kijker te zetten.

Stefaan Degrand op bezoek in basisschool De Molen in Hoboken

https://atv.be/nieuws/stefaan-degand-verrast-leerkrachten-basisschool-de-molen-in-hoboken-85843

-Sint-Barbaracollege Zottegem zet leerkrachten in de bloemetjes.

De twee afdelingen van het Sint-Barbaracollege in Zottegem hebben vrijdag alle leerkrachten in de bloemetjes gezet.

“Cadeautjes geven aan de leraars, de kinderen waren er dol op deze ochtend. Op deze ‘Dag van de leraar’ danken we het schoolteam voor hun inzet en gedrevenheid, goed onderwijs en gelijke kansen voor elk kind is immers een belangrijke basis voor de verdere ontwikkeling van onze kinderen”, zegt directeur Marc Degroote.

https://www.hln.be/in-de-buurt/zottegem/dag-van-de-leerkracht-in-sint-barbaracollege~af9321e3/

-Campus Atheneum Dendermonde: recht op goed onderwijs

Op de Campus Atheneum van Dendermonde klonk de schoolbel vrijdagmiddag luider dan anders. Alle leerlingen van de basisschool Atheneum, de middenschool MAD en het Koninklijk Atheneum namen immers deel aan de actie ‘Saved by the bell’. Daarbij luidt de schoolbel voor het recht op goed onderwijs. De leerlingen koppelden daar ook een actie bellenblazen aan. “Velen werken in de klas ook rond onderwijs en globalisering, want goed onderwijs is de hefboom voor ontwikkeling. Het is niet alleen belangrijk dat kinderen en jongeren naar school gaan, ook het aangeboden onderwijs moet van goede kwaliteit zijn om het schooltraject succesvol af te ronden”, zegt directeur Kathy Van Langenhoven. ‘Saved by the bell’ is ook gekoppeld aan de Internationale dag van de Leerkracht. Ook de leerkrachten van het Atheneum werden daarom eens extra in de kijker gezet. Zij konden genieten van een ontbijt bij de start van de schooldag.

https://www.hln.be/in-de-buurt/dendermonde/bellenblazen-en-schoolbel-luiden-voor-recht-op-onderwijs~aadb8712/

De leerlingen en de leerkrachten van De Dolfijne School, de vestiging van het Sint-Catharinacollege in Geraardsbergen,deed mee aan de actie "Saved by the bell".

"Niet alle kinderen krijgen echter de kans om naar school te gaan en deze actie leek ons de uitgelezen manier om hiervan bewust te worden" klinkt het in De Dolfijne School in Idegem.

"Om de internationale Dag van de Leerkracht op 5 oktober te vieren, lieten we onze school horen. De schoolbel rinkelde extra lang en de kinderen brachten een fluitje of bel mee naar school om de actie extra kracht bij te zetten."

"Saved by the bell" leefde niet alleen op de speelplaats, maar ook in de klassen. "Er werden gesprekken gevoerd, geknutseld, filmpjes bekeken. Het gaf een goed gevoel om samen onze schouders onder dit project te zetten."

https://www.nieuwsblad.be/cnt/bljli_04644967

-Ouders nemen over in Herk-de-Stad

In de Limburgse scholen werden de leerkrachten op 4 oktober al in de bloemetjes gezet. Zo ook in basisschool Herx in Herk-de-Stad. 200 leerlingen vormen een erehaag en juichen de leerkrachten toe bij aankomst op school. Vervolgens worden de lessen overgenomen door ouders. Op deze manier wil men aandacht vragen voor de onderwaardering van het lerarenberoep.

https://www.tvl.be/nieuws/dag-van-de-leerkracht-ouders-voor-de-klas-in-herk-de-stad-85727

Sven Gatz (Open Vld), Brussels minister en collegelid in de Vlaamse Gemeenschapscommissie bevoegd voor Nederlandstalig onderwijs, heeft vrijdag de dag van de leerkracht gevierd in basisschool Papageno in Evere. Hij zette er de leerkrachten in de bloemetjes, maar zat ook rond tafel met hen voor een lunch en een goed gesprek over actuele thema’s.

Dit schooljaar zette minister Gatz, als nieuwe VGC-collegelid, de traditie van zijn voorganger en partijgenoot Guy Vanhengel gewoon voort. In alle Nederlandstalige basis- en secundaire scholen werden de leerkrachten getrakteerd op een mand vol lekkers. Zelf bracht Gatz een bezoekje aan de basisschool Papageno en daar maakte hij tijdens een lichte lunch tijd voor het lerarenteam.

“Ik heb hen natuurlijk gevraagd hoe het zat met het lerarentekort”, zegt minister Gatz. “In deze school viel het gelukkig mee en kunnen ze rekenen op een jong en vast team. Al moeten we eerlijk zijn: het lerarentekort blijft de grootste uitdaging. Nu is het nog enigszins beheersbaar, maar we moeten concrete maatregelen blijven nemen. Anders zitten we binnen drie jaar met grote problemen.”

https://www.hln.be/in-de-buurt/brussel/minister-gatz-luncht-met-brusselse-leerkrachten-op-dag-van-de-leerkracht~a5544d0d/

Vlaamse overheid bouwt ambtenarenstatuut af

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: De Tijd) — Wed, 02 Oct 2019 16:07:59 +0200

01 oktober 2019 12:32

De Vlaamse overheid wil het ambtenarenstatuut afbouwen en nieuwe medewerkers alleen nog aanwerven via een klassiek arbeidscontract. Dat staat in het regeerakkoord, dat dinsdagmiddag werd vrijgegeven.

De Vlaamse regering wil het ambtenarenstatuut afbouwen. Wie voor de Vlaamse overheid werkt, moet dat doen via een klassiek arbeidscontract, zoals in een gewoon bedrijf.

Dat staat in het deel 'bestuurszaken' van het regeerakkoord en slaat dus niet op onderwijs. De regering zegt dat de beslissing om 'af te stappen van de eenzijdige benoeming' zal worden genomen 'in overleg met de vakorganisaties'.

Op termijn wil de regering dat iedereen die voor de overheid werkt dat doet via een klassieke arbeidsovereenkomst. 'Ondertussen werken we de verschillen weg tussen de statutaire en contractuele personeelsleden op het vlak van de ziekteregeling waarbij we principieel het contractuele stelsel als uitgangspunt nemen', staat in het regeerakkoord.

Ook voor de lokale besturen wil de regering het verschil weg: 'We werken voor de statutaire ambtenaren een ontslagregeling uit die dezelfde is als de ontslagregeling uit de arbeidsovereenkomstenwet.'

Onderwijs in het Vlaams Regeringsakkoord

info@werkenindegezondheidszorg.be ( Mensenwerken) — Mon, 30 Sep 2019 22:18:17 +0200

Afgelopen jaren werd ons onderwijs grondig hervormd. De zorgzame uitrol van recente hervormingen moet helpen om een nieuwe kwaliteitscultuur in ons onderwijs tot stand te brengen. Hervormingen kunnen evenwel worden vervolmaakt, net zoals elke hervorming ook grondig wordt gemonitord en geÃƒÆ’Ã‚Â«valueerd met het oog op noodzakelijke bijsturingen.

Op vijf grote uitdagingen wil deze Vlaamse regering een antwoord bieden: de onderwijskwaliteit, het lerarentekort en hun status, de juiste begeleiding van onze kinderen op de juiste plaats, het capaciteitstekort en de studieduur in ons hoger onderwijs.

Kwaliteitsvol onderwijs is de sleutel, inclusief de beheersing van een rijke Nederlandse taal. Kinderen die een taalachterstand hebben, laten we een taalintegratietraject volgen met desgevallend ook een taalbadklas of een volwaardig alternatief zodat we leerachterstand en schooluitval vermijden en kinderen dus echt gelijke kansen geven. Maar evengoed zetten we in op de kennis van de moderne vreemde talen als troef.

Het kleuteronderwijs zal evenveel werkingsmiddelen als het lager onderwijs krijgen. Bijkomende kinderverzorgers zorgen voor extra handen in de klas.

We blijven werken aan de opwaardering van het aspect kennis, naast vaardigheden, attitudes en persoonlijkheidsvorming. We introduceren gestandaardiseerde net- en koepeloverschrijdende proeven en aangescherpte eindtermen.

De vrijheid van onderwijs blijft een belangrijk uitgangspunt. De overheid bepaalt wat de leerlingen moeten kennen en kunnen, de scholen en leerkrachten bepalen hoe ze dit pedagogisch realiseren. In de derde graad van het secundair onderwijs kan het gemeenschapsonderwijs overschakelen van 2u levensbeschouwing naar 1u levensbeschouwing en 1u interlevensbeschouwelijke dialoog. Maar vrijheid is geen vrijblijvendheid. Mensen en middelen zijn bedoeld voor onze kinderen en scholen, eerder dan voor overkoepelende structuren.

Door in alle scholen in Vlaanderen ÃƒÆ’Ã‚Â©ÃƒÆ’Ã‚Â©n overzichtelijke, eenvoudige en uniforme tabel te gebruiken, zorgen we voor een transparant aanbod van het eerste tot het laatste jaar. In het Secundair Onderwijs waken we erover dat het huidige aanbod van onderwijsvormen (ASO, TSO, KSO en BSO) met de finaliteiten (doorstroom/dubbele finaliteit/arbeidsmarkt), gegarandeerd blijft en er geen brede eerste graad wordt uitgerold. Meer kwaliteit wil immers zeggen; in het lager onderwijs en bij aanvang van het secundair een bredere basisvorming, maar vervolgens zo snel mogelijk kiezen en bekwamen.

Het lerarentekort beantwoorden we o.a. door het lerarenberoep opnieuw aantrekkelijk te maken. Leerkrachten moeten de status krijgen die ze verdienen. We streven naar maximale planlastvermindering en stappen af van de cultuur om alles te rapporteren. Door het beter honoreren van anciÃƒÆ’Ã‚Â«nniteit voor nieuwe zij-instromers, willen we meer nieuwe leerkrachten aantrekken ÃƒÆ’Ã‚Â©n behouden.

We herstellen het respect voor de leerkracht, voor de klassenraad en de directie. De lerarenopleiding wordt opgewaardeerd.

Betrokken ouders maken ook sterk onderwijs. Zij bouwen actief mee aan de ideale leeromgeving die nodig is voor goede onderwijsprestaties.

Evenzeer moeten we ervoor zorgen dat onze kinderen de juiste begeleiding krijgen: de juiste plaats in de juiste school met de juiste omkadering. Het M-decreet schaffen we af en vervangen we door een echt begeleidingsdecreet voor kinderen met zorgnoden ÃƒÆ’Ã‚Â©n hun leerkrachten. Daarmee geven we een pragmatische en realistische invulling aan de begeleiding van kinderen met zorgnoden: gewoon onderwijs indien mogelijk, buitengewoon onderwijs indien nodig.

Capaciteitstekorten vormen een uitdaging. Daarom gaan we extra investeren in duurzame en ecologische schoolgebouwen. We kiezen voor maximale vrijheid voor ouders om een school naar wens te kiezen voor hun kinderen en schaffen de dubbele contingentering af. We trekken de principes zoals die voor het secundair onderwijs in het inschrijvingsdecreet zijn uitgewerkt, door naar het basisonderwijs. Een echte buurtschool moet bovendien het kloppend hart van de lokale gemeenschap zijn. De schoolinfrastructuur, zeker sportaccommodatie en polyvalente zalen, moet openstaan voor verenigingen uit de buurt.

Ons hoger onderwijs scoort internationaal bijzonder sterk. Het aandeel van anderstalige bachelors trekken we op. De flexibilisering moeten we echter terugdringen in het belang van studenten, ouders en docenten. Verplichte maar niet-bindende toelatingsproeven met aangepaste remediÃƒÆ’Ã‚Â«rings- of heroriÃƒÆ’Ã‚Â«nteringstrajecten vormen deel van de oplossing, net als een sterkere ÃƒÂ¢Ã¢â€šÂ¬Ã‹Å“knipÃƒÂ¢Ã¢â€šÂ¬Ã¢â€žÂ¢ tussen bachelor en master.

M-decreet wordt begeleidingsdecreet

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: De Morgen/ Het Laatste Nieuws) — Mon, 30 Sep 2019 21:56:23 +0200

Het M-decreet, dat bepaalt dat kinderen met een beperking zo veel mogelijk naar een gewone school moeten kunnen gaan, gaat op de schop. Dat hebben de Vlaamse onderhandelaars beslist, schrijft Het Laatste Nieuws maandag en wordt bevestigd in de entourage van de onderhandelaars. Er komt een begeleidingsdecreet voor zorgnoden in de plaats.

Het M-decreet werd ingevoerd in 2015, en moet kinderen met een beperking zoveel mogelijk integreren in het reguliere onderwijs. Maar sinds de lancering was er geregeld kritiek te horen op het decreet. Zo werd er in juni nog een bijsturing goedgekeurd die ervoor moet zorgen dat kinderen met een gedragsstoornis vlotter van het gewoon naar het buitengewoon onderwijs kunnen gaan en dat er een snellere ondersteuning komt voor leerlingen met gedragsproblemen.

De nieuwe Vlaamse regering zal het M-decreet afschaffen en vervangen door een â€˜beleidingsdecreetâ€™, schrijft Het Laatste Nieuws maandag. Dat wordt bevestigd in de omgeving van de onderhandelaars. â€œEr komt meer nadruk op leren, leerwinst, haalbaarheid voor de leerkracht en de juiste begeleidingâ€, klinkt het, â€œin plaats van â€˜het moet en het zal in het gewoon onderwijsâ€™â€. De naam gaat dus op de schop, en er zal meer op maat worden gewerkt.

De omvorming naar een begeleidingsdecreet komt rechtstreeks uit het verkiezingsprogramma van CD&V, die de afgelopen vijf jaar met Hilde Crevits de Vlaamse minister van Onderwijs leverde. â€œWe sturen de ondersteuning van deze leerlingen bij zodat de ondersteuning snel en efficiÃ«nt ingezet kan worden, dichtbij de leerling en de leerkrachtâ€, stond daarin te lezen.

Nieuwe Vlaamse Regering schaft provincies niet af

info@werkenindegezondheidszorg.be (Eigen berichtgeving) — Mon, 30 Sep 2019 12:13:09 +0200

De N-VA legde reeds in 2018 opnieuw de volledige afschaffing van de provincies op tafel. Als het van de Vlaams-nationalisten afhing, moest de afschaffing in het regeerakkoord van de nieuwe Vlaamse regering worden opgenomen. Zowel Homans als De Wever waren meermaals pleitbezorger van dit standpunt. Toch heeft dit idee het niet gehaald.

Is dit nu alleen een politiek toegeving aan CD&V of is het besef gegroeid dat de provincies (volgens VIVES-onderzoek zelfs méér dan de gewesten) een belangrijke rol te spelen hebben ?

De voorbije maanden waren alvast heel wat argumenten opgedoken om de provincie een belangrijke rol verder toe te bedelen.

De Vereniging voor Vlaamse Provincies had daarbij alvast een ambitienota 'Over het DNA van het provinciaal bestuursniveau' neergelegd met concrete actiepunten om samen met de steden en gemeenten én met de nieuwe Vlaamse Regering verder te werken aan de toekomst van Vlaanderen.

‘Elke dag zien we uitdagingen in alle streken van Vlaanderen. Problemen die niet opgelost geraken, omdat ze de gemeentegrenzen overstijgen en dus te groot zijn voor gemeenten. Of omdat ze complex zijn, en bijgevolg de medewerking vereisen van heel wat betrokkenen. Wij zitten er dicht genoeg op om het probleem te snappen en ver genoeg om de oplossing mogelijk te maken! Wij doen het nooit alleen, maar we zijn wel altijd de motor die de oplossing in gang zet. Telkens opnieuw, want er komen iedere keer weer nieuwe en andere uitdagingen aan. Wij zijn de kracht die voor elke streek, telkens weer, breed gedragen oplossingen op gang trapt. Zo zorgen wij voor streken waar het aangenaam en efficiënt beleven, bewaren, bloeien en bewegen is.’ (uit: VVP bro- chure ‘Volle kracht vooruit!’ (2018))

Deze passage geeft niet alleen kernachtig de missie, maar ook de uitdaging van het provinciaal bestuursniveau aan. De provinciebesturen maken daar werk van. Meestal in concreet partnerschap met de lokale besturen en/of de Vlaamse overheid, maar ook met het bedrijfsleven en/of het midden- veld. Onderlinge afstemming is immers noodzakelijk om tot een optimaal resultaat te komen.

(Uittreksel ambitienota VVP)

Méér inclusieve aanpak voor talen op school werkt positief

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: De Morgen, 26/09/2019) — Fri, 27 Sep 2019 00:21:34 +0200

https://www.demorgen.be/nieuws/ondanks-het-strenge-taalbeleid-heeft-vlaanderen-zowat-de-grootste-etnische-prestatiekloof-van-heel-europa-in-het-onderwijs~b0f55cbb/

Ondanks het strenge taalbeleid heeft Vlaanderen zowat de grootste etnische prestatiekloof van heel Europa in het onderwijs’

De stad Gent geeft middelbare scholen tips om de thuistaal van anderstalige leerlingen te integreren in de klas. Een goede zaak, vindt professor Noel Clycq (UAntwerpen), expert op het vlak van onderwijs en diversiteit.

De N-VA noemt de ingreep ‘misdadig’ voor de toekomst van de leerlingen. Heeft de partij een punt?

“Wat me vooral opvalt, is dat wordt gedaan alsof we tot nu toe te soft zijn geweest voor vreemde thuistalen op school. Dat klopt niet. De meeste scholen zijn net streng en vinden dat vreemde talen buiten de schoolmuren moeten worden gehouden. Dat staat meestal in hun reglement en dat dwingen ze ook af op de speelplaats en in de klas. In ons onderzoek vertelde een leerkracht bijvoorbeeld dat hij een geldboete van 20 cent gaf aan leerlingen als ze hun thuistaal spreken.”

Moeten we dan softer worden?

“Ondanks het strenge taalbeleid van de voorbije decennia zien we dat Vlaanderen zowat de grootste etnische prestatiekloof van heel Europa heeft in het onderwijs. Nog strenger worden, zal dus niet helpen.”

Waarom is de thuistaal belangrijk op school?

“Als je naar de laatste PISA-gegevens kijkt, dan zie je dat jongeren met een migratieachtergrond een hogere motivatie hebben om het goed te doen op school dan jongeren zonder migratieachtergrond. Een trend die we al meer dan 20 jaar zien, hoewel dat voor sommigen nog steeds als een verrassing klinkt. Vaak schrijven we schoolachterstand van kinderen met een migratieachtergrond toe aan de vreemde thuistaal en een gebrek aan motivatie. Maar dat klopt dus niet. De ambitie is net heel hoog.”

“Op het vlak van de thuistaal zien we echter dat de oude recepten niet volstaan om de kloof te dichten. Recent onderzoek van de KU Leuven wijst erop dat een meer inclusieve aanpak tegenover andere talen een positief effect zou hebben op de prestaties van jongeren met een migratieachtergrond en hun verbondenheid met de school.”

Hoe ver moet die inclusiviteit gaan?

“Heel weinig ouders of leerlingen willen dat er volledige vakken in de eigen taal worden gegeven. Een gedicht of een recept in de thuistaal voorstellen en in het Nederlands toelichten (suggesties die de stad Gent geeft aan leerkrachten, ADB)is geen gigantische inbreuk op de positie van het Nederlands in het onderwijs. Het zorgt er gewoon voor dat leerlingen zich beter thuis voelen op school. Uiteindelijk hebben we er destijds ook zelf voor gestreden om onderwijs in onze eigen taal te krijgen, en niet in het Frans.”

Is het gevaar niet dat we het algemene niveau omlaag trekken?

“Daar zijn weinig indicaties voor. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat het geen negatieve impact hoeft te hebben op de Nederlandstalige leerlingen. Terwijl inclusiviteit, op allerlei vlakken, positief is voor alle leerlingen, met of zonder migratieachtergrond.”

Gent richt zich op het secundair onderwijs, waar de leerlingen normaal gezien al vele jaren Nederlands hebben gekregen. Is het niet vreemd dat we daar op die leeftijd nog mee bezig zijn?

“Het toont vooral aan dat we al heel lang geen oplossing hebben gevonden voor die prestatiekloof. We hebben altijd gezegd dat vreemde talen niet thuishoren op school, maar we zien dat die strategie niet heeft gewerkt. Als je zo’n belangrijk element van iemands persoonlijkheid uitsluit in plaats van een plaats geeft, dan blijft het thema op de agenda staan.”

Vlaams Parlement geopend in korte zitting, zonder Septemberverklaring

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: VRT-Nieuws) — Mon, 23 Sep 2019 17:25:35 +0200

Het Vlaams Parlement is vanmiddag geopend zonder de traditionele Septemberverklaring van de minister-president, bij gebrek aan een nieuwe Vlaamse regering. Parlementsvoorzitter Wilfried Vandaele (N-VA) hield wel een korte openingstoespraak.

Vandaele had het over "een korte zitting, maar daarom niet minder gezellig". 61 van de 124 parlementsleden zijn nieuwkomers, 59 van de 124 vrouwen.

Al die parlemensleden blijven tot nader order wat op hun honger zitten. Omdat de formatie van de nieuwe Vlaamse regering nog niet helemaal rond is, is er nog geen minister-president om de Septemberverklaring voor te lezen, de traditionele beleidsverklaring aan het begin van het politieke jaar.

Dat frusteert onder meer Groen-fractieleider BjÃƒÂ¶rn Rzoska, die graag opheldering wilde van de ontslagnemende Vlaams regering over een aantal prangende kwesties. Er volgde nog wat discussie over het jeugddelinquentierecht, waarbij vooral Filip Dewinter (Vlaams Belang) en Lise Vandecasteele (PVDA) zich in de kijker werkten. Na anderhalf uur werd de plenaire vergadering gesloten.

Volgende woensdag is er een ad-hoccommissie waar parlementsleden vragen kunnen stellen aan de ontslagnemende Vlaamse regering

Week van de duurzame gemeente aan de gang

info@werkenindegezondheidszorg.be (Eigen berichtgeving) — Mon, 23 Sep 2019 17:08:13 +0200

Van 18 tot 25 september: de Week van de Duurzame Gemeente

Van 18 tot 25 september 2019 organiseert de Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten (VVSG) de Week van de Duurzame Gemeente(link is external).

Tijdens deze week zetten een honderdtal deelnemende Vlaamse steden en gemeenten hun ‘duurzame helden’ in de kijker. Dat zijn burgers, scholen, bedrijven en verenigingen die op hun manier bijdragen aan de 17 duurzame-ontwikkelingsdoelstellingen (SDG’s) van de Verenigde Naties en die van de wereld een betere plek willen maken.

Duurzame Helden en activiteiten in een 100-tal Vlaamse Gemeenten

Duurzaamheid ligt heel wat Vlamingen nauw aan het hart. Van 18 tot 25 september zetten de gemeenten honderden Duurzame Helden in de kijker die in hun dagdagelijkse activiteiten het verschil maken. Ze doen dat bijvoorbeeld met huiswerkbegeleiding voor kwetsbare kinderen, repair-cafés of het openstellen van hun passiefwoning.

Een overzicht van de gemeenten en hun helden vind je hier(link is external), de activiteiten staan hier(link is external).

OVAM daagt meer dan 300 studenten uit om een betere wereld te ontwerpen

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: Belga) — Mon, 23 Sep 2019 17:21:03 +0200

23/09/2019 15:09 OVAM 1 0

Zes dagen lang steken meer dan 300 studenten van Vlaamse hogescholen en universiteiten hun knappe koppen bij elkaar om maatschappelijke problemen op te lossen met beter design. Ze creëren samen oplossingen voor het groen en de bijen in de stad, proberen ons duurzaam gedrag bij te sturen en afval weg te ontwerpen. Alle hackatons* zijn live te volgen via de social mediakanalen van Ecodesign by OVAM. Tussen 26 september en 16 oktober 2019 organiseert de Openbare Vlaamse Afvalstoffenmaatschappij (OVAM) samen met Vlaanderen Circulair een nieuwe reeks Ecodesign Challenges. Dit jaar nemen in totaal meer dan 300 studenten deel uit verschillende opleidingen, verspreid over drie sessies van telkens twee dagen. De OVAM daagt hen uit om creatieve oplossingen te bedenken voor vraagstukken die vandaag brandend actueel zijn. Daarbij stelt ze het belang van ecodesign centraal en laat ze studenten de rol van de ontwerper ontdekken. Voor ondersteunende expertise kan de OVAM rekenen op tal van partners als BOS+, Ecover, Stad Me

Samenwerking versterken

De studenten werken in teams vanuit de richting productontwikkeling of -design, aangevuld met een andere opleiding die een interessante match maakt. Elke tweedaagse heeft een strak schema. Tijdens de eerste dag gaan studenten in kleinere groepen op zoek naar dé oplossing, met ondersteuning van experts. Dag twee staat volledig in het teken van de pitch: het voorstellen van hun idee voor een professionele jury.

“Met deze challenges laten we niet alleen studenten nadenken over relevante thema’s. We versterken ook de samenwerking met docenten van verschillende scholen en inspireren professionele experts en juryleden.” Dat zegt Jan Verheyen, woordvoerder van de OVAM.

Interessante combinaties

Het thema van de eerste Ecodesign Challenge is ‘The City As a Forest’ en mikt op de kruisbestuiving tussen biologie en design. Designers, biologen en bio-ingenieurs in spe van de UGent bekijken hoe ze de biodiversiteit in de stad van de toekomst kunnen versterken, binnen het beperkte ecosysteem van architectuur, mensen, planten en bestuivers.

Een week later verzamelen studenten productontwikkeling van de Universiteit Antwerpen met toekomstige Idea & Innovation managers van Erasmushogeschool Brussel voor ‘Everyday Life Hacks’. Samen onderzoeken ze op welke manier ze de dagelijkse gewoontes van mensen kunnen hacken tot duurzaam gedrag. Het doel: minder verspilling en afval, thuis, onderweg en op het werk of op school.

Tot slot bundelt Thomas More zijn studenten space & service design, ontwerp- en producttechnologie en meubelontwerp voor het vraagstuk rond ‘Cirkel Sector Mechelen’. Zij krijgen de opdracht om na te denken over een hoogwaardige toepassing voor reststromen die ontstaan in de stad Mechelen. Daarvoor haalde de OVAM inspiratie bij het baanbrekende project ‘Cirkel Sector Genk’.

Live te volgen

Wie nieuwsgierig is naar de antwoorden en concepten van de studenten, kan op 26 en 27 september, 1 en 2 oktober en 15 en 16 oktober de Ecodesign Challenges live volgen op de social mediakanalen van Ecodesign by OVAM. Achteraf zijn de verslagen te lezen op ovam.be

* Hackawat? Hackaton.

Een hackaton is een bijeenkomst waar professionals samenkomen om binnen een bepaalde tijd creatieve oplossingen te bedenken rond een breed hedendaags thema of voor een specifiek probleem. De deelnemers zijn opgesplitst in groepen. Zij nemen het tegen elkaar op en moeten aan het einde van de bepaalde tijd elk hun idee pitchen aan een jury van experten. Deze jury selecteert uiteindelijk één of meerdere winnaars.

Over OVAM

De OVAM streeft samen met u naar een duurzaam afval- en materialenbeheer en een propere bodem in Vlaanderen. Het team Vlaanderen Circulair is ingebed bij de OVAM en heeft als doel de transitie naar een circulaire economie waar te maken. Daarvoor moeten we onze economie herdenken. Het is tijd om over te schakelen, van maken-kopen-dumpen naar een nieuw model, dat rekening houdt met de eindigheid van onze grondstoffen en de gezondheid van onze planeet. Dit verhaal gaat verder dan sorteren en recycleren. We moeten producten zo ontwerpen dat ze continu hergebruikt kunnen worden. En tegelijkertijd het begrip “eigendom” herdenken.

Bekendmakingsplicht voor lokale besturen

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: Binnenlands Bestuur) — Sun, 15 Sep 2019 22:24:18 +0200

Met het decreet lokaal bestuur geldt er een bekendmakingsplicht voor lokale besturen.

De bekendmakingsplicht is de plicht voor het lokaal bestuur om binnen welbepaalde termijnen een aantal welomschreven besluiten, lijsten met besluiten en stukken te publiceren op hun webtoepassing.

De publicatie- of bekendmakingsplicht op de webtoepassing van de lokale overheid komt tegemoet aan de vereiste van democratische transparantie en controle.

Wie?

Naargelang het lokaal bestuur waarvan de beslissing of het stuk is, draagt de burgemeester, de districtsburgemeester of de voorzitter van het vast bureau de verantwoordelijkheid voor de publicatie ervan op de webtoepassing van de gemeente. De voorzitter van de raad van bestuur van de dienstverlenende of van de opdrachthoudende vereniging is verantwoordelijk voor de publicatie op de webtoepassing van die vereniging.

Waar?

De publicatie gebeurt op de webtoepassing van de gemeente, de provincie, de dienstverlenende of de opdrachthoudende vereniging. Onder “webtoepassing” wordt verstaan de website van het bestuur of de vereniging, een webpagina om informatie op te zoeken, een digitaal archief om documenten te raadplegen, een mobiele app waarmee burgers in interactie kunnen gaan met de bestuurders, het via het web ontsloten deel van het notulenbeheersysteem, enz. In veel lokale besturen maakt de website van het OCMW en/of het AGB nu reeds deel uit van de website van de gemeente. Voor de besturen waar dat nog niet het geval is, komt het voorzien in een duidelijke link via de webtoepassing van de gemeente naar de webtoepassing van het OCMW, het AGB, het district of de vereniging of vennootschap voor maatschappelijk welzijn tegemoet aan de bedoeling van de decreetgever.

Wat?

De publicatieplicht omvat het publiek bekendmaken van:

een aantal besluiten met hun integrale inhoud (artikel 286 DLB, artikel 467 DLB en BVR Bekendmaking DLB; artikel 180bis PD);
een aantal lijsten met een beknopte omschrijving van de besluiten (artikel 285 DLB, artikel 466 DLB en artikel 180 PD);
een aantal stukken, zoals bijvoorbeeld de agenda van de gemeenteraad, de districtsraad, de raad voor maatschappelijk welzijn (hierna OCMW-raad te noemen), de provincieraad en de code van goed bestuur van de dienstverlenende en de opdrachthoudende verenigingen (BVR Bekendmaking DLB en BVR Bekendmaking PD);
geactualiseerde coördinaties van belangrijke reglementen van de lokale besturen, zoals bijvoorbeeld een belastingsreglement (BVR Bekendmaking DLB en BVR Bekendmaking PD).

Reglementen en verordeningen, met inbegrip van de besluiten over de rechtspositieregeling voor het personeel, worden integraal bekendgemaakt inclusief eventuele bijlagen, waardoor de exacte inhoud ervan en de datum waarop ze zijn aangenomen, bekend zijn. Dit geldt dus ook voor bijvoorbeeld het huishoudelijk reglement van de raad, het reglement inzake klachtenbehandeling, het arbeidsreglement.

De webtoepassing vermeldt daarnaast ook hoe het publiek inzage kan krijgen in de besluiten die op de lijsten zijn vermeld en hoe tegen besluiten een klacht kan worden ingediend bij de toezichthoudende overheid. Dat kan eenvoudig gebeuren door een link op te nemen naar de klachtenwegwijzer op de website van het Agentschap Binnenlands Bestuur.

Als de toezichthoudende overheid een beslissing van het bestuur vernietigt, wordt dat ook vermeld op de webtoepassing.

Wat niet?

Bij de publicatie van de lijsten van besluiten en integrale besluiten moet rekening gehouden worden met de uitzonderingsgronden die bepaald zijn in het Bestuursdecreet van 7 december 2018. Zo mogen onder andere geen persoonsgegevens (namen, adressen, rekeninguittreksels, rijksregisternummers …) van burgers en personeelsleden openbaar gemaakt worden, tenzij de betrokkenen hun instemming geven. Dat is van belang bij bijvoorbeeld benoemingen.

Wanneer?

De lijsten van besluiten en de integrale besluiten worden binnen de tien dagen na het nemen van de besluiten gepubliceerd, met de vermelding van de datum waarop ze via de webtoepassing bekend gemaakt zijn.

Voor de reglementen en verordeningen alsook de rechtspositieregeling bevat de bekendmaking ook de datum waarop ze zijn aangenomen.

Hoelang?

Reglementen en verordeningen moeten gepubliceerd blijven zolang ze geldig zijn.

De andere publicatieplichtige besluiten moeten ten minste zolang gepubliceerd worden als een maatregel van bestuurlijk toezicht mogelijk is. Strikt genomen moeten dus ook de beleidsrapporten maar gedurende die beperkte periode op de webtoepassing blijven staan, maar het is aanbevolen dat die documenten in de praktijk via de webtoepassing raadpleegbaar blijven zolang ze relevant zijn. Voor het meerjarenplan en de aanpassingen ervan is dat minstens de zesjaarlijkse periode waarop ze betrekking hebben. Voor de jaarrekening over een bepaald boekjaar is dat ten minste tot de publicatiedatum van de jaarrekening over het volgende boekjaar.

De agenda van de gemeenteraad, de OCMW-raad, de districtsraad en de provincieraad blijven ten minste gepubliceerd tot de notulen worden gepubliceerd.

De goedgekeurde notulen van de gemeenteraad, de OCMW-raad, de districtsraad en de provincieraad zijn ten minste een jaar raadpleegbaar vanaf de datum van de zitting waarin ze zijn goedgekeurd.

De geactualiseerde en gecoördineerde versies van de rechtspositieregelingen, de belasting- en retributiereglementen, de statuten, de deontologische codes, de samenstelling van de politieke organen en het overzicht en de samenstelling van adviesraden en overlegstructuren blijven raadpleegbaar.

Het staat het lokaal bestuur vrij om besluiten, besluitenlijsten of stukken langer op de webtoepassing te laten staan dan door het BVR Bekendmaking DLB/PD wordt vastgesteld.

Meldingsplicht?

De meldingsplicht is de plicht voor het lokaal bestuur om aan de toezichthoudende overheid te melden dat bepaalde besluiten en lijsten met besluiten gepubliceerd zijn op de webtoepassing van het lokaal bestuur of van de vereniging. Die melding gebeurt op dezelfde dag als de publicatie. De besluiten die gemeld moeten worden aan de toezichthoudende overheid zijn de “meldingsplichtige besluiten”.

De melding aan de toezichthoudende overheid van de besluiten en de lijsten met besluiten gebeurt op dezelfde dag als de publicatie van die besluiten en lijsten met besluiten. Door de melding start de toezichttermijn. Als de toezichttermijn verstreken is, kan er geen toezichtmaatregel meer genomen worden. Het lokaal bestuur heeft er dus belang bij om de besluiten en lijsten met besluiten zo snel mogelijk te publiceren en te melden aan de toezichthoudende overheid.

Bron: https://lokaalbestuur.vlaanderen.be/werking-bestuur/bekendmakingsplicht

Loon en werkdruk reden om ziekenhuissector te verlaten in Nederland

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: FNV-Nederland) — Sat, 14 Sep 2019 00:48:49 +0200

Ruim 8 op de 10 Nederlandse ziekenhuismedewerkers vinden het loon dat zij ontvangen onvoldoende. Ook de financiële compensatie voor de oproep- en bereikbaarheidsdiensten vinden zij niet genoeg. Ruim 74% van de Nederlandse ziekenhuismedewerkers overweegt weleens de sector te verlaten. Als belangrijkste vertrekredenen worden aangegeven: werkdruk (59%), loon (53%) en werk/privébalans (25%). Dit blijkt uit een enquête van FNV onder 1.150 ziekenhuismedewerkers.

Werkdruk

Werkdruk is de belangrijkste oorzaak dat ziekenhuismedewerkers de sector weleens willen verlaten (59%). 6 van de 10 respondenten geven aan dat de balans tussen werk en privé niet goed is. 63% kan het werk niet loslaten in de vrije tijd. Ruim 82% zegt dat in hun ziekenhuis onvoldoende collega’s zijn om het werk te doen.

Verpleegkundige Anique: ‘Bij ons worden zelfs minder patiënten opgenomen dan wij aan capaciteit hebben, omdat er domweg niet genoeg mensen zijn om het werk te doen. Dat verlicht onze werkdruk overigens bijna niet, omdat de patiënten die wel worden opgenomen, vaak meer zorg nodig hebben dan normaal. Het is natuurlijk vreselijk dat wij zieke en hulpbehoevende mensen niet kunnen helpen, omdat er geen collega’s meer zijn om de roosters rond te krijgen.’

Loon te weinig voor het werk

Van de ondervraagden geeft 84,4% aan dat zij het loon onvoldoende vinden voor het werk dat ze doen. Ook geeft 81,4% aan dat de financiële compensatie voor de bereikbaarheids- en oproepdiensten niet genoeg is.
Operatie-assistente Miran: ‘Ik heb een contract van 36 uur, maar ik moet steeds meer werken tijdens mijn bereikbaarheidsdiensten. Zo lopen mijn werkweken soms op tot wel 60 uur. Maar ik ontvang voor die extra uren geen volledig uurloon; voor op maandagavond opereren krijg ik van de gewerkte uren maar een kwart betaald. Dat is echt een uitknijpregeling. Zeker omdat de belasting tijdens bereikbaarheidsdiensten steeds groter wordt. Tijdens deze diensten draaien we veel uren, en het aantal diensten neemt toe door gebrek aan personeel.’

Nieuwe ‘ziekenhuisstakingen’ vanaf volgende week

De actiebereidheid onder de ondervraagden is hoog. Ruim 98% vindt dat de acties voor een goede cao door moeten gaan. Voor de zomer zijn Alkmaar, Assen en Eindhoven zondagsdiensten gedraaid – het ultieme actiemiddel in ziekenhuizen. De actiecomités in de ziekenhuizen hebben de zomer gebruikt om nieuwe zondagsdiensten voor te bereiden voor september en oktober.

Elise Merlijn, cao-onderhandelaar bij FNV Zorg & Welzijn: ‘In de zomervakantie waren alle handen aan het bed nodig. Nu worden de zondagsdiensten weer opgestart om de druk voor een goede cao verder op te voeren. Er staan 17 ziekenhuizen op de planning waar ziekenhuismedewerkers de komende 4 weken 24 uur alleen spoedeisende zorg verlenen. We beginnen met het Ommelander Ziekenhuis in Groningen op 18 september. Daar zullen alle afdelingen van het ziekenhuis, waar totaal 1.300 mensen werken, het werk voor niet-spoedeisende zaken een dag neerleggen.’

Cao-conflict om loon

FNV Zorg & Welzijn, NU’91, FBZ en CNV willen een goede cao voor de 200.000 ziekenhuismedewerkers met een salarisverhoging van 5% en een extra toeslag op loon wanneer er een beroep wordt gedaan op extra inspanning op korte termijn van medewerkers. Ook willen de vakbonden goede afspraken over arbeids- en rusttijden en over instroom en behoud van medewerkers. De cao-onderhandelingen met de ziekenhuiswerkgevers (NVZ) liepen in juni stuk.
Er vallen ongeveer 200.000 ziekenhuismedewerkers onder de cao ziekenhuizen. Deze mensen werken verspreid over 83 ziekenhuizen en 30 revalidatiecentra in Nederland.

Waalse Regering gevormd

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: Het Laatste Nieuws) — Sun, 15 Sep 2019 22:01:31 +0200

Elio Di Rupo legt eed af als Waals minister-president: dit wordt zijn bestuursploeg

Elio Di Rupo heeft de eed afgelegd als Waals minister-president. Hij ging daarna ook langs bij de koning. Di Rupo zal aan het hoofd staan van een paars-groene regering, waarvan huidig Waals minister-president Willy Borsus (MR) de nummer twee wordt. Jean-Claude Marcourt (PS) is aangeduid als de nieuwe parlementsvoorzitter. Een overzicht van de nieuwe Waalse bestuursploeg.

In de Waalse regering krijgt de PS naast Di Rupo nog twee ministers:

Christie Morreale wordt bevoegd voor Werk, Sociale Actie en Gelijke Kansen en Pierre-Yves Dermagne wordt minister van Lokale Besturen en Huisvesting.

Willy Borsus (MR) krijgt als nummer twee achter Di Rupo de belangrijke posten Economie, Buitenlandse Handel, Ruimtelijke Ordening en Landbouw als bevoegdheden. Partijgenoot Jean-Luc Crucke blijft minister van Financiën en Begroting, bevoegd voor regionale luchthavens en sportinfrastructuur. Valérie De Bue wordt minister van Ambtenarenzaken, Administratieve Vereenvoudiging, Kinderbijslag, Toerisme, Erfgoed en Verkeersveiligheid.

Willy Borsus (MR) krijgt Economie, Buitenlandse Handel, Ruimtelijke Ordening en Landbouw in zijn portefeuille.

Jean-Luc Crucke (MR) blijft minister van Financiën en Begroting, bevoegd voor regionale luchthavens en sportinfrastructuur.

Valérie De Bue (MR) wordt verantwoordelijk voor Ambtenarenzaken, Administratieve Vereenvoudiging, Kinderbijslag, Toerisme, Erfgoed en Verkeersveiligheid.

Ecolo
Ecolo schuift Philippe Henry naar voren als minister voor Klimaat, die meteen ook bevoegd is voor Mobiliteit, Infrastructuur en Energie. Henry was eerder al minister was in de tweede regering van Rudy Demotte. Céline Tellier, topvrouw van de milieukoepel Inter-Environnement Wallonie (IEW), wordt minister van Natuur, Leefmilieu, Dierenwelzijn en Rurale Renovatie.
Philippe Henry is minister van Klimaat en ook bevoegd voor Mobiliteit, Infrastructuur en Energie.

Ecolo-politica Céline Tellier wordt minister van Natuur, Leefmilieu, Dierenwelzijn en Rurale Renovatie.

Parlementsvoorzitter
Jean-Claude Marcourt (PS) is aangeduid als nieuwe parlementsvoorzitter. Marcourt is de sterke man van de Luikse PS. Hij was jarenlang Waals minister, en tot nu toe nog minister in de Franse Gemeenschapsregering, bevoegd voor Hoger Onderwijs.
Marcourt zal ook de plaats innemen van Elio Di Rupo aan de federale onderhandelingstafel als PS-onderhandelaar, samen met Paul Magnette, van wie verwacht wordt dat hij Di Rupo zal opvolgen als voorzitter van de Waalse socialisten.
Marcourt: “Het leven zit vol verrassingen. Ik moet zeggen dat ik niet verwacht had dat ik me in deze situatie zou bevinden.” Hij voegde er meteen aan toe dat hij zal “vechten voor de democratie, het parlement en een regio waar mannen en vrouwen ’s ochtends opstaan om de kost te verdienen”.

Jean-Claude Marcourt (PS) is de nieuwe voorzitter van het Waals parlement.

Na de openingstoespraak van Marcourt legden alle nieuwe Waalse ministers de eed af. Di Rupo mocht de spits afbijten. Hij wordt voor de derde keer minister-president van Wallonië. Di Rupo trok na de eedaflegging naar Brussel waar hij ook de eed aflegde bij de koning.
Deze namiddag wordt het PS-coryfee opnieuw verwacht in Namen, waar de regeerverklaring wordt voorgesteld aan de volksvertegenwoordigers. De partijcongressen van PS, MR en Ecolo hebben gisterenavond de regeerakkoorden goedgekeurd.

Franse Gemeenschap
In de Franse Gemeenschap mag de PS de minister van Leerplichtonderwijs leveren. Dat wordt de Brusselse Caroline Désir, die sinds de verkiezingen in de Kamer zetelt. Frédéric Daerden, Kamerlid en zoon van de overleden kleurrijke Luikse minister Michel Daerden, wordt minister van Begroting, Ambtenarenzaken en Gelijke Kansen in de Franse Gemeenschap.
Ecolo vaardigt Bénédicte Linard af als minister van Cultuur, Media, Kinderopvang, Gezondheid en Vrouwenrechten in de Franse Gemeenschapsregering.
De MR zou de minister-president van de Franse Gemeenschap mogen leveren. Dat zou Pierre-Yves Jeholet worden, nu nog Waals minister van Economie. De voor het grote publiek onbekende Valérie Glatigny wordt nu minister van Hoger Onderwijs en wordt onder meer ook bevoegd voor Wetenschappelijk Onderzoek, Jeugd en Sport.

Wie volgt Michel op als voorzitter MR?
Blijft de vraag wie de voorzitter van de MR wordt na het vertrek van Charles Michel. Volgens de partij hebben alle aangeduide ministers al aangegeven dat ze geen kandidaat zullen zijn voor het voorzitterschap.

Opleidingscentrum Familiehulp Limburg levert als eerste vernieuwd attest zorgkundige af

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: Familiehulp) — Fri, 13 Sep 2019 18:22:45 +0200

Het opleidingscentrum Limburg van Familiehulp heeft als eerste opleidingscentrum in Vlaanderen het vernieuwde attest zorgkundige afgeleverd. Deze primeur vond plaats op vrijdag 6 september 2019 en was weggelegd voor een groep afgestudeerde zorgkundigen. Dankzij dit attest kunnen zij voortaan vijf extra handelingen uitvoeren.

Een nieuw bekwaamheidsattest voor zorgkundigen

Sinds 1 september 2019 is een nieuw bekwaamheidsattest voor zorgkundigen van kracht. “Dit attest laat zorgkundigen toe om vijf extra handelingen te verrichten, die voorheen alleen verpleegkundigen mochten uitvoeren”, zegt Marleen Geusens, coördinator van het opleidingscentrum Limburg van Familiehulp.

“Concreet gaat het om het toedienen van medicatie, het meten van parameters, het toedienen van voeding en vocht langs orale weg, de manuele verwijdering van fecalomen en het verwijderen en heraanbrengen van verbanden en kousen voor de behandeling of preventie van veneuze aandoeningen.”

Primeur voor opleidingscentrum Limburg

Het opleidingscentrum Limburg van Familiehulp, dat in Hasselt is gevestigd, had de eer om als eerste opleidingscentrum in Vlaanderen het vernieuwde attest zorgkundige te kunnen uitreiken. “Het gaat om een groep cursisten die in ons opleidingscentrum de module zorgkundige hebben gevolgd”, vertelt Marleen Geusens. “Deze module liep van 1 juli tot en met 6 september, waardoor we in primeur het vernieuwde attest zorgkundige konden uitreiken. En daar zijn zowel de cursisten als onze lesgevers best fier op. Als opleidingscentrum tonen we op die manier dat we meteen inspelen op de nieuwe ontwikkelingen binnen de zorgsector.”

Familiehulp is dé partner voor zorg en ondersteuning voor iedereen in Vlaanderen en Brussel. Jong en oud, alleenstaanden en gezinnen, mantelzorgers en mensen met een zorgbehoefte kunnen ons met een gerust hart hun vragen toevertrouwen. Wij zijn altijd in de buurt meteen antwoord op hun maat. Familiehulp is ook professioneel partner in verschillende samenwerkingsverbanden. Zorg- en andere actoren kunnen bij ons terecht voor een aanbod voor hun specifieke doelgroepen. Als maatschappelijk verantwoord werkgever zetten wij sterk in op opleiding en vorming. We beschikken over 5 opleidingscentra die meerdere keren per jaar de opleiding verzorgende/zorgkundige organiseren. Familiehulp is een waardengedreven organisatie, met bijzondere aandacht voor kwetsbare groepen, diversiteit en duurzaamheid.

Zorgkwaliteit in de woonzorgcentra (2018)

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: Agentschap Zorg & Gezondheid) — Sat, 14 Sep 2019 00:32:15 +0200

Vlaamse woonzorgcentra volgen al verschillende jaren de kwaliteit van hun zorgverlening op via indicatoren. Op zorgkwaliteit.be/woonzorgcentra vindt u het sectorrapport kwaliteitsindicatoren 2018 deel 1 terug. Het gaat over resultaten verzameld in de eerste helft van 2018 over het voorkomen van doorligwonden, onbedoeld gewichtsverlies, valincidenten, fysieke fixatie, medicijnincidenten en een plan voor zorg rond het levenseinde.

Enkele opvallende resultaten over de voorbije jaren (2016-2018) zijn dat er beduidend minder bewoners worden gefixeerd en er meer bewoners zijn met een plan voor zorg rond het levenseinde, ofwel vroegtijdige zorgplanning. Ook is er een lichte stijging in het aantal gemelde valincidenten.

Deze resultaten tonen aan dat het aanmoedigen om in te zetten op kwaliteitsbeleid en -opvolging effect heeft. De woonzorgcentra verwerven erdoor de nodige inzichten om gericht verbeteracties op te zetten en zo de zorg verder aanhoudend te verbeteren. Dit initiatief dient dan ook onverkort te worden verder gezet en ondersteund.

Resultaten

Van een echte trend kan nog niet worden gesproken, toch valt nu al op dat er over de voorbije jaren (2016-2018) beduidend minder bewoners worden gefixeerd. In 2016 werd in de helft van de woonzorgcentra tot 21,0% van de bewoners gefixeerd overdag. In 2017 was dat al gedaald naar 19,2% en in 2018 zet die daling zich verder: in de helft van de woonzorgcentra werd tot 17,5% van de bewoners gefixeerd. Ook andere indicatoren rond fixatie tonen een daling. Opvallend is dat 22 woonzorgcentra helemaal geen fixatie toepasten overdag. Daarentegen werd in 20% van de woonzorgcentra bij meer dan één derde van de bewoners fixatie toegepast.

Vrijheidsbeperkende maatregelen hebben een grote impact en hoewel ze geen effectieve maatregel zijn voor valpreventie, worden ze vaak net omwille van die reden toegepast. Ze kunnen niet enkel leiden tot fysieke achteruitgang en ernstige letsels, maar zorgen ook voor psychologische gevolgen, zoals angst, onrust en depressie. Vrijheidsbeperking roept ook ethische zorgdilemma’s op. Door het opnemen van deze indicator in het Vlaams indicatorenproject woonzorgcentra groeit de bewustwording verder, wat moet leiden tot het doorvoeren van verbeteracties. Zo wordt er meer in dialoog gegaan met de bewoner en familie omtrent fixatie, waarbij er bewust kan worden gekozen niet te fixeren. De aandacht gaat dan vooral naar het beperken van het valrisico en het voorkomen van ernstige letsels bij het vallen.

Over de voorbije jaren is er een lichte stijging in het aantal valincidenten. In 2016 was in de helft van de woonzorgcentra tot 11,6% van de bewoners één of meer keer gevallen. In 2017 bleef dat ongeveer gelijk (11,7%), in 2018 steeg dat licht tot 12,5%. Een eerste doelstelling bij het doorvoeren van een goed valpreventiebeleid is net het verhogen van het melden van incidenten, zodat er gerichter kan worden ingegrepen. Er werd geen klinisch relevant verband gevonden tussen fixatie en valincidenten.

Er zijn meer bewoners met vroegtijdige zorgplanning. In de helft van de woonzorgcentra had in 2016 tot 40,0% van de bewoners een plan voor de zorg rond het levenseinde, 45,6% in 2017 en 50,6% in 2018. In 20% van de woonzorgcentra had meer dan 79% van de bewoners vroegtijdige zorgplanning. Hier werd de voorbije jaren sterk op ingezet. Zo werd er met de sector een referentiekader kwaliteitsvolle vroegtijdige zorgplanning, palliatieve zorg en levenseindezorg ontwikkeld en wordt er een zelfevaluatie-instrument uitgetest in enkele woonzorgcentra met als doel de expertise te verhogen.

Svin Deneckere, directeur Vlaams Instituut voor Kwaliteit van Zorg (VIKZ): "Het inzetten op kwaliteitsopvolging werkt. De verzamelde gegevens zijn in de eerste plaats bedoeld voor de woonzorgcentra zelf. Voor hen vormen ze een instrument om prioriteiten te bepalen op het vlak van kwaliteitsverbetering en -borging. De spreiding in de resultaten tussen de woonzorgcentra (wzc) blijft relatief groot. Interessant is dan te kijken naar de gemaakte evolutie. Zo zien we dat de daling in fixatie in het voorbije jaar voornamelijk wordt veroorzaakt door de middengroep van woonzorgcentra (P20 tot P80) die minder is gaan fixeren. De groep wzc die reeds minder fixeerde houdt dit beleid ook aan, net als de groep wzc die reeds meer fixeerde."

"De zorgzwaarte per woonzorgcentrum kan een rol spelen. Zo zien we dat voor fysieke fixatie en vroegtijdige zorgplanning, het RVT-aandeel, wat een indicatie geeft voor de zorgzwaarte, een effect heeft. Voor de andere indicatoren is dit effect er niet. Met de betrokken onderzoeksgroepen zoeken we verder naar manieren om zorgzwaarte te objectiveren en mee te nemen in de analyses."

Jo Vandeurzen, Vlaams minister van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin: "Kwaliteitsindicatoren moedigen woonzorgcentra aan om van goede naar excellente, kwaliteitsvolle zorg te evolueren. Bovendien bieden ze de mogelijkheid om aan het publiek transparant over hun kwaliteitsbeleid te rapporteren. Het is dan ook relevant dat de Vlaamse overheid investeert in de wetenschappelijke ontwikkeling en opvolging van kwaliteitsindicatoren."

Over de metingen

Tweemaal per jaar meten de woonzorgcentra op een gestandaardiseerde manier kwaliteitsindicatoren. Dit nieuwe rapport focust op de gegevens van 2018 deel 1 en rapporteert de resultaten voor alle 793 woonzorgcentra. Er is een verplichte deelname. De gerapporteerde cijfers zijn gebaseerd op de zelfregistratie door de woonzorgcentra volgens de hiertoe ontwikkelde definities en meetprocedures.

Momenteel zijn resultaten beschikbaar van 2016 tot 2018. Updates volgen de komende maanden, zodat de evolutie verder nauwgezet kan worden opgevolgd. Ook worden met de sector, het VIKZ en enkele onderzoeksinstellingen nieuwe indicatoren ontwikkeld, bijvoorbeeld omtrent vroegtijdige zorgplanning en levenseindezorg, zorg voor personen met dementie en geneesmiddelengebruik.

Het VIKZ onderzoekt met de sector de voorwaarden en termijn waarop de indicatoren

Waals regeerakkoord: investeringen, hervorming van onderwijs en ecologie

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: De Standaard/ ) — Sun, 15 Sep 2019 08:52:39 +0200

Waals regeerakkoord is rond

De onderhandelingen in Wallonië zijn afgelopen. PS, MR en Ecolo hebben in Namen de grote lijnen van de regeerakkoorden voor de Waalse regering en de Franse Gemeenschapsregering voorgesteld. Het is nu vooral afwachten of de leden van Ecolo zich kunnen vinden in de teksten, en welke PS'er de regeringen zal leiden.

Na een ultieme nacht onderhandelen kwamen de delegaties van de drie partijen vanmiddag een laatste keer bijeen om de laatste punten en komma’s juist te zetten en de laatste knopen rond de bevoegdheden door te hakken. De komende dagen zullen de verschillende partijen hun goedkeuring moeten geven aan het akkoord. Donderdag hebben de drie partijen onafhankelijk een congres.

Voor wie de belangrijkste posten zijn voorbehouden, is nog niet meegedeeld. Elio Di Rupo, die als partijvoorzitter de onderhandelingen namens de PS heeft geleid, wordt alom genoemd als toekomstig Waals minister-president, maar formeel ligt er nog niets vast. 'Wie minister-president wordt? Dat zal u vrijdag horen', ontweek Di Rupo de vraag. Maar de dagen van Borsus als minister-president zijn in ieder geval geteld. Beide regeringen zullen geleid worden door de PS, aldus Di Rupo. 'Wij hebben nu eenmaal 23 zetels.'

Opvallend: Charles Michel, tot nader order nog altijd MR-voorzitter, was niet aanwezig bij de voorstelling van het akkoord. De grote lijnen werden uiteengezet door Di Rupo, geflankeerd door Ecolo-covoorzitter Jean-Marc Nollet en afscheidnemend minister-president Willy Borsus (MR).

'Progressief'

Zoals bekend genoot een regering met de MR niet de voorkeur van Di Rupo. Toch toont het akkoord een progressieve regering, maakt hij zich sterk. 'Het is een regering die de objectieven van ecologisten, socialisten en hervormers (MR staat voor Mouvement Réformateur) verenigt. Maar ons programma is progressief. Met deze drie partijen die gaan we voor ecologie en een economische omslag.’

Een tweede carrière als verpleegkundige

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: Zorg en gezondheid) — Thu, 05 Sep 2019 16:36:37 +0200

Het tekort aan verpleegkundig personeel is sinds enkele decennia een constante op de arbeidsmarkt. Voorspeld wordt dat dit tekort zal toenemen. Nieuwe pistes om aan dit probleem te verhelpen zijn nuttig en nodig. Met een uniek samenwerkingsproject willen meerdere partijen uit zowel publieke als private sector de mogelijkheid geven aan werknemers om hun loopbaan een nieuwe wending te geven en op termijn als verpleegkundige aan de slag te gaan. Het project wordt gesteund door Vlaams minister van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin Jo Vandeurzen en werd vandaag op zijn kabinet voorgesteld.

Dat het huidig tekort aan verpleegkundigen in de toekomst bij ongewijzigd beleid verder zal toenemen is één van de meest voorspelbare toekomstvisies op onze arbeidsmarkt. Onder leiding van Vlaams Zorgambassadeur Lon Holtzer speelt het Vlaams beleid al vele jaren succesvol in op deze uitdaging. Zo is het aantal afgestudeerden in de opleiding Verpleegkunde tussen 2009 en 2017 met maar liefst 65% gestegen. Het is echter nu al duidelijk dat dit succes niet voldoende zal zijn om de toekomstige tekorten weg te werken. Hiervoor zijn nieuwe pistes noodzakelijk.

“Het actieplan 4.0 ‘Werk maken van werk in zorg en welzijn’ is in volle uitwerking. Het is dan ook meer dan ooit noodzakelijk”, zegt Jo Vandeurzen, Vlaams minister van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin. “Om de kwaliteit van zorg voor patiënten en bewoners in woonzorgcentra te garanderen is bijkomend en gemotiveerd talent zeer welkom. Dit project is een creatieve manier om werknemers die hun carrière willen upgraden of in hun loopbaan een tweede adem willen vinden de kans te geven een opleiding te volgen tot een maatschappelijk bijzonder zinvolle functie.”

Project: ‘een tweede carrière als verpleegkundige’

Het project ‘een tweede carrière als verpleegkundige’, een unieke samenwerking tussen private en publieke spelers, heeft de ambitie om een deel van de oplossing te zijn door extra instroom in het beroep van verpleegkundige te creëren. Het gaat om openbare en privéziekenhuizen, hogescholen, de Vlaamse Zorgambassadeur Lon Holtzer (Vlaamse overheid) en Randstad Medical Academy. Samen willen deze partijen de komende jaren een 200-tal extra verpleegkundigen opleiden en op de arbeidsmarkt laten instromen. Daarvoor mikken ze op werkenden die hun loopbaan een nieuwe wending willen geven.

“Wekelijks krijg ik tien mails van mensen die werken in allerlei sectoren en zich willen omscholen naar een job in de zorg”, zegt Zorgambassadeur Lon Holtzer. “De redenen zijn divers: ‘Ik wil zo graag een meer zinvolle job hebben’; ‘Ik heb altijd verpleegkundige willen worden, maar mocht niet van mijn ouders’; ‘Ik heb gezien wat een verpleegkundige kan betekenen toen iemand van mijn familie ziek was en wil dit nu zelf ook graag doen’. Telkens volgt de zin: ‘Hoe kan ik daaraan beginnen op een realistische en haalbare manier?’ Dit project is het antwoord op deze vragen.”

Ilse Janssens, HR-coördinator Emmaüs: “Langs de klassieke wegen om verpleegkundigen aan te werven komen we er niet. Emmaüs bundelt de krachten met onderwijspartner Thomas More en Randstad om extra potentieel van gemotiveerde mannen en vrouwen aan te boren die een nieuwe wending aan hun loopbaan willen geven. AZ Sint-Maarten en PZ Duffel bieden werkplekken aan zodat werken en leren ook financieel een haalbare kaart wordt. De kandidaten doen al tijdens hun opleiding ervaring op in het zorgproces en bieden vanuit hun eigen specifieke achtergrond ook een meerwaarde voor de zorgsector. Een innovatief project dat we nieuwsgierig mee ondersteunen.”

Opleiding voor zij-instromers

De bedoeling is om dit jaar al veertig zij-instromers de drie- of vierjarige opleiding te laten doorlopen. Ervaring uit het verleden toont aan dat dit voor werkenden geen makkelijke opdracht is. Werken en studeren gaat moeilijk samen, zeker als het over een langere periode gaat. De kans dat kandidaten na verloop van tijd afhaken, is reëel. Het huidig project biedt aan de kandidaten extra ondersteuning. Randstad Medical rekruteert en selecteert de kandidaten en voorziet de nodige begeleiding en coaching tijdens het studietraject. Dit moet ervoor zorgen dat de uitval beperkt blijft. Daarnaast gaat het ook om het aanbieden van studierelevante jobs die worden gecreëerd op maat van de trainee. Randstad zorgt ook voor de match met de werkplekken die deelnemende ziekenhuizen voorzien. Na het behalen van het diploma verpleegkunde krijgen betrokkenen meteen een contract van onbepaalde duur aangeboden. Het is de bedoeling dat de eerste kandidaten volgend academiejaar kunnen starten. De daaropvolgende jaren zouden telkens zo’n vijftigtal nieuwe zij-instromers aan het traject kunnen beginnen.

Bron: https://www.zorg-en-gezondheid.be/een-tweede-carrière-als-verpleegkundige

Nieuwe beroepsvereniging voor HBO5-verpleegkundigen

info@werkenindegezondheidszorg.be (Eigen berichtgeving, bron: BFHBOV) — Thu, 05 Sep 2019 16:25:24 +0200

Er is een nieuwe beroepsorganisatie voor de 50.000 verpleegkundigen met een HBO5-opleiding. Deze wil de belangen behartigen van de HB05-verpleegkundigen.

Het is geen toeval dat de HBO5-verpleegkundigen zich verenigen. In de discussies over de toekomst van de gezondheidszorg staat de opleiding onder druk.

Daarnaast is het opvallend dat binnen de publieke sector (OCMW's) ze de weddenschaal C3-C4 krijgen en dit in tegenstelling tot andere HBO5-opleidingen die als 'graduaat' vaak op het B-niveau worden betaald.

BFHBOV behartigt de belangen van gegradueerd verpleegkundigen.

De doelen van de beroepsvereniging zijn:

Het uitbouwen van een positieve beeldvorming van de gegradueerd verpleegkundige;
Levenslang leren stimuleren. Een aandeel te hebben bij de professionalisering (aanmoedigen van evidence based handelen, permanente vorming, …) van de gegradueerd verpleegkundige, waardoor de kwaliteit van zorg gegarandeerd blijft;
Actuele verpleegkundige en wetenschappelijke informatie doorspelen;
Wetgeving opvolgen en verdedigen van de gemeenschappelijke belangen van de gegradueerd verpleegkundigen bij de uitoefening van hun beroep en het voorzien in hun vertegenwoordiging bij officiële instanties;
Het uitbouwen van samenwerkingsrelaties met overheid, werkveld, onderwijs en andere professionele organisaties.
Vinger aan de pols houden, om te weten wat er leeft bij de gegradueerd verpleegkundigen

https://bfhbov.be

BFHBOV organiseert haar eerste congres!

Op 17 oktober 2019 organiseert de beroepsvereniging voor de eerste maal haar congres. Om zoveel mogelijk geïnteresseerden onder jullie te bereiken zal het congres doorgaan op 3 locaties: Hasselt, Brugge en Aalst.

Langverwachte hervorming middelbaar onderwijs van start

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: De Tijd, 02 09 2019 + Scholierenkoepel) — Thu, 05 Sep 2019 10:48:16 +0200

In het eerste middelbaar wordt vandaag gestart met de hervorming van het middelbaar onderwijs én met nieuwe leerstof. Aan die hervorming is meer dan twintig jaar politieke discussie vooraf gegaan. Van de oorspronkelijke plannen - waarbij bijvoorbeeld de termen algemeen secundair onderwijs (aso), technisch secundair onderwijs (tso) en beroepsonderwijs (bso) sneuvelden - is nog weinig overgebleven.

In de eerste twee jaar is er wel iets meer ruimte om jongeren bij te spijkeren of uit te dagen, afhankelijk van de behoefte van de leerlingen. Het is ook de bedoeling leerlingen in de eerste twee jaar van het middelbaar meer te laten proeven van verschillende vakken, zoals techniek. Het wordt ook gemakkelijker om na het eerste middelbaar nog van studierichting te veranderen. Tegelijk blijft er, net als vandaag, ruimte voor een 'basisoptie' als Latijn of wetenschappen.

Schermvullende weergave

De hervorming wordt jaar per jaar voort ingevoerd. Vooral vanaf het derde middelbaar zullen de veranderingen merkbaar zijn. Het aantal studierichtingen wordt vanaf het derde middelbaar sterk verminderd. In het derde en vierde middelbaar gaat een kwart van de richtingen op de schop. De inhoud van sommige studierichtingen is ook aangepast zodat ze beter aansluiten op de arbeidsmarkt of op het hoger onderwijs.

Maar wat verandert er nu eigenlijk?

Er zal worden gewerkt met nieuwe eindtermen. Deze bepalen wat iedere leerling moet leren op school.
In het eerste jaar verandert er verder niet zo heel veel. Net zoals nu zijn er 27 lesuren die voor iedere leerling hetzelfde zijn en 5 lesuren die vrij ingevuld mogen worden door de school.
Die 5 extra lesuren kunnen gebruikt worden voor:
-  versterking: bijspijkeren waar je nog niet zo goed in bent
-  verdieping: extra uitdaging voor wie al goed is in de basis
-  verkenning: nieuwe vakken en onderwerpen leren kennen
Elke school maakt zelf een aanbod voor deze vijf uur, waaruit ze leerlingen laat kiezen. De klassenraad kan wel verplichten dat je een deel van de uren besteedt aan versterking.
In het tweede jaar komen er door de modernisering extra gemeenschappelijke uren: 1 uur extra in de A-stroom (nu 25) in de B-stroom 4 uur extra die voor elke leerling hetzelfde zijn. De overige uren (dus 7 in de A-stroom en 12 in de B-stroom) kunnen opnieuw gebruikt worden voor versterking, verdieping en verkenning (zie vorige puntje). De scholen kunnen deze uren niet meer zo vrij invullen als in het eerste jaar. Er is een vaste lijst met 'basisopties' waaruit de scholen er een paar kiezen om aan te bieden aan de leerlingen. (bv. Latijn, Moderne talen, STEM, voeding en horeca...).
Ook nieuw is dat er in het tweede leerjaar B een "opstroomoptie" komt. Door deze basisoptie te volgen kan je vanuit de B-stroom toch naar 3 aso gaan.
Vanaf het derde jaar kiest elke leerling (zoals nu) een studierichting. Dit worden er minder en ze worden in een nieuw overzicht geplaatst, de 'matrix'. (Niet te verwarren met de film)

In deze matrix worden de studierichtingen opgelijst volgens acht interessedomeinen ('STEM', 'Taal en cultuur', 'Economie en organisatie', 'Kunst en creatie', 'Land- en tuinbouw', 'Maatschappij en welzijn', 'Sport'; en 'Voeding en horeca' ) en drie 'finaliteiten (doorstroom naar hoger onderwijs, arbeidsmarkt of dubbel).

Alle richtingen worden in dit nieuwe overzicht geplaatst, ook die van het buitengewoon onderwijs en het deeltijds onderwijs. Elke richting behoort dus tot een domein en een finaliteit.

Scholen mogen zelf kiezen of ze dit nieuw overzicht gebruiken of alles bij het oude laten. De oude benamingen aso, bso, tso, kso... blijven dus ook nog bestaan.

Léés hier alles over de modernisering

https://onderwijs.vlaanderen.be/nl/van-masterplan-tot-regelgeving

Duaal leren officieel van start

info@werkenindegezondheidszorg.be (Syntra) — Thu, 05 Sep 2019 10:23:23 +0200

De organieke uitrol van de nieuwe en innovatieve onderwijsvorm duaal leren in ons volledige secundair onderwijs op 2 september 2019 is een historisch moment. Na drie jaar proeftuinen wordt duaal leren officieel uitgerold onder impuls van de Vlaamse regering. De langverwachte succesformule van opgeleid worden door een onderneming én door een opleidingsverstrekker wordt ingevoerd. In een concept waar leren op de werkplek en leren op school gecombineerd worden, biedt duaal leren volwaardige en gelijkwaardige opleidingen aan. “Nu komt het erop aan duaal leren aantrekkelijk, kwaliteitsvol en performant verder uit te bouwen. Die kans krijgen we maar één keer”, zegt prof. Frank Baert, voorzitter van het Vlaams Partnerschap duaal leren.

Daarnaast worden er ook proefprojecten gestart voor duaal leren in het hoger en volwassenenonderwijs. Het potentieel van duaal ligt echter nog hoger. In gidslanden, zoals Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland, is het uitgangspunt zelfs dat iedereen duaal leert. Ook bij ons in Vlaanderen is er veel enthousiasme voor die leerweg, wat kadert binnen de grote vraag naar onderwijsvernieuwing. “Duaal leren is geen uniek secundair systeem, maar is een krachtige adaptieve leerweg”, zegt Dr. Bruno Tindemans, “met robotisering en digitalisering is de leermethodiek van duaal leren aan grote veranderingen toe. Daarom is onderzoek en voldoende ruimte om te experimenteren uiterst belangrijk.”

Duaal leren is levenslang leren

Uit een studie van Agoria, de federatie van de Belgische technologische industrie, blijkt dat er een enorme nood is aan veranderende profielen. Een werknemer blijft tegenwoordig immers zelden zijn of haar hele leven bij dezelfde werkgever, met dezelfde job. Werknemers moeten vandaag flexibel zijn, en makkelijk kunnen worden omgeschoold. Ook daar zit een deel van het gigantisch potentieel van duaal leren. Werknemers hoeven zo niet helemaal terug naar de schoolbanken en kunnen blijven werken. Dat is een groot financieel voordeel voor hen én ze blijven tegelijk beschikbaar op de arbeidsmarkt. Zo draagt duaal leren bij aan het concept van levenslang leren en verzacht het de harde scheiding tussen schoollopen en werken. Duaal leren is dus niet alleen nuttig in het secundair onderwijs, maar doorheen het volledige opleidingslandschap. “Tegen 2030 is duaal leren het nieuwe normaal”, zegt Dr. Bruno Tindemans, gedelegeerd bestuurder van het Agentschap voor Ondernemersvorming – SYNTRA Vlaanderen. “Daarom is het uitermate belangrijk dat het gigantisch potentieel van het merk duaal leren actief wordt gestimuleerd: door technologische vernieuwingen in de leersystemen, door tso-richtingen en zelfs aso-richtingen duaal te maken. Door STEM-richtingen duaal aan te bieden. Door duaal in hoger onderwijs en in universitair onderwijs te organiseren, door een performante kwaliteitsbewaking en door de toekomstkansen die innovatieve ondernemingen aanbieden optimaal te benutten.”

https://www.syntravlaanderen.be/tegen-2030-moet-duaal-leren-de-norm-zijn

Werkt de Vlaamse Regering aan een nieuwe overheid ?

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron Vlaamse Overheid) — Tue, 20 Aug 2019 10:31:34 +0200

De Startnota De Wever (NV-A) voor de Vlaamse regering, stelt een aantal veranderingen bij de overheid voorop. Ondertussen komt er ook reeds reactie van de gemeenten.

Vlaamse overheid: performantie centraal ?

De Vlaamse overheid moet een slanke en tegelijk performante overheid zijn. De voorbije regeerperiodes zijn er al belangrijke stappen gezet, maar het werk is niet af. In ruggespraak met onze leidend ambtenaren realiseren we een nieuwe efficiëntie-oefening waarbij we doelgerichte keuzes maken en focussen op onze kerntaken. We vermijden betuttelende regelgeving en onnodige administratieve lasten. We veranderen het geweer van schouder en beoordelen voortaan de effectiviteit van subsidies nog sterker op basis van behaalde resultaten en niet op basis van het volgen van procedures. We stellen het primaat van de politiek voorop.

Overheid: contractueel is de nieuwe norm ?

Tegelijk verhogen we onze investeringen in de digitalisering van overheidsprocessen. We zetten maximaal in op een digitale overheid die administratieve eenvoud in de praktijk mogelijk maakt. Contractuele aanwerving wordt de regel op alle Vlaamse bestuursniveaus. Het verschil tussen ambtenaren en contractuelen inzake ziekteverlof en ontslagregeling werken we weg. In het officieel onderwijs voeren we de levensbeschouwelijke neutraliteit in voor leerkrachten en leerlingen. Net zoals we dat doen voor alle publieksfuncties bij de Vlaamse en lokale overheden.

Wordt justitie Vlaamse bevoegdheid ?

Justitiebeleid wordt een volwaardige Vlaamse bevoegdheid waarbij de handhaving van de eigen Vlaamse decreetgeving geharmoniseerd wordt en de gemeenten geresponsabiliseerd worden. Onder andere het vervolgingsbeleid, de uitrol van het nieuwe jeugddelinquentierecht, de aansturing van de justitiehuizen, het Vlaams Centrum Elektronisch Toezicht en de aankoop van nieuwe enkelbanden worden binnen deze volwaardige bevoegdheid aangestuurd.

Lokale besturen: fusie of intergemeentelijke samenwerking ?

Onze lokale besturen moeten efficiënter en slagkrachtiger worden. We nodigen de gemeenten uit tot een omvattende fusieoperatie om voldoende bestuurskracht te behouden en verder te ontwikkelen. Met sterke Vlaamse en lokale overheden kunnen de provinciebesturen vanaf 2024 ophouden te bestaan. De resterende bevoegdheden op provinciaal niveau worden overgeheveld naar de lokale besturen of, indien opportuun, de Vlaamse overheid.

Tekort aan leerkrachten bedreiging voor kwaliteit onderwijs

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: VRT-nieuws, 22/08/2019) — Thu, 05 Sep 2019 10:35:27 +0200

Baas katholiek onderwijs Lieven Boeve: "Tekort aan leerkrachten is grootste bedreiging voor kwaliteit van ons onderwijs"

Anderhalve week voor de start van het nieuwe schooljaar, zoeken heel wat directies nog nieuwe leerkrachten om het lessenrooster gevuld te krijgen. Het katholiek onderwijs weet hoe groot het probleem is. "Werk aan de winkel voor de nieuwe Vlaamse minister van Onderwijs", zegt directeur-generaal Lieven Boeve. "Want dit tekort brengt de kwaliteit van het onderwijs in het gedrang."

En dat lijkt in sommige scholen moeilijk tot problematisch. Lieven Boeve, directeur-generaal van het katholiek onderwijs, erkent het probleem: "Ik schrik niet van dit nieuws. We krijgen van verschillende scholen te horen dat er maar weinig spontane sollicitaties zijn. Dat er een structureel tekort zit aan te komen, is niet nieuw."

Waar komt dat probleem vandaan? Boeve wijst naar de algemene krapte op de arbeidsmarkt. "Mensen met een leerkrachtendiploma zijn ook in andere sectoren populair. Daarnaast is er ook een hele generatie leerkrachten die met pensioen gaat, en komen er ook steeds meer leerlingen bij."

"Dit tekort komt niet uit de hemel gevallen"

"We krijgen al langer signalen dat dit tekort eraan zit te komen. Het komt niet uit de hemel gevallen." Boeve hoopt dat het probleem bovenaan de to-dolijst van de nieuwe Vlaamse Regering komt te staan. "Het tekort aan leerkrachten is de grootste en belangrijkste bedreiging voor de goede kwaliteit van ons onderwijs. Wij hopen dat in het regeerakkoord maatregelen zullen staan."

Het tekort aan leraren moet hoog op de agenda van de nieuwe Vlaamse Regering.

Lieven Boeve, directeur-generaal van het katholiek onderwijs

De topman ziet verschillende opties om het probleem aan te pakken. "Eerst en vooral moeten we goed zorgen voor de mensen die al in het onderwijs werken. De planlast moet naar beneden en leerkrachten moeten beter ondersteund worden. Bijvoorbeeld administratief, maar ook inhoudelijk. Zo moeten jonge collega's gecoacht worden." Maar ook aan de poort naar het onderwijs moet gewerkt worden. "Zowel mensen met een bachelor- of masterdiploma moeten terechtkunnen in het onderwijs en in gemengde teams kunnen werken. Iedereen met die ambitie moet in het onderwijs terechtkunnen."

Van de privésector naar de klas

En dan is er een oud zeer: mensen uit de privésector die de overstap naar het onderwijs willen maken. De zogenoemde zij-instromers. Boeve: "Wie wil overstappen naar het onderwijs, moet dat onder goede voorwaarden kunnen doen. Zo is een goede opleiding nodig, bijvoorbeeld binnen de werkuren. En hun ervaring moeten ze kunnen meenemen." Boeve geeft een voorbeeld: "Iemand met een diploma Franse taalkunde die 20 jaar in een Franstalig bedrijf heeft gewerkt, kan niet onder dezelfde voorwaarden werken in het onderwijs. Hij kan zijn anciënniteit niet meenemen, en begint dus met zogezegd 0 jaren ervaring. Dat zou niet mogen.

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2019/08/22/baas-katholiek-onderwijs-tekort-aan-leerkrachten-moet-hoog-op/

Discussie over fusies van gemeenten terug actueel

info@werkenindegezondheidszorg.be (Eigen berichtgeving + De Tijd) — Thu, 22 Aug 2019 09:35:13 +0200

De startnota De Wever (NV-A) legt de fusies van de gemeenten weer op tafel. Hoewel het effect van de integratie gemeente - OCMW nog moet worden in kaart gebracht, wil men dus een stap verder. Toch is er bij de gemeenten zelf weinig enthousiasme hierover.

Burgemeester Reekmans van Glabbeek schreef een opiniestuk voor De Tijd waarin hij aangeeft dat gemeenten verplichten om te fusioneren een barslecht idee is. "De Dorpsstraat is tegen, de lichtende voorbeelden Nederland en Denemarken hebben er slechte ervaringen mee, en kleine gemeenten zijn doorgaans financieel gezonder dan grote."

Vlaams formateur Bart De Wever (N-VA) stelt een systeem van belonen en sanctioneren voor om gemeenten ertoe aan te zetten te fusioneren.

Voorstanders van fusies halen de mosterd voornamelijk in Nederland en Denemarken, terwijl hun fusies het overheidsbeslag niet hebben teruggedrongen. De Nederlandse regering wilde met de fusies 1 miljard euro per jaar besparen. Een studie uit 2014 van het onderzoekinstituut COELO toont echter dat gemeentelijk fusioneren om financiële redenen zinloos is. De gemeentelijke voorzieningen voor de inwoners blijken er bovendien niet beter van te worden. In de periode van het onderzoek (2001 tot 2012) zijn 197 gemeenten heringedeeld en omgevormd tot 75 nieuwe gemeenten. De gemiddelde gemeente in Nederland telt nu 40.000 inwoners en de voorziene besparing van 1 miljard euro werden gigantische meerkosten voor de begroting in de plaats.

De gemeentelijke uitgaven in gefuseerde en heringedeelde gemeenten blijken niet meer of minder te stijgen dan in niet gefuseerde gemeenten. Op lange termijn worden de werkingskosten van gefuseerde gemeenten zelfs groter. Voor de fusie gaven deze gemeenten al meer geld uit om aanpassingen te doen. Vlak na de fusie zakten de uitgaven weer naar een normaal niveau, maar na een paar jaar waren ze al 10 tot 20 procent hoger dan voor de fusie.

Politiek personeelsprobleem

De bestuurs- en slagkracht van een gemeente hebben volgens Reekmans niets te maken met haar grootte. Belangrijker zijn de visie, inzet, zuinigheid, daadkracht en bestuurskwaliteit van de lokale bestuurders. Wat de Wetstraat de burgers wil doen geloven, klopt niet. De partijen moeten investeren in het aantrekken en opleiden van degelijke lokale politici. Daar wringt het schoentje. Verkiezing na verkiezing wordt het politieke personeelsprobleem in kleine gemeenten groter.

Bij grotere gemeenten zijn er meer ambtenaren per duizend inwoners en liggen de personeelskosten bijgevolg hoger. Veel gemeenten proberen die te verminderen. Fusies zullen de personeelsformaties doen uitbreiden, door de vele vastbenoemde ambtenaren.

43 Vlaamse gemeenten in het vizier

Personeelstekort bij het openbaar vervoer

info@werkenindegezondheidszorg.be (Eigen berichtgeving) — Tue, 23 Jul 2019 10:23:28 +0200

Zowel De Lijn als NMBS kampen met een tekort aan personeel om de dienstverlening te kunnen handhaven.

300 nieuwe treinbegeleiders nodig bij NMBS

Bron: VRT-Nieuws, 18 07 2019

De NMBS zegt samen met HR Rail, dat de personeelszaken bij het spoor regelt, "alles op alles te zetten" om de openstaande vacatures in te vullen. De NMBS zoekt dit jaar 300 nieuwe treinbegeleiders. De helft is al aangeworven, zegt de maatschappij.

Om nog meer personeel te vinden, organiseert het spoorbedrijf jobdagen, laat het jobtreinen rijden en is het aanwezig op jobbeurzen. "In het begin van het jaar liepen de aanwervingen moeilijk, maar nu zien we verbetering. We denken dan ook dat we erin zullen slagen dit jaar al onze aanwervingen te doen", zegt NMBS-woordvoerder Dimitri Timmerman.

Maar deze zomerperiode is het niet evident, erkent de NMBS. "Er zijn in de vakantieperiode weliswaar minder piekuur- en pendeltreinen, maar wel meer treinen naar de kust, zeker met het mooie weer, en ook treinen naar festivals en andere zomerevenementen", luidt het. "Daarom is het voor onze treinbegeleiders inderdaad niet makkelijk om tijdens die periode verlof te krijgen. NMBS is zich daarvan bewust en zet extra omkadering in om de druk maximaal te verlichten."

Acuut tekort aan chauffeurs bij De Lijn

Bron: De Morgen, 20 juli 2019

Vorig jaar heeft De Lijn 200.015 ritten afgeschaft. Dat is de helft meer dan in 2017, blijkt uit cijfers die de Vlaamse vervoermaatschappij vrijgaf en waarover De Tijd bericht.

Zo'n 127.000 afgeschafte ritten, bijna twee derde van het totaal, zijn het gevolg van regelmatige stakingen bij De Lijn. Maar steeds vaker is het gebrek aan chauffeurs de oorzaak van een geschrapte rit. Vorig jaar werden bijna 40.000 ritten om die reden afgeschaft. Dat is een verdubbeling tegenover 2017.

Vooral in de provincies Vlaams-Brabant en Antwerpen, samen goed voor ruim de helft van de niet-gereden ritten, is het chauffeurstekort acuut.

De Lijn benadrukt dat het maar om een fractie gaat van de bijna 11 miljoen ritten die de bussen en trams vorig jaar door Vlaanderen maakten. “98,8 procent van de ritten werd wel degelijk uitgevoerd zoals gepland”, zegt woordvoerster Sonja Loos. “Alleen als het echt niet anders kan, wordt een rit geschrapt.”

Mobiliteitsambtenaar : uitdaging voor het lokaal bestuur

info@werkenindegezondheidszorg.be ( Mensenwerken) — Tue, 23 Jul 2019 10:34:11 +0200

Sinds 2019 is Vlaanderen onderverdeeld in vervoerregio’s. Basisbereikbaarheid verandert de samenwerking tussen lokale en Vlaamse overheden helemaal. De lokale overheden beslissen voortaan meer zelf over de mobiliteit in hun regio en zullen daarbij verder kijken dan de eigen grenzen.

Geen verrassing dat heel wat lokale besturen op zoek gaan naar deskundigen in de mobiliteit.

Basisbereikbaarheid

De nieuwe visie op mobiliteit in Vlaanderen

Belangrijke maatschappelijke locaties, zoals bedrijventerreinen, scholen, ziekenhuizen en winkelcentra, optimaal bereikbaar maken voor de reiziger. Daar zet de Vlaamse overheid op in met haar ambitieuze visie op ‘basisbereikbaarheid’.

Het Vlaamse mobiliteitsbeleid heeft de volgende doelstellingen:

Vraaggericht investeren in bereikbaarheid

Met de introductie van basisbereikbaarheid gaan we naar een vraaggericht openbaar vervoer: het aanbod wordt beter afgestemd op de vervoersvraag van de reiziger en op de reële vervoerstromen.

Door het aanbod beter af te stemmen op de vraag, worden overvolle treinen op drukke assen en lege bussen in rustige woonwijken vermeden. Zo worden de vervoersmogelijkheden en financiële middelen op een efficiëntere manier ingezet.

Het combineren van vervoersmiddelen vergemakkelijken

Het openbaar vervoer op de drukke assen wordt versterkt, maar ook de bereikbaarheid van deze assen is belangrijk. Om het volledige reistraject op een efficiënte manier af te leggen, moeten verschillende vervoersmogelijkheden naadloos op elkaar aansluiten.

Het combineren van verschillende vormen van mobiliteit noemen we combimobiliteit. Reizigers moeten gemakkelijk kunnen overstappen van het ene vervoersmiddel op het andere, aan herkenbare vervoersknooppunten. Zo kunnen reizigers hun voor- of natraject afleggen met o.a. deelfietsen, deelauto’s of taxi’s.

De vervoersnetwerken klaarmaken voor de toekomst

Het op elkaar laten aansluiten van vervoersmogelijkheden vereist afstemming tussen de vervoersnetwerken: het openbaar vervoer, het wegennet, fietsroutes en waterwegen.

Het openbaar vervoer bestaat uit een gelaagd model van netwerken die elkaar aanvullen: het treinnet, kernnet, aanvullend net en vervoer op maat. De netwerken worden beter verknoopt: er wordt ingezet op goede overstapmogelijkheden en de reiziger wordt op een geïntegreerde manier geïnformeerd.

Basisbereikbaarheid regionaal en integraal aanpakken

Mobiliteit is een thema dat de gemeentegrenzen overschrijdt. Met de inrichting van vervoerregio’s, vervoerregioraden en regionale mobiliteitsplannen krijgen de gemeenten een kader waarbinnen ze kunnen samenwerken aan mobiliteitsuitdagingen.

Zorgen voor een vlotte doorstroming van elke vervoersmodus

Investeringen in een betere koppeling tussen mobiliteit, infrastructuur en ruimtelijke ordening moeten zorgen voor een betere doorstroming van auto’s, bussen, trams, fietsen enz.

Verkeersveiligheid aanpakken

De verkeersveiligheid in Vlaanderen wordt aangepakt via onder andere kordate handhaving, investeringen in de infrastructuur en verkeerseducatie.

Verleiden, motiveren, prikkelen tot gedragsverandering

De Vlaamse overheid wil het gebruik van duurzame vervoersmiddelen stimuleren.

Vlaanderen een gangmaker maken in innovatie

De Vlaamse overheid wil informatie- en communicatietechnologie inzetten om verplaatsingen veiliger, efficiënter en milieuvriendelijker te maken. Daarvoor wordt er nauw samengewerkt met de academische wereld, gespecialiseerde onderzoeksinstellingen en de industrie.

Een efficiënt beleid heeft sterke provincies en gemeenten

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: Vives-onderzoek) — Mon, 30 Sep 2019 11:56:08 +0200

Hoe zou een zevende staatshervorming eruit kunnen zien als zij vertrok vanuit de economie van het federalisme, en dus een efficiënt begrotingsfederalisme nastreeft? Vanuit een literatuurstudie en een vergelijking met vier voorbeeldlanden ontwikkelde Geert Jennes een reeks adviezen over een nieuw federalisme voor België, dat meer efficiëntie nastreeft, met nadruk op begrotingsfederalisme.

In twee briefings stelt hij twee belangrijke aanpassingen voor om het land efficiënter te besturen:

Ten eerste blijkt dat een indeling in provinciale en grootstedelijke overheden beter zou werken.
Aangezien dit politiek niet meteen haalbaar lijkt, vertrok hij ook van de bestaande situatie, en concludeerde dat België ook efficiënter zou werken als de deelstaten en lokale overheden een grotere belastingautonomie krijgen.

De huidige indeling van België in gemeenschappen en gewesten is niet ideaal. Een indeling in provincies zou efficiënter zijn omdat de publieke dienstverlening dan goedkoper zou worden en beter zou aansluiten op de noden van de burgers en bedrijven die er gevestigd zijn. Dankzij meer en kleinere deelbesturen die grotere ontvangsten- en uitgavenbevoegdheden hebben, zou er immers meer dan nu concurrentie om bedrijven, bewoners en de bijbehorende inkomsten ontstaan. Hierdoor zijn de deelbesturen verplicht om kwaliteitsvolle publieke diensten op maat te verstrekken.

Indien dit niet mogelijk is, pleit Geert Jennes voor meer belastingautonomie voor de deelstaten en ook voor de lokale overheden. In het huidige België gebeurt de financiering van de lagere overheden grotendeels met dotaties, wat een aantal duidelijke nadelen met zich meebrengt: weinig externe motivatie om het beleid aan de plaatselijke noden en opportuniteiten aan te passen en amper concurrentie tussen deelbesturen.

Lees de briefings hier:

2019-02: Een efficiënter België... heeft sterke provincies en gemeenten
2019-03: Een efficiënter België... decentraliseert zowel ontvangsten als uitgaven

Evaluatie van de nieuwe verhoudingVlaamse overheid - lokaal bestuur.

info@werkenindegezondheidszorg.be (Het Rekenhof) — Wed, 26 Jun 2019 11:41:03 +0200

Bron: Interbestuurlijke verhoudingen Vlaamse overheid en lokale besturen ‐ Rekenhof, juni 2019 1/2

De evolutie waarbij de Vlaamse overheid de steden en gemeenten steeds meer beleidsvrijheid geeft, uitte zich onder meer in de integratie in het Gemeentefonds van zeven subsidiestromen aan de lokale besturen, en minder sturing en controle door de Vlaamse overheid. Het Rekenhof onderzocht of deze integratie degelijk werd voorbereid en uitgevoerd. Het stelde vast dat de omslag van de Vlaamse overheid naar een meer coachende en ondersteunende rol er inderdaad is gekomen, maar dat die vooralsnog onder meer gepaard is gegaan met een verlies aan beleidsinformatie. Visie De Vlaamse Regering heeft haar visie op de interbestuurlijke verhoudingen met de steden en gemeenten duidelijk vastgelegd in diverse beleidsteksten. Zij wilde evolueren van een sturende en controlerende rol naar een kaderstellende, coachende en ondersteunende rol, zonder dat zij die nieuwe rol echter voldoende heeft verduidelijkt. Onderdeel van deze evolutie vormde de integratie in het Gemeentefonds van een zevental subsidiestromen aan de steden en gemeenten vanaf 2016. Het gaat om de subsidies voor lokaal cultuurbeleid, lokaal jeugdbeleid, lokaal sportbeleid, lokaal integratiebeleid, lokale kinderarmoedebestrijding, gemeentelijke ontwikkelingssamenwerking en flankerend onderwijsbeleid, in 2015 samen goed voor meer dan 130 miljoen euro.

Deze integratie moest leiden tot een meer gedragen lokaal beleid en minder plannings‐ en rapporteringsverplichtingen voor zowel de Vlaamse overheid als de lokale besturen. Voorbereiding Het Rekenhof stelde vast dat de Vlaamse Regering vooraf niet echt heeft

Visie
De Vlaamse Regering heeft haar visie op de interbestuurlijke verhoudingen met de steden en gemeenten duidelijk vastgelegd in diverse beleidsteksten. Zij wilde evolueren van een sturende en controlerende rol naar een kaderstellende, coachende en ondersteunende rol, zonder dat zij die nieuwe rol echter voldoende heeft verduidelijkt. Onderdeel van deze evolutie vormde de integratie in het Gemeentefonds van een zevental subsidiestromen aan de steden en gemeenten vanaf 2016. Het gaat om de subsidies voor lokaal cultuurbeleid, lokaal jeugdbeleid, lokaal sportbeleid, lokaal integratiebeleid, lokale kinderarmoede¬bestrijding, gemeentelijke ontwikkelingssamenwerking en flankerend onderwijsbeleid, in 2015 samen goed voor meer dan 130 miljoen euro. Deze integratie moest leiden tot een meer gedragen lokaal beleid en minder plannings- en rapporteringsverplichtingen voor zowel de Vlaamse overheid als de lokale besturen.

Voorbereiding
Het Rekenhof stelde vast dat de Vlaamse Regering vooraf niet echt heeft onderzocht welke subsidiestromen zij nu het beste kon integreren, noch of de steden en gemeenten wel genoeg bestuurskracht hadden om hun nieuwe rol in te vullen. De Vlaamse Regering heeft met de integratie van deze subsidies bovendien haar werking met beleidsprioriteiten, die zij amper twee jaar tevoren invoerde, zonder evaluatie terzijde geschoven. Zij baseerde de verdeling van de middelen uit het Gemeentefonds bovendien op de vroegere subsidieverdeling. Diezelfde steden en gemeenten kregen dus diezelfde middelen, zonder rekening te houden met latere maatschappelijke noden.

Uitvoering van de omslag
Voor de verdere concretisering van dit veranderingsproces bieden de beleidsdocumenten vooral verduidelijking over de instrumenten die de sectoradministraties kunnen inzetten voor hun nieuwe rol, zoals de onderlinge uitwisseling van beleidsinformatie. Alleen voor de beleidsdomeinen Cultuur, Jeugd en Sport bieden de beleidsnota’s en -brieven verduidelijking over hoe de sectoradministraties hun nieuwe rol moeten invullen. In de praktijk hebben de sectoradministraties hun nieuwe rol verschillend ingevuld, voortbouwend op de eigen beginsituatie. Wel zijn enkele gemeenschappelijke tendensen waarneembaar, zoals de uitbesteding van de ondersteunende rol aan gesubsidieerde vzw’s. Alle sectoradministraties gaven aan dat zij door het wegvallen van de subsidieverantwoording minder beleidsinformatie over het lokale beleid hebben dan vroeger, maar zijn er zich tegelijk van bewust dat zij bestaande instrumenten anders moeten aanwenden of nieuwe instrumenten, zoals de lokale vrijetijdsmonitor, moeten ontwikkelen om deze beleidsinformatie te verkrijgen, zonder opnieuw de planlasten te verhogen.

Doorwerking in de steden en gemeenten
Een door het Rekenhof uitgevoerde websurvey bij de steden en gemeenten toont aan dat de meeste lokale besturen inderdaad een grotere beleidsvrijheid hebben gekregen en dat zij die voornamelijk hebben aangewend op het vlak van de beleidsdoelstellingen, de regierol en de creatie van een meer geïntegreerd beleid. De meeste lokale besturen beoordeelden hun bestuurskracht als toereikend, met een positievere beoordeling door de centrumsteden en de grotere steden en gemeenten. Een meerderheid van de lokale besturen haalt voldoende beleidsinformatie uit de eigen strategische meerjarenplanning, maar gaf tegelijk aan nood te hebben aan nog meer data en beleidsinformatie vanwege de Vlaamse overheid.

Reactie van de minister
De Vlaamse minister van Binnenlands Bestuur, Inburgering, Wonen, Gelijke Kansen en Armoedebestrijding sluit zich aan bij de omschrijving van de feiten in het rapport, maar vindt enkele conclusies te scherp geformuleerd.

Werknemers in de publieke sector zijn het meest tevreden met hun loon

info@werkenindegezondheidszorg.be (Stepstone) — Thu, 02 May 2019 23:22:59 +0200

4 op de 10 Belgische werknemers niet tevreden met hun loon

Bron: Stepstone, 20 juni 2019

Belgische werknemers in de overheidssector zijn het meest tevreden met hun loon. Werknemers in telecommunicatie en horeca lijken het minst tevreden. Een nieuwe StepStone-studie op basis van onze recent gelanceerde Salarisvergelijker onthult enkele interessante inzichten:

Slechts 58 % van de Belgische werknemers is tevreden met zijn loon
In de publieke sector ligt het tevredenheidspercentage over het loon 24% hoger dan bij de gemiddelde werknemer
Meer loonsverhogingen zorgen voor tevredener werknemers

Werknemers in de publieke sector zijn het meest tevreden met hun loon

Wie actief is in de publieke sector, zoals het onderwijs, de overheid en de wetenschap, is over het algemeen meer tevreden met zijn huidige loon dan de gemiddelde Belgische werknemer.

Een mogelijke verklaring hiervoor zijn de vaste loonschalen. Daarnaast mogen we ervan uitgaan dat onderhandelingen, proactieve vragen voor loonsverhogingen en een gebrek aan transparantie over het loon van collega’s leiden tot meer onzekerheid en dus ook tot meer ontevredenheid in de private sector.

Belgische werknemers in de horeca- en telecommunicatiesector zijn dan weer het minst tevreden met hun loon.

Hoe meer loonsverhogingen, hoe tevredener de werknemers

Het ligt misschien voor de hand, maar hoe vaker werknemers loonsverhogingen krijgen, hoe tevredener ze zijn. De precieze richting van dit oorzakelijk verband is onduidelijk. De elementen die tot een loonsverhoging leiden, zoals goede prestaties en de erkenning van deze prestaties door het management, hebben immers ook een impact op de werknemerstevredenheid.

Werknemers die tijdens hun loopbaan meer dan 4 loonsverhogingen hebben gekregen, zijn tot 42% tevredener. Wie meer dan 9 loonsverhogingen heeft gekregen, is zelfs 54% tevredener met zijn loon dan wie er nooit een heeft gekregen (50%).

Zelf aan de slag met onze Salarisvergelijker

Vandaag lanceert StepStone een nieuwe Salarisvergelijker waarmee Belgische werknemers kunnen nagaan hoe hun loon zou evolueren als hun beroepssituatie verandert.

Deze interactieve tool vergelijkt niet alleen uw loon met dat van anderen, maar laat u ook zien welke factoren u kunt beïnvloeden om uw huidige loon te wijzigen.

Methodologie

Deze studie is gebaseerd op de resultaten van de StepStone-Salarisvergelijker, die duizenden datasets omvat.

De cijfers geven het percentage personen weer dat tevreden is met hun loon, per specifieke categorie.

We voegen graag enkele verhelderende voorbeelden toe. Uit de sectorgrafiek (#1) blijkt bijvoorbeeld dat 72 % van alle respondenten in onderwijs en vorming (zeer) tevreden is met zijn loon (en 28 % is dat niet). De tweede grafiek geeft aan dat 77% van de personen die 10 of meer loonsverhogingen hebben gekregen, tevreden is met zijn loon (en 23% is dat niet).

OESO-rapport over personeelsbeleid Belgisch onderwijs

info@werkenindegezondheidszorg.be (Belga, Het Nieuwsblad, De Morgen) — Thu, 20 Jun 2019 08:36:32 +0200

Het Belgische onderwijs kreunt onder het grote tekort aan leerkrachten, leraars die zich niet goed voorbereid voelen om aan leerlingen met zorgnoden les te geven, en de hoge cijfers voor pestgedrag op school. Dat staat te lezen in een groot internationaal vergelijkend onderzoek van de OESO.

In het Teaching and Learning International Survey-rapport werden de onderwijsstelsels van de 36 OESO-landen onderzocht. Daaruit blijkt dat 96 procent van de Belgische leraren hun relatie met de leerlingen positief beoordelen. Toch rapporteert 36 procent van de schooldirecties dat er regelmatig daden van intimidatie en pesten worden gesteld door scholieren. Dat is een heel stuk boven het OESO-gemiddelde van 14 procent.

Leerlingen met zorgnoden

Niet minder dan 56 procent van de ondervraagde Belgische schooldirecties meldt volgens het rapport ook dat het geven van kwalitatief goed onderwijs in hun instelling fel gehinderd wordt door het tekort aan leerkrachten die in staat zijn om aan scholieren met zorgnoden les te geven. Het OESO-gemiddelde ligt op 32 procent.
Gemiddeld staat 52 procent van de Belgische leraren in een klas met tenminste 10 procent van de leerlingen die een (mentale, fysieke of emotionele) zorgnood hebben. Dat is veel hoger dan de 27 procent in andere OESO-landen die deelnemen aan het TALIS-rapport.

Onvoorbereide leerkrachten

Hoewel 66 procent van de Belgische leraren tijdens hun vorming opgeleid is om les te geven aan leerlingen met grote verschillen in competentie, voelt toch maar 37 procent van hen zich goed voorbereid om in zo’n klassen te functioneren. En hoewel 35 procent van de leraren deelnam aan vormingen om les te geven aan leerlingen met specifieke zorgnoden in het jaar voor het onderzoek, voelt een aanzienlijke groep van 18 procent zich niet goed voorbereid om aan die leerlingen les te geven.

Zelfstandig leren in de mist

Zelfstandig leren werken en zelfstandig redeneren zijn belangrijke ingrediënten van het onderwijs, stelt het rapport. In België zegt 25 procent van de leraren dat ze de scholieren opdrachten geven die ze op eigen houtje moeten oplossen. Het OESO-gemiddelde ligt een flink stuk hoger, op 45 procent.

Gemiddeld 40 jaar oud

De gemiddelde Belgische leerkracht is gemiddeld 40 jaar oud, dat is jonger dan de gemiddelde leeftijd in alle OESO-landen (44 jaar). Amper 22 procent van de onderwijsmensen in ons land is 50 jaar of ouder (34 procent is het OESO-gemiddelde).

Voor 68 procent van de Belgische leraren geldt dat het onderwijs hun eerste jobkeuze was. Dat komt overeen met de 67 procent van het OESO-gemiddelde. Op de vraag waarom ze voor het beroep kozen, antwoordt 86 procent van de Belgische onderwijsmensen dat ze graag een bijdrage willen leveren aan de ontwikkeling van jonge mensen en aan de samenleving.

Migratieachtergrond

Negenendertig procent van de leraren werkt in scholen waar minstens 10 procent van de scholieren een migratieachtergrond heeft, het OESO-gemiddelde bedraagt hier 17 procent. Tegelijk rapporteren de schooldirecties dat 91 procent van hun leraren ervan overtuigd is dat jonge mensen moeten leren dat mensen van verschillende culturen veel gemeenschappelijks hebben (het OESO-gemiddelde ligt op 95 procent).

Lees hier het rapport TALIS 2018

Een job in de zorg

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: Vacature) — Thu, 05 Sep 2019 16:39:05 +0200

Zorgberoepen zijn vaak knelpuntberoepen. Er is dus werk in de zorg. Maar welk diploma heb je nodig om aan de slag te gaan in de sector? Wij zetten de zorgjobs per onderwijsniveau op een rij.

Master

Met een master pedagogische wetenschappen kan je in de zorg heel wat richtingen uit. Je kan aan de slag in de jeugdzorg, zorginstellingen of het algemeen welzijnswerk.

Mensen helpen bewegen, dat is zeer kort gezegd wat een kinesitherapeut doet. Afhankelijk van de specialisatie zijn er verschillende afstudeerrichtingen.

Via de master ergotherapeutische wetenschappen kan je na een professionele bachelor verder specialiseren als ergotherapeut.

Wil je als verpleegkundige doorgroeien naar een leidinggevende functie of aan de slag in het onderwijs, volg dan een opleiding tot master in de verpleegkunde.

De ziekenhuisapotheker zorgt voor de correcte aflevering en bereiding van geneesmiddelen en implantaten in het ziekenhuis. Zijn of haar diploma’s: master in de farmaceutische wetenschappen en daarna een master-na-master ziekenhuisapotheek.

Bachelor

Hét zorgberoep bij uitstek is misschien wel dat van verpleegkundige. Je kan er heel wat richtingen mee uit, want naast algemene verpleegkunde zijn er ook heel wat specialisaties: pediatrie, palliatieve zorg, thuisverpleegkunde, spoedverpleegkunde, oncologie, geestelijke gezondheidszorg, operatiezaalverpleegkunde. Je wordt verpleegkundige na een bacheloropleiding, specialiseren doe je met een bachelor-na-bachelor.

Een bachelordiploma orthopedagogie geeft je toegang tot een heel aantal zorgjobs. Denk maar aan opvoeder, maar ook aan jobs in instellingen voor personen met een handicap, de ouderenzorg, de geestelijke gezondheidszorg of in het onderwijs.

Voor de gespecialiseerde begeleiding van mensen met fysieke of mentale problemen zorgt de ergotherapeut. Je kan in dit beroep instromen als professionele bachelor.

In een ziekenhuis of onderzoeksinstelling kom je ook laboranten tegen. Hun diploma? Een bachelor biomedische laboratoriumtechnologie of chemie.

De apparaten waarmee in een ziekenhuis of een privépraktijk aan medische beeldvorming worden gedaan, worden bediend door een bachelor in de medische beeldvorming.

Een van de meest tot de verbeelding sprekende jobs in de zorg is die van een vroedvrouw. Je wordt het met een bachelor vroedkunde.

Voortgezet onderwijs, volwassenenonderwijs en andere getuigschriften

Ben je goed met kinderen, maar volgde je geen gespecialiseerde richting in het secundair onderwijs? Ook in het volwassenenonderwijs kan je een opleiding begeleider in de kinderopvang of kinderzorg volgen.

Gaat je interesse meer uit naar het ondersteunen van alle leeftijden? Overweeg dan een opleiding polyvalent verzorgende in het volwassenenonderwijs of via de VDAB. Je kan ermee aan de slag als gezinshulp of zorgkundige.

Orthopedagogie kan je ook studeren in het volwassenenonderwijs of bij de VDAB.

Met een HBO5-opleiding (hoger beroepsonderwijs) kan je gegradueerde verpleegkundige worden. Je bent dan voorbereid op een beroep of klaar om door te stromen naar de professionele bachelor verpleegkunde.

Secundair onderwijs

Na een zevende jaar kinderzorg in het BSO kan je aan de slag als begeleider in een kribbe, een peuterklas, de buitenschoolse kinderopvang.

Met een TSO-diploma jeugd- en gehandicaptenzorg kan je verschillende richtingen uit zoals opvoeder, maar bijvoorbeeld ook ADL-assistent (Activiteiten van het Dagelijks Leven).

Sommige mensen kunnen (tijdelijk) niet voor alle huishoudelijke taken zorgen. Met een BSO- of TSO-opleiding personenzorg kan je hen als gezinshulp bijstaan bij persoonlijke verzorging, maar ook bij dagelijkse activiteiten als koken, poetsen, strijken of boodschappen doen. Met dat diploma kan je ook de verzorging van patiënten realiseren als zorgkundige.

Als logistieke hulp in de verzorgingssector (deeltijds BSO) of logistiek assistent (BuSO) kan je ook terecht in zorginstellingen en de thuiszorg. Mensen zonder een diploma secundair onderwijs kunnen ook logistiek assistent worden, maar enkel in de thuiszorg. Verder kan je ook met het diploma organisatiehulp (BSO) of logistiek assistent (VDAB) beginnen als logistiek assistent.

Geen diplomavereisten

Geen propere en aangename lokalen in een ziekenhuis, woonzorgcentrum of kinderdagverblijf zonder de huishoudhulp. Je zorgt voor de schoonmaak, maar kan als gezinshulp ook instaan voor andere taken zoals strijken, maaltijden bereiden of boodschappen doen.

Mensen met een handicap begeleiden in hun dagelijks leven, dat is de job van een persoonlijke zorgassistent.

Bron: https://www.vacature.com/nl-be/carriere/job-nieuws/van-master-tot-gewoon-secundair-onderwijs-met-de-volgende-diploma-s-vind-je-een-job-in-de-zorg

Doorstroming van cel naar gespecialiseerd centrum stokt: 540 geïnterneerden wachten op zorg

info@werkenindegezondheidszorg.be (De Morgen) — Fri, 07 Jun 2019 17:56:51 +0200

Bron: De Morgen, 6 juni 2019

Het aantal geïnterneerden in onze gevangenissen is de afgelopen jaren sterk gedaald, maar die daling stokt. Op dit moment wachten 540 geïnterneerden, die recht hebben op betere zorg, in Belgische cellen. Wachten ons opnieuw veroordelingen door Europa?

Tot 2014 zaten er elk jaar ongeveer 1.100 geïnterneerden in de Belgische gevangenissen, mensen die een misdrijf hebben gepleegd maar door hun geestelijke gezondheid niet schuldbekwaam zijn. Vanaf 2014 daalde het aantal geïnterneerden in de gevangenissen elk jaar sterk, tot 560 in 2018. Een jaar later zijn het er nog 540, in vergelijking met vorige jaren een stagnering. Dat blijkt uit cijfers van de Federale Overheidsdienst Justitie. Hoe kan dat?

Sinds 1998 liep België de ene na de andere Europese veroordeling op, omdat geïnterneerden te weinig zorg en te weinig perspectief krijgen in de gevangenissen. Een waaier aan ingrepen heeft gezorgd voor de sterke daling vanaf 2014. Zo is het moeilijker om iemand te interneren sinds de interneringswet van minister van Justitie Koen Geens (CD&V) uit 2016, die stelt dat er sprake moet zijn van feiten die een ‘aantasting van de fysieke of psychische integriteit’ veroorzaken. Er kwamen bovendien ook extra bedden in psychiatrische ziekenhuizen en er kwamen twee hoogbeveiligde centra voor forensische psychiatrie (FPC), in Antwerpen en Gent, voor geïnterneerden die een gevaar vormen voor de maatschappij.

Nu lijkt de daling tot stilstand te komen. Er staat een nieuw FPC gepland in Waver, maar dat gaat pas ten vroegste in 2023 open. En Paifve, een gevangenis met 199 gedetineerden, wordt omgebouwd tot FPC, maar ook dat vraagt tijd. De doorstroming vanuit de bestaande FPC’s loopt ondertussen moeizamer dan verwacht.

Van de 540 geïnterneerden in de gevangenis staan er op dit moment 59 op een wachtlijst voor een plaats in zo’n hoogbeveiligd FPC. Een van hen is de zoon van Yvan Pieters, die zijn verhaal doet bij De Morgen. “Ik ontken niet dat mijn zoon een gevaar betekent, maar dat men een jongeman met psychiatrische problemen opsluit in een gevangenis zonder enige vorm van begeleiding of behandeling vind ik voor een beschaafd land als België een ware schande. Psychiatrische patiënten horen niet thuis in een gevangenis.”

De interneringswet stelt dat geïnterneerden recht hebben op “individueel aangepaste zorg, in een traject waarbij elke stap in het teken staat van de behandeling en de re-integratie”. Het kabinet van minister Geens stelt dat er verder wordt gewerkt op de ingeslagen weg. “Alles gaat stap voor stap, maar Justitie en Volksgezondheid alsook de Gemeenschappen hebben hier veel inspanningen geleverd en dat moet blijven gebeuren”, zegt zijn woordvoerder.

Het zal nog moeten blijken of het Europese Hof voor de Rechten van de Mens vrede neemt met de inspanningen. Advocaat Peter Verpoorten, goed voor 18 van de 25 Europese veroordelingen, denkt van niet. “België kreeg in 2016 twee jaar om de zaken op orde te brengen, en intussen werden alle hangende rechtszaken bevroren. Maar nu die deadline is verlopen, worden de zaken weer in gang gezet. Ik heb zelf een vijftigtal dossiers die hangend zijn bij het Europees Hof. Het staat in de sterren geschreven dat België daar veroordelingen zal krijgen. Het gaat nog altijd om meer dan 500 mensen die niet de nodige begeleiding krijgen en geen enkel uitzicht krijgen op re-integratie in de samenleving.”

Filmpje van de Lijn wint prijs !

info@werkenindegezondheidszorg.be ( Mensenwerken) — Fri, 07 Jun 2019 18:05:22 +0200

Diversiteit bij De Lijn: bekijk het winnende filmpje

Iedereen vervoert iedereen, en iedereen is welkom bij De Lijn: dat is de boodschap die De Lijn wil meegeven met dit filmpje dat vorig jaar werd gelanceerd op 21 maart, de Internationale Dag tegen Racisme en Discriminatie.

Dit filmpje is op 6 juni 2019 verkozen als beste in de categorie ‘Corporate Image Public Sector’ op het Belgian Corporate Video Festival in Brussel.

Wat Vlaanderen zelf doet, kan véél beter

info@werkenindegezondheidszorg.be ( Mensenwerken) — Sat, 08 Jun 2019 22:58:31 +0200

Knack-Magazine

Bussen met een halfuur vertraging, slechte luchtkwaliteit, jarenlange wachttijden in de zorg, levensgevaarlijke kruispunten en onderwijs dat veel van zijn pluimen heeft verloren. Het Vlaamse bestuursniveau sputtert en daar blijken heel wat kiezers schoon genoeg van te hebben. Ook dat is een deel van de verklaring voor de afstraffing van de traditionele partijen op 26 mei

Vlaanderen heeft torenhoge ambities gehad. 'Wat we zelf doen, doen we beter', zei de allereerste minister-president van Vlaanderen, Gaston Geens (CD&V), meer dan dertig jaar geleden al. Hij was er rotsvast van overtuigd dat het Vlaamse bestuursniveau zou slagen waar België geregeld faalde. Staatshervorming na staatshervorming kon in nieuwe domeinen met oude usances worden afgerekend. Niet gehinderd door de noden en problemen van Franstalig België, die soms enorm van die in Vlaanderen verschilden, zou een nieuw beleid worden uitgetekend waar de Vlamingen écht beter van werden. Onbesmet door de Belgische ziekte zou de Vlaamse regering lang aanslepende problemen kunnen aanpakken. Eindelijk zou het vooruitgaan.

Knack-magazine duidt verschillende beleidsdomeinen aan waar het met Vlaanderen beter kan.

Lees veder in Knackmagazine van 5 juni 2019

Ouderen verzorgen als je zelf ouder wordt ? Het pensioendebat.

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: VRT nieuws 23 05 2019) — Fri, 24 May 2019 15:42:54 +0200

Bron: VRT-nieuws

In aanloop naar de verkiezingen van 26 mei gaat "Iedereen kiest" twee weken lang op zoek naar de mensen en de verhalen achter cijfers en statistieken. Vandaag houden we halt in Gent en Tongeren. We praten er met Bart en Franky, twee vijftigplussers met een zwaar beroep, die geen idee hebben hoe ze hun job moeten volhouden als ze langer moeten werken. We debatteren vanavond over de pensioenen in "Iedereen kiest", om 21.50 uur op één, met Alexander De Croo (Open VLD), Meryame Kitir (SP.A), Servais Verherstraeten (CD&V) en Zuhal Demir (N-VA).

Het stond in geen enkel partijprogramma, maar toch beslisten de regeringspartijen dat de pensioenleeftijd omhoog moest. Nu kan u nog op pensioen op 65 jaar, vanaf 2025 stijgt die leeftijd tot 66 jaar en in 2030 ligt de pensioenleeftijd op 67 jaar.

We moeten allemaal langer werken om de pensioenen betaalbaar te houden. Om die bittere pil te slikken, zou er een aparte regeling komen voor de zware beroepen. Maar die onderhandelingen draaiden op niets uit. De pensioenleeftijd ging ondertussen wél omhoog. De onzekerheid binnen de sectoren met zware beroepen is groot. De redactie van "Iedereen kiest" sprak met verschillende mensen met een zwaar beroep, waar er veel onduidelijkheid heerst.

53-jarige thuisverpleger

Bart Bex (53 jaar) is thuisverpleger voor het Wit-Gele Kruis in het Limburgse Tongeren. Om zeven uur ‘s ochtends begint zijn ronde bij hulpbehoevende mensen, vooral ouderen. Hij heeft vier uur de tijd om hulp te verlenen bij tien tot twaalf patiënten. “Dat is niet niks, sommige patiënten zijn "zware gevallen" en de druk om overal op tijd te komen is hoog”, vertelt hij.

Toch kan hij zich niet inbeelden om ooit een andere job te doen. “Ik doe mijn werk heel graag, ik put er veel voldoening uit”, klinkt het. Maar of hij dat ziet zitten tot zijn 67 jaar? “Ik denk het niet. Ik ben nu nog vrij fit, maar ik voel toch al enkele jaren dat mijn lichaam meer tijd nodig heeft om te recupereren.”

Of ze die tijd krijgen? “De meeste oud-collega’s mochten op vervroegd pensioen op hun 58 jaar.” Dat kan nu niet meer, dat "achterpoortje" heeft de regering gesloten. “Ik zal zéker tot mijn 65 moeten werken. Dat is nog elf jaar. Dan ben ik zelf bijna bejaard terwijl ik voor bejaarden zorg. Ik weet niet of dat fysiek haalbaar is.”

Voor de ronde eerst elkaar verzorgen

Soms worden daar mopjes gemaakt onder de collega’s, vertelt Bart. “We zullen eerst elkaar verzorgen voor we op ronde gaan”, grappen ze. Niet dat ze er écht om kunnen lachen, want de bezorgdheid in de sector is groot. “We weten niet of het haalbaar is of niet om deze job vol te houden als zestiger. We hebben momenteel geen voorbeelden. ”

Niet alleen het verzorgen van de patiënten en de tijdsdruk maken de job zwaar, ook de constante verplaatsingen maken het er niet makkelijker op. “Op zich leg ik niet zo heel veel kilometers af, want onze rondes zijn vaak in eenzelfde buurt. Maar we moeten wel vaak in- en uitstappen.” De verpleegkundige berekende dat hij zo’n 15.000 keer per jaar in en uit zijn auto stapt. “De mat in mijn wagen is op een jaar tijd al helemaal versleten.”

De taak voor de volgende regering is alvast duidelijk: in tijden van vergrijzing de pensioenen betaalbaar houden en tegelijkertijd tegemoetkomen aan de bezorgdheden van de bevolking om op een waardige en leefbare manier te blijven werken.

Onderwijsminister Crevits meest populair in de peilingen.

info@werkenindegezondheidszorg.be (Eigen berichtgeving/ bron: VTM-nieuws) — Tue, 21 May 2019 10:15:28 +0200

De Vlaming verkiest onderwijsminister Hilde Crevits (CD&V) als minister-president boven Bart De Wever (N-VA). Haar degelijkheid en standvastigheid worden genoemd. Ook het feit dat ze de belangrijkste en meest complexe departement heeft geleid speelt zeker mee.

Dat blijkt uit De Grote Peiling van VTM NIEUWS, Het Laatste Nieuws, RTL TVI en Le Soir. Heel wat Belgen vrezen trouwens ook dat het land in een nieuwe politieke crisis zal belanden na de verkiezingen. En vertrouwen in de Zweedse regering is er duidelijk ook niet meer.

Op de vraag 'wie moet Vlaams minister-president worden: Bart De Wever of Hilde Crevits' antwoordde 54 procent van de ondervraagden Crevits . Dat de CD&V-politica populairder is dan ooit, werd ook al duidelijk in de lijst met populaire politici. 46 procent vindt Bart De Wever een betere keuze als minister-president.

"Ik ben daar ontzettend blij mee", reageert CD&V-voorzitter Wouter Beke. "Ik voel dat ook in de straat. Hilde heeft al vijf jaar ervaring als vice-minister-president en krijgt het vertrouwen, heel goed."

Ook N-VA-voorzitter Bart De Wever vindt de keuze niet zo verrassend. "Ik heb al eerder gezegd dat Hilde een allemansvriend is", klinkt het. "Ik heb meer uitgesproken standpunten, bijvoorbeeld over migratie. Moge de beste man of vrouw winnen. Maar ik hoop dat ik de beste word."

Nieuwe crisis
55 procent van de Belgen vreest voor een serieuze politieke crisis na de federale verkiezingen van mei 2019. 32 procent van de respondenten heeft daar geen schrik voor, 13 procent interesseert zich er niet in. Uit de peiling blijkt dat de vrees zowel in Vlaanderen, Brussel als in Wallonië hetzelfde is.

Geen vertrouwen in Zweedse coalitie
De Belgen hebben duidelijk ook weinig vertrouwen in een nieuwe Zweedse coalitie, tussen N-VA, CD&V, Open Vld en MR. 70 procent van de Belgen vindt dat er “in elk geval iets anders moet komen”. Vooral in Wallonië is het wantrouwen groot: daar vindt zelfs 77 procent dat er een andere regering moet komen. In Vlaanderen stemt 67 procent voor een ander alternatief.

Jongeren hebben geen vertrouwen in politiek

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: De Ambrassade/Vlaamse Jeugdraad) — Tue, 21 May 2019 10:28:41 +0200

WAT WAT en Medialaan doen een peiling bij 1000 jongeren

Wat denken jongeren over ‘de politiek’? WAT WAT en Medialaan deden een peiling bij 1000 jongeren tussen 12 en 24 jaar. Daaruit blijkt dat jongeren weinig vertrouwen hebben in politiek. Ze vinden dat de politiek onvoldoende rekening houdt met jongeren en ze geven aan dat er te weinig jonge politici zijn in Vlaanderen. Jongeren liggen vooral wakker van het klimaat, veiligheid en hun eigen gezondheid.

Weinig vertrouwen in de politiek

7 op de 10 bevraagde jongeren geven aan dat ze géén vertrouwen hebben in de politiek. Ze vinden dat de politiek onvoldoende rekening houdt met jongeren, dat jongeren te weinig vertegenwoordigd zijn onder politici, en ze hebben in de helft van de gevallen ook het gevoel dat hun stem geen verschil kan maken. Slechts 18% van de jongeren geeft aan wel vertrouwen te hebben in de politiek.

“Problematische cijfers”, vindt Alexandra Smarandescu, voorzitter van de Vlaamse Jeugdraad. “Politiek moet alle burgers vertegenwoordigen. De jongste burgers mogen niet altijd gaan stemmen of doen dat straks voor de eerste keer. Ze worden vaak onvoldoende geïnformeerd of betrokken bij de politiek. Als Vlaamse Jeugdraad voelen we vaak zelf dat we moeten vechten om niet enkel gezien maar ook écht gehoord te worden. De manier waarop politici kijken naar klimaatspijbelaars maakt duidelijk dat jongeren vandaag nog steeds niet erg au sérieux genomen worden.”

Op wie stemmen?

6 op de 10 van de stemgerechtigde jongeren tussen 18-24 jaar weet wel al op wie ze gaat stemmen zondag. 34 procent weet het nog niet. “Een week terug lanceerde WAT WAT samen met Het Laatste Nieuws en VTM Nieuws de eerste stemtest op maat van jongeren: www.destemvandejeugd.be, waar politieke stellingen uitgelegd worden met video’s voor en door jongeren. Het is opvallend hoe weinig communicatie over politiek of over verkiezingen er op maat van onze jongste burgers is. We zijn blij dat we voor het eerst een verkiezingsdebat zagen op Karrewiet, en willen met WAT WAT met deze stemtest ook een eigen bijdrage doen. Maar als we willen dat jongeren beter geïnformeerd zijn zal de inspanning van iedereen wat groter moeten”, vertelt Emma Daeleman, campagnemanager bij WAT WAT.

Helft jongeren gelooft niet dat zijn stem het verschil maakt

73% van de bevraagde jongeren vindt dat politiek niet genoeg rekening houdt met jongeren, en nog eens 64% geeft aan dat er te weinig jonge politici zijn in Vlaanderen. Dit gebrek aan vertegenwoordiging van jongeren uit zich vaak in een gevoel van onmacht: de helft van de jongeren (51%) geeft aan dat ze niet het gevoel hebben dat hun stem een verschil kan maken. Hier zijn het vaker meisjes (59% vs. 43% jongens) die dit gevoel hebben.

Jongeren tussen 18 en 20 jaar hebben ook vaker dit gevoel (46% vs. 40% bij 21-24j.) “Politieke partijen proberen wel in te zetten op diversiteit, ook in leeftijd. Maar vaak vertaalt een plekje op de lijst zich niet in een politiek mandaat. Jongeren die een échte rol opnemen in de politiek en die als jongeren ook nog als ‘jong’ worden gezien, die lopen niet dik.” – Alexandra Smarandescu, voorzitter Vlaamse Jeugdraad.

Stemrecht vanaf 16 jaar niet bovenaan de verlanglijst

De wens om jongeren beter vertegenwoordigd te zien in de politiek, betekent niet dat jongeren ook al vroeger willen gaan stemmen: slechts 1 op 3 van de bevraagde jongeren vindt dat jongeren vanaf 16 zouden moeten kunnen gaan stemmen. “Een peiling is natuurlijk maar een vragenlijst”, vertelt Alexandra Smarandescu. “Als je met jongeren langer in gesprek gaat over wat politiek betekent en waarom stemrecht belangrijk is, dan denken vele jongeren daar plots anders over. In Gent liep er een proefproject rond stemrecht vanaf 16 jaar. 5000 jongeren kregen een oproepingsbrief voor de lokale verkiezingen. Uit de analyse achteraf bleek dat door het project jongeren meer met hun ouders over politiek gingen praten, meer informatie opzochten over de verkiezingen, meer het gevoel hebben dat politici naar hen luisteren en meer over politiek praten met hun vrienden dan vroeger. Dat is geen slecht resultaat.”

Jongeren zetten klimaat bovenaan politieke agenda

Op de vraag waar jongeren zich het meeste zorgen over maken, komt klimaat als voornaamste zorg uit de bus. 57% van de jongeren plaatst klimaat in de top 3 van voornaamste zaken waar ze zich zorgen om maken. Vooral in de leeftijdscategorie 12-14 jaar is klimaat de grootste zorg: 67% geeft dit aan (vs. 59% bij 15-18-jarigen en 53% bij 19-24 jaar) Ook meisjes geven aan zich meer zorgen te maken om het klimaat dan jongens (65% vs. 50%). De top 3 bestaat verder uit Veiligheid (49%) en Mijn gezondheid (45%). Privacy scoort opvallend laag bij de jongeren. Migratie staat met 40% in de top 5, maar neemt dus geen prominente positie in.

“Sinds begin dit jaar hebben jongeren dit ook letterlijk op de politieke agenda gezet. Alleen doen politici vandaag nog te weinig met die eisen. Laat ons hopen dat een volgende Vlaamse, federale en Europese regering meer gaat doen met die jonge bezorgdheid. Als Vlaamse Jeugdraad blijven we achter de schermen de stem van jongeren op de agenda zetten. Deze cijfers zetten onze stem kracht bij”, zegt Alexandra Smarandescu, voorzitter Vlaamse Jeugdraad.

Pensioen bovenaan het verkiezingsdebat

info@werkenindegezondheidszorg.be (Eigen berichtgeving + VRT-NWS) — Mon, 20 May 2019 21:45:47 +0200

Een week voor de verkiezingen worden de pensioenen en de pensioenleeftijd het debat bij uitstek.

Eind april berichtte VRT-NWS nog dat de de verhoging van de wettelijke pensioenleeftijd van 65 naar 67 geen draagvlak heeft. 75 procent van de ondervraagde Vlamingen vindt dat de pensioenleeftijd opnieuw naar 65 jaar moet worden verlaagd. In Brussel (71 procent) en Wallonië (81 procent) wordt daar op dezelfde manier tegen aangekeken.

De regering-Michel besliste in 2015 om de pensioenleeftijd tegen 2030 op 67 jaar te brengen. De maatregel was verrassend, want geen enkele partij had tijdens de campagne in 2014 aangegeven dat te willen. Al in 2015 gaf een peiling door het onderzoeksbureau IPSOS in opdracht van het Luikse pensioenfonds Ogeo Fund aan dat driekwart van de Belgen tégen was, maar volgens minister van Pensioenen Daniël Bacquelaine (MR) was de verhoging noodzakelijk om het systeem betaalbaar te houden.

In het verkiezingsdebat tussen John Crombez (SP-A) en Bart De Wever (N-VA), waarbij duidelijk werd dat de standpunten rond ons pensioen duidelijk verschillen, werd 'ons pensioen' een scherp thema.

De logica 'langer leven is langer werken' is een thema waar de breuklijn tussen de politieke partijen dan ook duidelijker wordt.

Prof. Ria Janvier geeft in een opiniestuk (VRT- 16 mei) de bedenking omtrent het gebrek aan diepgang van het pensioendebat. Het gevaar is niet denkbeeldig dat er zich een verschuiving voordoet naar de andere sectoren van de sociale zekerheid. Zestigplussers die hun werk verliezen of die om gezondheidsredenen niet langer kunnen werken, zullen verkassen naar de werkloosheid of de ziekteverzekering. En dan is het een kwestie van te "wachten" tot de wettelijke pensioenleeftijd om een rustpensioen te kunnen krijgen.

Het debat dat allicht na de verkiezingen te wachten stond, is daarmee reeds ingezet.

De stedenbouwkundig ambtenaar reikte 32% meer nieuwbouwvergunningen uit

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: Cijfers en statistieken Vlaanderen) — Fri, 17 May 2019 17:07:51 +0200

Aantal vergunde nieuwe gebouwen stijgt naar 26.300 in 2018

In 2018 werd machtiging tot nieuwbouw verleend voor iets minder dan 26.300 nieuwe gebouwen, waarvan het grootste gedeelte van residentiële aard (bijna 22.000). Hierbij gaat de evolutie een andere richting uit dan de voorgaande jaren. 2017 was voor de nieuwbouw nog het jaar met het op één na laagste aantal vergunningen sinds 1996. Enkel in 2015 werden er nog iets minder nieuwe gebouwen vergund dan in 2017.

Aantal vergunde nieuwe woningen piekt

Een gebouw van residentiële aard kan meerdere woningen (wooneenheden) omvatten. Daarom ligt het aantal vergunde nieuwbouwwoningen hoger dan het aantal vergunde nieuwbouwgebouwen.

In 2018 werd de nieuwbouw van ruim 49.300 nieuwe woningen vergund. Dat zijn er iets meer dan 11.900 meer nieuwbouwvergunningen dan het jaar voordien. Rond 2000 lag het ritme van het totaal aantal vergunde nieuwbouwwoningen nog op 30.000 tot 35.000 per jaar. Vanaf 2005 worden in de meeste jaren 35.000 tot 40.000 nieuwe woningen per jaar vergund.

63% van de vergunde woningen in 2018 was een appartement, in 1996 was dit nog 35%. Toch is voor 2018 vooral de stijging van de vergunning van nieuwe woonhuizen opmerkelijk. Tegenover 2017 nam het aantal vergunningen voor woonhuizen met 38% toe. Met een aantal van iets meer dan 18.200 woonhuizen gaat dit terug richting het niveau van het jaar 2005.

In slechts 2 gemeenten geen nieuwe woningen vergund

Naast de grootsteden Antwerpen en Gent reikte ook Oostende in 2018 meer dan 1.000 vergunningen voor nieuwe woningen uit. Antwerpen staat op kop met 2.560 vergunningen. In slechts 2 Vlaamse gemeenten werden geen nieuwe woningen vergund: Herstappe en Dilsen-Stokkem.

Gewesten kennen verschillende trend bij vergunningen nieuwbouwwoningen

Vergeleken met 2017 waren er in 2018 in het Vlaamse Gewest 32% meer bouwaanvragen voor nieuwe woningen, in het Waalse Gewest 3%. In het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest daalde de nieuwbouwaanvraag met 17%.

Voor de 3 gewesten was 2006 een jaar met veel nieuwbouwvergunningen: in totaal werden in dat jaar in België meer dan 61.000 nieuwe woningen vergund. Nadien daalde het aantal nieuwbouwvergunningen in de andere gewesten relatief meer dan in het Vlaamse Gewest. In het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest daalde het aantal nieuwbouwvergunningen tussen 2006 en 2017 met 51%. Door de sterke toename van het aantal nieuwe woningen in het Vlaamse Gewest, lag in 2018 het aantal nieuwe woningen in België het hoogst sinds 1996.

Ja ! Er zijn vrouwenberoepen en mannenberoepen.

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: eigen berichtgeving/ STATBEL) — Fri, 17 May 2019 17:28:06 +0200

Bron: STATBEL: België in cijfers

De meest voorkomende beroepen in België zijn administratief medewerkers (algemeen), verkopers en verkoopsassistenten, schoonmakers in hotels, kantoren en dergelijke, huishoudelijke hulpen en schoonmakers bij gezinnen, en leraren in algemene vakken in het secundair onderwijs.
Bij mannen komt een job als vrachtwagenchauffeur het vaakst voor. Bij vrouwen treffen we het meest het beroep van administratief medewerker (algemeen) aan.
Typische vrouwenberoepen zijn onder andere: vroedvrouw, huishoudelijke hulpen en schoonmakers in particuliere huishoudens, verzorgend personeel in kinderdagverblijven, crèches en dergelijke en onthaalmoeders, onderwijzers in het kleuteronderwijs en verzorgenden thuiszorg. Het percentage vrouwen in het totaal van alle werkenden in deze beroepen ligt boven de 97%.
Beroepen die bijna uitsluitend door mannen worden uitgeoefend zijn onder andere: installateurs van elektrische apparatuur, brandweerlui, installateurs en onderhoudsmonteurs op het gebied van elektronica, betonwerkers en plaatwerkers.

Vrouwenberoepen en mannenberoepen (2018)

Aandeel vrouwen t.o.v. alle werkenden, in % van het totaal	2018	Aandeel mannen t.o.v. alle werkenden, in % van het totaal	2018
Vrouwen - alle beroepen	46,8%	Mannen - alle beroepen	53,2%
Vroedvrouwen	> 99%	Installateurs van elektrische apparatuur	> 99%
Huishoudelijke hulpen en schoonmakers in particuliere huishoudens	97,6%	Brandweerlui	> 99%
Verzorgend personeel in kinderdagverblijven, crèches en dergelijke en onthaalmoeders	97,5%	Installateurs en onderhoudsmonteurs op het gebied van elektronica	> 99%
Onderwijzers in het kleuteronderwijs	97,2%	Betonwerkers	> 99%
Verzorgenden thuiszorg	97,1%	Plaatwerkers	> 99%
Medisch secretaressen	95,4%	Bedieners van grondverzetmachines en dergelijke	> 99%
Schoonheidsspecialisten en dergelijke	94,3%	Stukadoors	> 99%
Secretariaatsmedewerkers, algemeen	93,2%	Elektriciens (in gebouwen en dergelijke)	99,4%
Personeel voor het wassen en strijken met de hand	92,4%	Monteurs en reparateurs van industriële en landbouwmachines	99,3%
Onderwijsassistenten	92,1%	Metselaars en dergelijke	99,3%
Verzorgenden in ziekenhuizen, verpleeginstellingen en dergelijke instellingen	91,1%	Technici op het gebied van mechanica	98,9%
Specialisten op het gebied van de gezondheidszorg, niet elders geclassificeerd	90,0%	Vrachtwagenchauffeurs	98,6%
Farmaceutisch-technisch assistenten en apothekersassistenten	89,9%	Dakdekkers	98,5%
Verpleegkundigen	89,6%	Vuilnisophalers en ophalers van afval bestemd voor recyclage	98,5%
Bureausecretaressen en directieassistenten	87,0%	Installateurs en onderhoudsmonteurs op het gebied van informatie- en communicatietechnologie	98,4%
Audiologen en logopedisten	85,7%	Kraandrijvers en bedieners van takels en dergelijke	98,4%
Psychologen	84,0%	Loodgieters	98,1%
Verpleegkundig kaderpersoneel	83,4%	Lassers en snijders	98,0%
Schoonmakers in hotels, kantoren en dergelijke accomodatie	82,2%	Timmerlui en schrijnwerkers	97,3%
Onderwijzers in het lager onderwijs	81,9%	Technici op het gebied van elektriciteit	97,3%

Dringend nodig: 1.182 verpleegkundigen

info@werkenindegezondheidszorg.be (VDAB/Het Laatste Nieuws) — Sun, 12 May 2019 23:30:41 +0200

Honderden vroedkundigen halen straks wel diploma maar die mogen geen verpleegfunctie meer uitoefenen

Aan de hogescholen studeren in juni nauwelijks studenten verpleegkunde af. Dat komt omdat studenten uit het derde jaar voor het eerst een bijkomend jaar moeten volgen om hun diploma te behalen. Eind april waren er nochtans 1.182 vacatures voor verpleegkundigen waarvan nu al minder dan de helft ingevuld geraakt. Tegelijk mogen studenten vroedkunde die in juni afstuderen geen verpleegjob meer uitoefenen.

Elk jaar studeren zo’n 2.000 bachelor-studenten af maar door de verlenging van drie naar vier jaar zijn het er dit jaar (bijna) geen. De bachelor-na-bacheloropleidingen (Ba-na-Ba) en de flexibele trajecten zorgen wel nog voor uitstroom. Er zijn bij benadering bijna 500 verpleegkundigen die in een Ba-na-Ba-traject zitten, maar een deel hiervan werkt al. Een ander deel volgt de Ba-na-Ba rechtstreeks na de basisopleiding en komt echt ter beschikking van het werkveld. Bovendien zijn er ook nog een studenten die op het niveau HBO5 verpleegkunde studeren. De opleiding tot gegradueerde in de verpleegkunde situeert zich in het hoger beroepsonderwijs op niveau 5. Dat traject duurt nog steeds drie jaar en in juni studeren er ruim duizend af. Zij kunnen aan de slag als verpleegkundige in alle sectoren van de gezondheidszorg.

1.182 openstaande vacatures

Maar zelfs met de HBO5-afgestudeerden, blijft er een groot tekort. “Eind april waren 1.182 openstaande vacatures voor verpleegkundigen”, zegt Joke Van Bommel van VDAB. “Daartegenover waren er 513 werkzoekenden die niet aan het werk zijn, die interesse tonen in het beroep. De spanningsindicator ligt op 0,44 en dat is ontzettend laag. Voor elke vacature voor verpleegkundige zijn er maar 0,44 kandidaten en dat is een duidelijk tekort.” Volgende maand ronden honderden studenten hun driejarige opleiding vroedkunde af. Probleem is dat er een gigantisch overschot aan vroedkundigen bestaat: ter illustratie: er waren eind april zeven vacatures voor 71 geïnteresseerden of tien kandidaten per vacature. Tot oktober vorig jaar konden vroedvrouwen terecht in de algemene verpleging, maar dat mag nu niet meer. Geen plan B dus voor vroedkundigen terwijl de nood aan verpleegkundigen de komende jaren alleen maar zal stijgen.

Volgens KUL-professor Walter Sermeus van het Leuvens Instituut voor Gezondheidszorgbeleid hebben de meeste instellingen reserve ingebouwd”, zegt hij. “Maar het beloven moeilijke jaren te worden. 2025 wordt het meest cruciale jaar: dan gaat een record aan verpleegkundigen met pensioen en de vergrijzing zal blijven toenemen. Het wordt de uitdaging om het werk de komende jaren anders te gaan organiseren waarbij ook een stuk technologie zal worden ingezet.” Bij de VDAB proberen ze werkzoekenden vanuit andere sectoren om te scholen. “Die kunnen dan starten als zorgkundige en zich bijscholen tot verpleegkundige terwijl ze aan het werk zijn. Werkzoekenden met een leer- of taalachterstand bieden we in deze extra ondersteuning”, zegt Van Bommel.

Eén werknemer op 4 werkt deeltijds

info@werkenindegezondheidszorg.be (Economisch Tijdschrift - 06 2019) — Fri, 10 May 2019 18:32:10 +0200

Het sinds de jaren negentig toenemende aandeel van de deeltijdwerkers in de totale werkgelegenheid stabiliseerde zich de afgelopen jaren rond één werknemer op vier, vergeleken met 19 % in de EU. Die verhouding is hoger dan het gemiddelde in de EU, dat dicht bij één werknemer op vijf ligt. In België heeft het bestaan van diverse regelingen (tijdskrediet, loopbaanonderbreking en thematische verloven) die werknemers in staat stelden hun arbeidstijd te verminderen, zeker tot het succes van deeltijdwerk bijgedragen, vooral aan het einde van de loopbaan.

Naast zijn positieve effect op de werkgelegenheidsgraad kan deeltijdarbeid ook het evenwicht tussen het beroeps- en het gezinsleven van de werknemers verbeteren. Niettemin moet ook op negatieve effecten worden gewezen. Deeltijds werken kan samenhangen met een loonhandicap voor de werknemer, aangezien zijn uurloon lager ligt dan wat een voltijdwerker kan verdienen. Deeltijdwerkers hebben minder opleidings- en carrièrekansen en lopen een groter armoederisico dan voltijdwerkers - vooral als het om alleenstaande ouders gaat - hoewel dat risico beperkt blijft tot 6,5 % (4,3 % voor voltijdwerkers). De vraag of iemand al dan niet verplicht deeltijds werkt, is een fundamenteel element om te beoordelen hoe precair een dergelijke baan is. In België komt onvrijwillige deeltijdarbeid evenwel veel minder vaak voor dan gemiddeld in de EU (2 %, tegen 5 %).

Grafiek 3 - Onvrijwillige deeltijdarbeid naar geslacht en leeftijd

(in % van de overeenstemmende totale werkgelegenheid)

Bron: EC —

De waarschijnlijkheid om deeltijds te werken, is het grootst voor vrouwen: een vrouw maakt viermaal meer kans op een vermindering van de arbeidsduur dan een man. Dat overwicht is toe te schrijven aan verschillende factoren. Zo nemen vrouwen vandaag de dag nog steeds een groter gedeelte van de opvoeding van de kinderen en van de huishoudelijke taken op zich dan mannen. In een gezin blijkt het bovendien vaak financieel voordeliger de arbeidsduur (en dus het loon) van de vrouw te verminderen (ceteris paribus verdienen mannen gemiddeld meer dan vrouwen). De kans om deeltijds te werken is ook sterk afhankelijk van de leeftijd. Ze is groter aan de beide uiteinden van de leeftijdsverdeling. In het begin van de loopbaan (jonger dan 25 jaar) maakt die formule het weliswaar mogelijk werken en studeren te combineren, maar voor die leeftijdscategorie is deeltijds werken het vaakste geen eigen keuze. Aan het einde van de loopbaan (60‑64 jaar) gebruiken werknemers deeltijdarbeid om hun arbeidsduur vóór hun pensionering te verminderen via regelingen als thematische verloven, tijdskrediet en loopbaanonderbrekingen.

Tijdelijke arbeidsovereenkomsten nemen toe

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: Economisch Tijdschrift -06/2019) — Fri, 10 May 2019 18:25:55 +0200

Tijdelijke arbeidsovereenkomsten omvatten overeenkomsten voor bepaalde duur, uitzendcontracten, vervangingsovereenkomsten, overeenkomsten voor de uitvoering van een duidelijk omschreven taak en studentenarbeid. Tot in 2014 veranderde het aandeel van dat type arbeidsovereenkomst in de gesalarieerde werkgelegenheid nauwelijks en schommelde het rond de 8 %. Sindsdien neemt het steeds sneller toe: in 2017 beliep het aandeel 10 %. Ondanks die toename blijven vaste arbeidsovereenkomsten in België de norm, aangezien negen loontrekkenden op tien beschikken over een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde duur, wat een hoger aandeel is dan het gemiddelde in de EU (86 %). Die toename valt samen met de afschaffing van het proefbeding, die werd bekrachtigd op het ogenblik van de harmonisering van het arbeiders- en het bediendenstatuut. Sindsdien verkiezen tal van werkgevers eerst een tijdelijke arbeidsovereenkomst aan te bieden (arbeidsovereenkomst voor bepaalde duur of uitzendcontract), om na te gaan of de werknemer het gewenste profiel heeft.

Typisch voor België is het intensieve gebruik van zeer kortstondige tijdelijke arbeidsovereenkomsten. Bijna één arbeidsovereenkomst op vier wordt gesloten voor minder dan een maand; in de EU ligt die verhouding vier- tot vijfmaal lager.

Grafiek 2 - Tijdelijke overeenkomsten naar arbeidsduur

(in % van het totale aantal tijdelijke overeenkomsten, 2017)

Bron: EC —

Terwijl de soepele aanwending van de verschillende vormen van tijdelijke arbeidsovereenkomsten voor de werkgever een voordeel is, kan die voor de werknemer bepaalde nadelen inhouden op het gebied van loopbaanvooruitzichten, instabiele werkgelegenheid en inkomen. De meeste werknemers met een tijdelijke arbeidsovereenkomst (70 %) werken trouwens niet tijdelijk uit vrije wil, maar omdat ze er niet in geslaagd zijn een betrekking voor onbepaalde duur te vinden. Wegens de instabiliteit van de werkgelegenheid en dus van het inkomen die intrinsiek aan dat type van arbeidsovereenkomst verbonden is, vooral voor de zeer kortstondige overeenkomsten, is de armoederisicograad veel hoger bij tijdelijke werknemers dan bij werknemers met een vaste arbeidsovereenkomst (13 %, tegen 3 %). Het gaat doorgaans echter om een overgangssituatie, omdat bijna 40 % van de werknemers met een tijdelijke arbeidsovereenkomst het daaropvolgende jaar een vaste overeenkomst krijgt.

Aangezien werken met een tijdelijke arbeidsovereenkomst zelden een persoonlijke keuze is, hoeft het niet te verwonderen dat verhoudingsgewijs meer kwetsbare werknemers in die situatie verkeren: vrouwen, jongeren, niet-EU-onderdanen en laaggeschoolden. De leeftijd van de werknemer is het meest doorslaggevende kenmerk. Jongeren maken een veel grotere kans dan de andere leeftijdsgroepen om een tijdelijke arbeidsovereenkomst te hebben. Die kans vermindert zeer snel naarmate de leeftijd oploopt: ze daalt van 60 % voor wie jonger is dan 20 jaar tot 3 % voor de 50-64-jarigen. Voor jonge werknemers vormen tijdelijke arbeidsovereenkomsten steeds vaker een onvermijdelijke tussenfase vóór ze een vaste overeenkomst krijgen. Indien tijdelijke overeenkomsten elkaar opvolgen zonder op termijn te worden omgezet in een vaste arbeidsovereenkomst, leidt dat tot een grotere instabiliteit en een hoger armoederisico.

Zorg aan Zet festival - reeds 4300 ideeën over de toekomst van de Zorg

info@werkenindegezondheidszorg.be (Eigen berichtgeving) — Sat, 16 Mar 2019 19:26:44 +0100

Zorg aan Zet is erin geslaagd, om enkele dagen voor het Zorg-aan-Zet festival van 9 mei 2019, reeds 4300 ideeën bij mekaar te brengen over de toekomst van de Zorg.

Het breed maatschappelijk debat over de zorg van morgen

Zorg aan Zet is een breed maatschappelijk debat over de zorg van morgen. De campagne wil zoveel mogelijk ideeën en meningen verzamelen: van zorgorganisaties, zorgverleners, patiënten en gebruikers, van de man in de straat. Wat vinden burgers belangrijk? Waar knelt het schoentje? Wat willen we in de toekomst en hoeveel hebben we daarvoor over? Zorg aan Zet wil de discussie over de zorg aanvuren. Zodat het thema zorg hoog op de politieke agenda komt in aanloop naar de Vlaamse en federale verkiezingen. Want zorg, dat beroert iedereen.

Het debat draait rond zes centrale vragen:

Waarom een participatietraject? Zorg is complex en gelaagd. Alleen door de input van een grote diversiteit aan ervaringen en perspectieven kunnen we zicht krijgen op wat er leeft in de samenleving, wat de noden zijn en waar we in de toekomst naartoe moeten. Want het zijn die persoonlijke ervaringen die zorg tastbaar en concreet maken.

Zorg aan Zet is een initiatief van Zorgnet-Icuro met de steun van heel wat partners.

De populairste ideeën (zondag 5/05/2019-21u)

-Behoud van de huidige leerladder van verpleegkundige functies namelijk de zorgkundigen op niveau 4 - de HBO5 verpleegkundige op niveau 5 - de bachelor verpleegkundigen op niveau 6 - master in de verpleegkunde op niveau 7.

Willen we warme kwalitatieve zorg blijven aanbieden aan onze cliënten/patiënten dan zullen we iedereen heel hard nodig hebben. We kunnen en mogen geen beroepen uitsluiten binnen de zorg. We kunnen wel inzetten op differentiatie tussen de verschillende verpleegkundige functies. Er is nood aan een sterk beroepsprofiel voor elke verpleegkundige functie met respect voor allen vanuit een functionele hiërarchie. Dit moet in overleg zijn met alle verpleegkundige functies, sociale partners en met alle sectoren. Zo kunnen we samen bouwen aan sterke kwalitatieve opleidingen afgestemd op de sector en dit op alle niveaus van de leerladder en elk met zijn eigen deskundigheid en competenties. We hebben elkaar allen heel hard nodig.

-Maak consultaties bij psychologen terugbetaald net zoals consultaties bij artsen. Doe dat voor alle inwoners, los van leeftijd of diagnose of aantal sessies. Geestelijke gezondheidszorg als basisrecht net zoals lichamelijke gezondheidszorg.

David Clarck schreef samen met Richard Layard een boek "Therapiewinst" en rond volgende idee: "Het is nochtans een economisch feit dat investeringen in psychologische therapie zich ruimschoots terugbetalen door middel van een gezonde, sociale en productievere samenleving." Het is dringend nodig dat psychologen gewoon terugbetaald worden net zoals artsen. Als mensen goed voor hun geestelijke gezondheid kunnen zorgen dan ontwikkelen ze minder lichamelijke problemen, is er minder ziekteverzuim door psychische en/of lichamelijke problemen, zitten ze beter in hun vel en zullen ze meer ten volle functioneren, zowel thuis als op hun werk.

De toekomst van het zorgpersoneel

info@werkenindegezondheidszorg.be (Zorg aan Zet) — Sun, 05 May 2019 21:07:05 +0200

Zorg aan Zet is een brede burgerbevraging over de toekomst van de zorg.

Heel wat ideeën, van de méér dan 4000, gaan over de toekomst van zorgpersoneel.

Bron: Zorg aan Zet, zorgaanzet.net

Warme en deskundige zorg, ondanks de druk

Hoe zorgen we dat er voldoende zorgpersoneel is? En hoe kunnen we maken dat zij voldoende tijd hebben voor warme, kwaliteitsvolle zorg?

Te weinig jongeren kiezen voor een zorgberoep. Het zal de komende jaren steeds moeilijker worden om zorgpersoneel aan te werven. En dat terwijl de werkdruk nu al hoog is. Medewerkers in de zorg geven aan dat ze met te weinig zijn om goede en warme zorg te kunnen geven. Hoe houden we de zorgberoepen aantrekkelijk?

Geef hier jouw idee

Verpleegkundige en zorgkundige staan bovenaan de lijst van knelpuntberoepen. Dat zal de volgende jaren niet verbeteren, integendeel. We stevenen regelrecht af op een drastisch tekort aan zorgpersoneel. Nog minder zorghanden voor nog meer werk. Hoe ver kunnen we de boog nog opspannen?

We dreigen in een vicieuze cirkel terecht te komen. In de komende jaren gaan veel medewerkers in de zorg met pensioen, terwijl er onvoldoende jonge mensen klaarstaan om hen te vervangen. Voor elke twee vacatures is er slechts één werkzoekende kandidaat. Door de vergrijzing en doordat er minder mantelzorgers zijn, stijgt tegelijkertijd de vraag naar zorg, en dus naar meer zorgmedewerkers. De zorg wordt ook complexer en de verwachtingen van de patiënten en cliënten hoger. Dat leidt tot een heel hoge druk op de werkvloer, waardoor meer mensen overvraagd worden, opgebrand raken of uit het beroep stappen. Een weinig rooskleurig toekomstbeeld.

Bovendien is het aantal zorgmedewerkers dat de overheid per dienst, afdeling of voorziening financiert ontoereikend. In de Belgische ziekenhuizen bijvoorbeeld zorgt 1 verpleegkundige voor 11 patiënten, terwijl in Europa het gemiddelde 1 verpleegkundige per 8 patiënten bedraagt. Om deze kloof te dichten is een budget van bijna 1 miljard euro nodig. Ook in de ouderenzorg, waar steeds meer bewoners zeer veel zorg nodig hebben, krijgt het personeel het met de huidige bestaffing niet meer gebolwerkt.

Zorgverleners geven zelf aan dat ze met te weinig zijn om het soort zorg te bieden dat ze zouden willen: warme en kwaliteitsvolle zorg, met voldoende tijd voor de mensen. Ze zijn bijvoorbeeld veel met verplichte administratie en registratie bezig, en te weinig met de kern van hun job. Ze willen goede zorg verlenen, maar dat lukt niet altijd. Het extraatje, het menselijke, valt weg omdat ze zich overwerkt en overvraagd voelen.

Zorgmedewerkers kunnen rekenen op veel maatschappelijke waardering. Al verwachten we wel dat ze zich volledig en onvoorwaardelijk inzetten in functie van de gezondheid en het welzijn van de mensen die hen zijn toevertrouwd. Dat ze bezield zijn en meeleven. Dat ze competent zijn, expertise en kennis hebben. Maar ook zij zijn kwetsbaar. Ook zij hebben hun grenzen en beperkingen. Ook zij zijn ‘maar’ mensen en dus ‘feilbaar’, net als jij en ik. Misschien zijn onze verwachtingen naar zorgpersoneel niet altijd voldoende realistisch? En moeten we ook alert zijn voor hun kwetsbaarheid.

We hebben alle hoofden, harten en handen van de zorgmedewerkers broodnodig. Hoe kunnen we jonge mensen warm maken om te kiezen voor een zorgberoep?

Het verkiezingsdebat: Crevits verdedigt het onderwijsbeleid.

info@werkenindegezondheidszorg.be (Eigen berichtgeving) — Sun, 05 May 2019 22:47:58 +0200

Bron: VRT-nieuws, 5/05/2019

Onderwijs, het huidige beleidsdomein van Hilde Crevits en een van de thema's die de N-VA zo graag op de verkiezingsagenda plaatst. Zo schoot de partij gisteren nog het pas ingevoerde digitale inschrijvingssysteem voor scholieren af. "Ik ben er echt ontgoocheld over en ik vind dat eigenlijk geen manier van spreken", reageert Crevits. N-VA kreeg hiervoor zaterdag nog veel kritiek, o.a. van Jo De Ro (Open VLD) die het had over "flipfloppolitiek van de bovenste plank". Ook Groen en SP.A reageerden afwijzend.

Tijdens het debat met Crevits, wou De Wever - na de kritiek van zaterdag - nu toch bijdraaien. "Die beslissing is loyaal genomen. Het was een compromis en we gaan dat uitvoeren, geen probleem", zegt De Wever. "Maar we willen er eigenlijk van af zodra er voldoende schoolcapaciteit is." Hilde Crevits kaatst de bal onmiddellijk terug: "Dat we extra capaciteit moeten bijbouwen, vind ik ook. Voor de stad Antwerpen heb ik 160 miljoen euro klaar liggen om te investeren. 16.000 plaatsen moeten worden gerealiseerd, en er zijn er maar 8.000 gerealiseerd. Doe het dan!" De burgemeester van Antwerpen staat eventjes schaak.

"En als er toch nog meer kandidaten zijn voor een bepaalde school dan heb je twee keuzemogelijkheden", aldus Crevits. "Ofwel is het eerst komt eerst maalt, ofwel geef je iedereen gelijke kansen. Ik ben voor het tweede systeem. Ik wil niet dat de vrouw die alleen is en shiften moet draaien op haar werk de kans niet heeft om te gaan aanschuiven voor de schoolpoort."

In verband met de zogenoemde taalbadjaren, die de N-VA graag wil, krijgt De Wever nogmaals de bal toegespeeld. "Antwerpen heeft eigen stadsonderwijs, heeft ook een eigen koepel en is inrichtende macht. Niets belet om dat taalbad in te voeren voor Antwerpse scholen." De Antwerpse burgemeester raakt wat geïrriteerd. "Dat vind ik echt niet fijn. Wij werken ons echt uit de naad. Ik vind het echt niet zo fijn dat u zegt doe eens wat meer.

Ook in verband met de onderwijskoepels gingen Crevits en De Wever even in de clinch. Zoals bekend vindt de N-VA-voorzitter dat de koepels te veel macht hebben gekregen. Crevits is het daarmee niet eens. "De manier waarop de begeleiding van de scholen gebeurt, is niet slecht. We hebben in Nederland gezien wat er is gebeurd als je alles afschaft: men gaat gewoon private pakketten inkopen waarvan je de kwaliteit totaal niet kan controleren."

Als minister van Onderwijs kan Crevits wel degelijk scholen op het matje roepen. "Een school die niet goed functioneert, moet je begeleiden, maar het hart en de ziel van Vlaanderen en de autonomie van de scholen heeft zo'n rijk en sterk onderwijs gebracht dat ik wil dat dit ook blijft bestaan." Voor scholen die het niet met hun koepel eens zijn, heeft Crevits één raad: "Doe je gedacht en zorg dat je het beste uit je leerlingen haalt."

N-VA: efficiëntie in de zorg centraal

info@werkenindegezondheidszorg.be (Eigen berichtgeving) — Thu, 02 May 2019 23:43:55 +0200

Gezondheidszorg is niet onmiddellijk een thema waarmee N-VA zich profileert. Eerder dan extra middelen, schuift de partij efficiëntie in de zorg als voornaamste thema naar voor. Opvallend is dat (sommige) structuren en de omkadering die in de sector is opgebouwd, volgens N-VA moet worden afgebouwd.

De N-VA wil meer middelen naar het bed

"In onze gezondheidszorg moeten de middelen zoveel mogelijk naar de patiënt vloeien, en niet naar overbodige en geldverslindende structuren. Daarom moeten effectiviteit, efficiëntie en kwaliteit centraal staan. Als we de kwaliteit van onze gezondheidszorg willen garanderen, en tegelijkertijd de betaalbaarheid van het systeem willen behouden, dan zal er niet alleen over het budget maar ook over de organisatie ervan moeten gesproken worden. Alle instrumenten zitten dan ook het beste op één niveau, het Vlaamse niveau zoals we ook in onze congresteksten rond het confederalisme hebben neergeschreven."

Ontzuiling

De ziekenfondsen worden vandaag overgefinancierd voor hun werkingskosten. Wij willen de taken en controles die kostenefficiënter of effectiever binnen het RIZIV kunnen ook daar laten plaatsvinden.

Beschikbare middelen beter gebruiken

De uitdagingen in de welzijnssector zijn groot. Aan de ene kant zijn de budgetten de afgelopen jaren sterk gestegen maar aan de andere kant blijven duizenden Vlamingen wachten op de juiste zorg en/ of ondersteuning en gaan de zorgverstrekkers gebukt onder de zware werkbelasting. Daarom pleiten we als partij voor een zorgshi van de budgetten. Meer handen aan het bed en minder naar bakstenen en tussenstructuren. N-VA wil de beschikbare nanciële middelen meer cliëntgericht inzetten.

"De schaarse middelen die er zijn moeten zoveel mogelijk naar de patiënt vloeien, en niet naar overbodige en geldverslindende structuren. Het bestrijden van fraude en oneigenlijk gebruik van middelen in de gezondheidszorg blij een prioriteit."

Verkiezingsprogramma N-VA 2019

Léés ook: N-VA heeft plan klaar voor extra werkkracht in de zorg: “Minder administratie, meer verzorgen”

NieSchool belangrijker dan afkomst voor je resultaatuw blog artikel

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: VRT-nieuws) — Mon, 29 Apr 2019 12:20:28 +0200

De school waar een kind terechtkomt, is bepalend voor de resultaten. Zo blijkt een kansarme leerling op een school met veel kansrijke kinderen beter te presteren dan een kansrijke leerling in een kansarme school. Onderzoekers van de KU Leuven stelden dat vast tijdens een evaluatie van het gelijke onderwijskansenbeleid (GOK). "Te veel kwetsbare kinderen komen op dezelfde scholen terecht", legt professor Ides Nicaise uit in De Ochtend op Radio1.

Het gelijkeonderwijskansenbeleid (GOK) startte in 2002. Voortaan kregen Vlaamse scholen extra middelen voor jongeren met specifieke kenmerken. Een laag gezinsinkomen is zo'n factor, maar ook een anderstalige of laaggeschoolde moeder. Onderzoekers van de KU Leuven wilden nagaan of met die extra centen de leerkloof gedicht werd tussen kansrijke en kansarme kinderen.

Dat blijkt niet het geval. "De kloof is met ongeveer een vierde verminderd", zegt hoogleraar Ides Nicaise, "maar de kloof blijft dus zeer groot." Concreet analyseerde zijn doctoraatsstudente Emilie Franck de resultaten van Vlaamse 15-jarigen op de internationale PISA-test voor wiskunde en lezen tussen 2003 en 2015.

Extra middelen afvoeren dan maar?

"Zeker niet", reageert Nicaise. "Het GOK-beleid moet niet weg maar moet wel versterkt worden." De basisfinanciering van scholen is niet zo gelijk verspreid als we dachten in 2002, aldus de professor. Pas recentelijk is het inzicht gekomen dat het in concentratiescholen veel moeilijker is om gekwalificeerde leerkrachten aan te trekken en te houden. Dat betekent dat die scholen al minder bedeeld zijn in hun basisfinanciering. De middelen worden namelijk uitgerekend in lesuren, niet in centen. "En de huidige extra middelen zijn ontoereikend om dat te compenseren."

Doe dat beleid voor gelijke kansen niet weg, versterk het

Ides Nicaise, onderwijsprofessor KU Leuven

Volgens Nicaise moeten scholen ook beter begeleid worden bij het inzetten van de extra middelen voor kansarme scholieren. Nu denken leerkrachten vaak op individueel niveau. "Bij achterstand de leerling bijspijkeren en differentiëren is prima maar een zeer individuele benadering", zegt de professor. Ideaal zou zijn dat de leerkrachten in concentratiescholen specifieke nascholing volgen (en dat je ze daarna daar ook kunt houden), dat die scholen een taalbeleid uitbouwen en een ouderwerking, etc.

Wat nu?

De aanbevelingen die Nicaise doet, gaan echter nog verder. Met extra middelen alleen kom je er volgens hem niet. Er zijn nog belangrijke andere factoren die ervoor zorgen dat de kansen beperkter blijven. Zittenblijven is er zo eentje. "In Vlaanderen zijn we bijna wereldkampioen, terwijl we weten dat het niet zoveel uithaalt", haalt Nicaise aan.

Te vroege oriëntering is er nog zo een. "Dat is zeer nefast voor de onderwijskansen. De keuze welke richting een leerling uit kan en wil, moet op latere leeftijd." Professor Nicaise pleit ervoor dat op systeemniveau meer inspanningen geleverd worden. Dat zou het echte verschil kunnen maken voor kansarme kinderen om goede schoolresultaten neer te zetten. "Dat zou de kloof tussen de kansarme en kansrijke kinderen substantieel kunnen verbeteren."

"Beleid voor gelijke onderwijskansen moet prioriteit blijven"

Vlaams minister van Onderwijs Hilde Crevits (CD&V) is de problematiek rond de leerachterstand niet ontgaan. "Het voeren van een beleid voor gelijke onderwijskansen moet een prioriteit blijven", benadrukt ze. Volgens haar kunnen de "compensatiefinanciering" - dat betrekking heeft op alle financiële maatregelen in functie van gelijke onderwijskansen - en de grondige modernisering van het secundair onderwijs ervoor zorgen dat Vlaanderen steeds meer "kansrijke" scholen krijgt.

De volgende Vlaamse regering moet inzetten op een taalturbo per school met een taalcoach die het taalbeleid stroomlijnt

Hilde Crevits, Vlaams minister van Onderwijs (CD&V)

"Zo kunnen we alle leerlingen laten schitteren, ongeacht waar ze wonen of naar school gaan", vult Crevits aan. Ze benadrukt bovendien het belang van de kennis van het Nederlands. "Ik vraag dat de volgende Vlaamse regering inzet op een taalturbo per school met een taalcoach die het taalbeleid stroomlijnt, goede praktijken deelt met leerkrachten, leerlingen en ook hun ouders hiermee versterkt."

Knelpuntberoepenlijst 2019 van VDAB

info@werkenindegezondheidszorg.be (VDAB) — Tue, 30 Apr 2019 08:33:44 +0200

De Studiedienst van VDAB publiceert elk jaar een knelpuntberoepenlijst. Knelpuntberoepen zijn beroepen waarvoor werkgevers het moeilijk hebben om geschikte kandidaten te vinden.

Wat houdt het in?

VDAB publiceert elk jaar een lijst met de knelpuntberoepen in Vlaanderen. Per beroep wordt aangegeven waarom het een knelpunt vormt. Er zijn drie mogelijke oorzaken:

Kwantitatief tekort: er is een te lage uitstroom uit het onderwijs, bijvoorbeeld omdat te weinig studenten die richting kiezen of omdat er geen schoolse opleiding voor bestaat.
Kwalitatief tekort: de kandidaten beschikken niet over de gevraagde bekwaamheden.
Specifieke arbeidsomstandigheden: weekendwerk, laag loon, zwaar werk, stress...

De knelpuntberoepen van 2019: werkgevers blijven (technisch) talent zoeken

Werkgevers hebben al jaren problemen om geschikt personeel te vinden. Met de gunstige economische conjunctuur van de afgelopen jaren en de toenemende mate van vergrijzing groeit de krapte op de arbeidsmarkt.

De zoektocht naar technisch personeel wordt ronduit problematisch. Ook binnen de gezondheids- en welzijnszorg zorgt de krapte voor problemen. Daarnaast blijven ook andere ‘klassiekers’ zoals ICT-specialisten, chef-koks, vrachtwagenbestuurders, vertegenwoordigers en callcentermedewerkers een knelpuntberoep.

Naast deze ‘vaste waarden’ zijn er in 2019 een aantal nieuwe knelpuntberoepen die hun oorzaak eerder lijken te vinden in de grote kloof tussen de verwachtingen van werkgevers en kandidaten.

De knelpuntberoepenlijst maakt geen specifiek ondrescheid tussen sectoren.

Een aantal beroepen kunnen zeker weerhouden worden:

-Diverse ICT-functies

-Technisch gespecialiseerde functies (onderhoud, mecanicien), maar ook technisch leidinggevenden

-Schoonmaak binnen thuiszorg (poetshulp,..)

-Verpleegkundige

-Douanedeclarant

-Trein-en metrobestuurder

-Leerkracht (technische vakken/wiskunde) en vnl. in steden

De volledige lijst knelpuntberoepen 2019

De onhoudbare pensioenfactuur van de gemeenten.

info@werkenindegezondheidszorg.be (Bron: Het Laatste Nieuws) — Tue, 30 Apr 2019 08:18:50 +0200

De volgende regeringen moeten zo snel mogelijk een oplossing zoeken voor de pensioenbom onder de steden en gemeenten. Die factuur loopt tegen 2024 op tot 3,3 miljard euro. “Onhoudbaar”, zegt de Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten. “Als de federale overheid niet bijspringt, zijn gemeenten genoodzaakt om minder te investeren, of de belastingen te verhogen.”

Wat is het probleem?

Concreet spendeert een gemeente nu al gemiddeld 11,5% van haar werkingsbudget aan het uitbetalen van de pensioenen van haar gepensioneerde ex-ambtenaren. En dat loopt op. “Tegen 2024 gaat zeker een kwart van ons budget naar de pensioenfactuur”, zegt Paul Van Miert (N-VA), burgemeester in Turnhout. “Als we daarbij geen hulp krijgen van hogerhand, dan gaat de burger dat wel merken. In Turnhout willen we bijvoorbeeld graag werk maken van onze binnenstad: een stoep heraanleggen, voor nieuwe verlichting zorgen... Op zulke dingen zou er dan bespaard moeten worden.”

Hoe is het zover kunnen komen?

Eerst en vooral: omdat ook de gemeenten te kampen hebben met de vergrijzing. Statutaire medewerkers zijn vooral 50- tot 55-plussers en zullen de komende jaren massaal met pensioen gaan. Hun pensioenen worden in principe betaald door de bijdragen op de lonen van de nog werkende statutairen, maar dat zijn er steeds minder, want de overheid werft vooral contractuelen aan. De bijdragen van de huidige ambtenaren zijn vaak dus niet genoeg om de factuur te dekken, en daarom betalen veel steden en gemeenten ook een ‘responsabiliseringsbijdrage’.

“Het grote probleem is dat de gemeenten als enige overheid in Vlaanderen de pensioenen van hun statutairen zelf moet betalen”, aldus VVSG-voorzitter en burgemeester van Genk Wim Dries (CD&V). De pensioenen van de Vlaamse ambtenaren worden quasi volledig door de federale overheid betaald, en ook voor de wettelijke pensioenen van werknemers en zelfstandigen komt de schatkist tussen. Vlaanderen betaalt vandaag een bijdrage van slechts 1,17% voor het pensioen van haar eigen ambtenaren. Die ‘werkgeversbijdrage’ wordt jaar na jaar wel opgetrokken. Tegen 2027 zal de Vlaamse overheid als werkgever een bijdrage van 8,86% moeten leveren, net als werkgevers in de privé. “Maar de gemeenten betalen vandaag al een veelvoud van die bijdrage (34%) en toch moeten ze achteraf nog het volledige pensioen ophoesten.”

En dan zijn er nog de voormalige publieke ziekenhuizen. Vele zijn intussen gefusioneerd tot regionale ziekenhuizen, of overgenomen door de privé. De nieuwe ‘uitbaters’ hebben de statutairen toen mee overgenomen, maar het zijn wel nog steeds de gemeenten die (minstens een deel van) hun pensioen moeten betalen. “Nochtans komt een ziekenhuis ten goede aan de hele regio, niet alleen aan de stad waarin het gevestigd is”, aldus Dries. “Het gaat dus niet op om daar één stad volledig voor te laten opdraaien.”

Wat moet er gebeuren?

De gemeenten hebben nu 3 opties: Ofwel verhogen ze hun belastingen, en draaien hun inwoners op voor de pensioenbom. “En dat zijn ze voor alle duidelijkheid niet van plan”, benadrukt de VVSG. Ofwel schroeven ze hun investeringen terug. Ofwel, zoals de VVSG voorstelt, zoeken alle volgende regeringen samen naar een oplossing, en springt de federale overheid financieel bij. “De federale overheid zou de verdere stijging van de pensioenlasten voor haar rekening moeten nemen”, aldus Dries. Concreet vragen de gemeenten om hetzelfde tarief te betalen als de Vlaamse overheid.

Waarom is dat de voorbije jaren niet geregeld?

“Iedereen trekt zijn paraplu open”, aldus Dries. “Vlaanderen zegt dat de pensioenen federale materie zijn, en federaal zeggen ze dat Vlaanderen bevoegd is voor de financiering van de gemeenten.” Toch zijn er recent wel enkele maatregelen genomen die de factuur voor de gemeenten verlichten. Als je vroeger op je 40ste benoemd werd als ambtenaar, dan telden al de jaren daarvoor ook volwaardig mee voor de berekening van je statutair pensioen. Voortaan tellen alleen de effectieve jaren na de benoeming mee, en hoeft de gemeente de jaren voor de benoeming niet zelf te betalen. “Daardoor zal de factuur voor de huidige ambtenaren al iets minder snel stijgen dan vroeger”, aldus Dries. Daarnaast besliste de federale regering ook om jaarlijks 121 miljoen euro (gemeentelijke bijdragen) terug te storten voor de lokale pensioenen en dat tot 2020. “Allemaal kleine stappen die helpen, maar de volgende regering moet werk maken van de echte oplossing. Wij zijn zeker bereid om onze verantwoordelijkheid te nemen, maar de factuur moet wel getemperd worden, zodat we als stad of gemeente ons beleid kunnen blijven voeren.”

De Block voorstander van vroegere opstart van re-integratietraject voor zieke werknemers

info@werkenindegezondheidszorg.be (bron: Het Laatste Nieuws) — Fri, 19 Apr 2019 14:52:25 +0200

Minister van Volksgezondheid Maggie De Block (Open Vld) is voorstander van een vroegere opstart van re-integratietrajecten voor zieke werknemers, al ligt de bevoegdheid daarvoor wel bij de minister van Werk. Dat zegt haar kabinet in een reactie op een studie van HR-bedrijf Acerta, waaruit blijkt dat de nieuwe regeling rond re-integratie niet goed werkt.

Momenteel kunnen werkgevers het formele traject pas opstarten als de werknemer vier maanden ziek is, maar dat is volgens Acerta te laat.

Het middellange ziekteverzuim - tussen een maand en een jaar afwezigheid - is het afgelopen jaar opnieuw toegenomen in België, blijkt uit het onderzoek van Acerta. Nochtans is er sinds eind 2016 een nieuwe regeling voor re-integratie, om zieke werknemers sneller terug aan de slag te krijgen.

Hiaat in de wet

Volgens het HR-bedrijf zit er een hiaat in de wet: de werkgever mag het formele re-integratietraject nu pas opstarten als de werknemer al vier maanden ziek is. Acerta vindt dat het vroeger zou moeten kunnen, en dat de werkgever eigenlijk vanaf dag één al in contact moet staan met de werknemer. Dat kan bijvoorbeeld met een ‘verzuimcoach’ naar Nederlands voorbeeld.

Minister van Volksgezondheid Maggie De Block vindt dat de re-integratietrajecten inderdaad vroeger zouden moeten starten. Maar dat behoort tot de bevoegdheden van de minister van Werk, laat haar kabinet weten. Maar los daarvan kan een werkgever nu wel al stappen ondernemen om in contact te blijven en de re-integratie te bevorderen, klinkt het. Het kabinet-De Block benadrukt ook dat er al maatregelen zijn genomen, zoals de vernieuwde vragenlijst die de ziekenfondsen na acht weken ziekte opsturen.

Tot slot stipt het kabinet-De Block nog aan dat de hervormingen wel een effect hebben gehad. Zo is er sinds 2014 een duidelijke stijging van het aantal toelatingen om gedeeltelijk terug aan de slag te gaan, en zit het aantal herscholingstrajecten onder begeleiding van een arts in de lift, klinkt het.

Selectie van de kandidaten voor de toegang tot de gezondheidszorgberoepen

info@werkenindegezondheidszorg.be ( Mensenwerken) — Fri, 19 Apr 2019 14:28:57 +0200

Door Sarah Delafortrie, Christophe Springael
Gepubliceerd op 12/04/2019
Hoort bij Ministerraad van 12 april 2019

De ministerraad keurt op voorstel van minister van Volksgezondheid Maggie De Block vier ontwerpen van koninklijk besluit goed, de eerste drie overeenkomstig de adviezen van de Planningscommissie van vrijdag 1 februari 2019.

Het gaat om:

de vaststelling van de federale quota voor artsen voor 2025 op 1445 (dezelfde quota als voor 2024)
de vaststelling van de federale quota voor tandartsen voor 2024 op 228 (dezelfde quota als voor 2024)
de toekenning van een RIZIV-nummer aan alle artsen die in 2019 zullen afstuderen
de eventuele invoering van een extra controle die in 2026 van kracht zou kunnen worden indien zou blijken dat het toelatingsexamen van 2020 te veel geneeskundestudenten in staat zou stellen om hun studies aan te vatten in overeenstemming met de door de wet vastgestelde quota. In dat geval zal dit ontwerp van koninklijk besluit opnieuw ter goedkeuring worden voorgelegd aan de ministerraad.

Investeer in het overheidsapparaat ! (Frank Van Massenhove)

info@werkenindegezondheidszorg.be ( Mensenwerken) — Wed, 03 Apr 2019 19:36:33 +0200

Bron: https://frankvanmassenhove.org

Sophie Dutordoir, ceo van de NMBS, zei vorige november in de Kamer en op de VRT dat mobiliteit in België ‘decennialang verwaarloosd is’. ‘Veertig procent van de treinen van de NMBS is meer dan dertig jaar oud. Er rijden te veel verschillende types rond, die allemaal andere noden hebben. ‘Laat ons opnieuw meer investeren in treinen’, zei Dutordoir.
“Als de NMBS vandaag is wat ze is, dan komt dat door de visie die de politiek in België over het bedrijf had”, zei ze nog lief. Want wat ze echt bedoelde was: politici hebben nooit enige visie gehad. Hoe kan je anders verklaren dat er sedert 2008 geen beheersovereenkomst meer is tussen de overheid en de NMBS? Ondanks de rij mobiliteitsministers dat ons land telt, is er geen spoor te bekennen van enige mobiliteitsstrategie. De magere troost voor spoorwerkers en spoorreizigers is dat onze regeerders ook niet geen visie hebben over milieu en klimaat, over pensioen en vergrijzing, over arbeidsmarkt en economische migratie, over werkloosheid en duurzame arbeid.

En over staatsschuld en overheidsinstellingen. In het heetst van de verkiezingsstrijd in 2014 kregen we met de kreet “Show me the money!” de verwachting dat er een regering zou komen die de staatsschuld met branie en visie zou aanpakken. Maar de Zweedse coalitie zette gewoon de traditie verder met kaasschaafbesparingen op en investeringsstop binnen het overheidsapparaat. Overheidsmanagers die op de gevaren van dat non-beleid wezen werden arrogant weggestuurd met de boodschap: meer met minder moet kunnen. Wat topambtenaren al jaren weten, begint nu te dagen bij vakministers: ze kunnen geen kant meer op.

Volgens minister Crevits moet de komende legislatuur absoluut in het kleuter- en basisonderwijs investeren. “Het basisonderwijs krijgt meer dan een miljard minder in vergelijking met het secundair”.

Minister van Justitie Koen Geens weet dan weer dat om het structureel ondergefinancierde gerechtelijke apparaat om te vormen tot een professionele en moderne organisatie, er een investering nodig is van 750 miljoen euro per jaar.
Niet toevallig krijg je dat soort uitspraken te horen aan de vooravond van een onderwijsstaking, op de dag wanneer magistraten hun ongenoegen uiten, of wanneer mensen urenlang vastzitten in luchthavens door acties van luchtverkeersleiders.

Alle partijen hebben in de maanden voor de parlementsverkiezingen massa’s plannen in de aanbieding die stuk voor stuk stevige investeringen vereisen. Misschien kunnen ze daar enkele kiezers mee overtuigen maar overheidsmanagers lachen daar meewarig om. Ze lezen de rapporten van de Nationale Bank en het monitoringscomité en weten dat er enorme besparingen op ons afkomen. Volgens berekeningen van De Tijd moet de regering voor dit jaar nog op zoek naar 7,7 miljard om de begroting in evenwicht te krijgen. Naar alle waarschijnlijkheid is dit een onderschatting. De regering waagt zich, om die reden en net voor de verkiezingen, niet meer aan een begrotingscontrole. Men heeft zelfs geen idee hoe groot het tekort in de sociale zekerheid is. “We varen blind”, zeggen de sociale partners. De federale topambtenaren weten dat het nog geen closing time is voor de investeringsstop.

Op de strategiedag van de federale topambtenaren met als thema “Waar willen we staan in 2024?” was de conclusie: we kunnen veel doen, we willen veel veranderen, maar er moet een einde komen aan de desinvestering. Zelfs Hans D’Hondt, Voorzitter van een FOD (Financiën) met 26.000 ambtenaren die tot voor kort omwille van zijn grootte schaalvoordelen genoeg had om de desinvestering op te vangen zei schertsend dat hij de hort opgaat met zijn rockgroep Closing Time als er weer een investeringstop komt. Misschien kan hij dat beter doen: zelfs als er een regering met branie en visie komt die de investeringsnood inziet zal die geconfronteerd worden met het enorm gat in het budget. En naar Closing Time is er vraag genoeg. Hun benefietconcert voor Kom Op Tegen Kanker in De Werf op 3 mei is bijna uitverkocht.

Extra pensioen voor Vlaamse contractuele ambtenaren.

info@werkenindegezondheidszorg.be (Beslissingen Vlaamse Regering) — Fri, 15 Mar 2019 14:48:55 +0100

Eigen berichtgeving, 15 maart 2019

De Vlaamse Regering heeft eind februari de conceptnota 'tweede pensioenpijler - opzetten van het Vlaams aanvullend pensioenstelsel en het Vlaams Pensioenfonds voor de contractuelen van de diensten van de Vlaamse Overheid en andere besturen' goedgekeurd. Na advies van de Raad van State wijzigt de Vlaamse Regering nu definitief het Vlaams personeelsstatuut wat betreft een publieke pensioentoezegging voor contractuele personeelsleden.

Wat betekent dit voor een contractueel ambtenaar ?

De Vlaamse overheid spaart jaarlijks vaste bijdragen van 3% van het salaris (in verhouding met de prestaties). Gaat een contractueel ambtenaar met pensioen, dan krijgt hij de spaarpot uitbetaald:

ofwel in 1 keer
ofwel maandelijks een klein bedrag aanvullend op je wettelijk pensioen (ter waarde van 'het spaarpotje')

Ingeval van overlijden vóór pensionering betaalt de Vlaamse overheid de verworven reserves aan de erfgename(n) uit.

Werkenbijdeoverheid komt terug op de HR- beurs in Gent

info@werkenindegezondheidszorg.be (werkenbijdeoverheid - redactie) — Thu, 31 Jan 2019 23:45:35 +0100

Werkenbijdeoverheid.be is aanwezig op het HR-congres voor de overheid, 7 februari 2019 / Gent.

Werkenbijdeoverheid.be heeft een nieuwe site

info@werkenindegezondheidszorg.be (werkenbijdeoverheid) — Thu, 31 Jan 2019 23:44:04 +0100

Werkenbijdeoverheid.be heeft een nieuwe site. Deze gaat vanaf 5/02 online.

Hans D’Hondt overheidsmanager 2018

info@werkenindegezondheidszorg.be (Werkenbijdeoverheid.be) — Thu, 31 Jan 2019 23:42:07 +0100

Hans D’Hondt werd door de Vlaamse Vereniging voor Bestuur en Beleid zopas gekozen tot overheidsmanager van het jaar 2018. Hans D’Hondt is sinds 2010 voorzitter van het directiecomité van de FOD Financiën.

Sinds 1997 tracht de VVBB goed bestuur en beleid te stimuleren door het toekennen van de prijs van Overheidsmanager van het jaar. De laureaten zijn tot op heden steeds topambtenaren uit diverse bestuurslagen (federale, Vlaamse, provinciale en gemeentelijke bestuur) gebleken.

BEOORDELINGSCRITERIA OVERHEIDSMANAGER 2018

De kandidaat heeft sterke kwaliteiten als bruggenbouwer: hij of zij kan verschillende maatschappelijke belanghebbenden en belangstellenden verenigen.
De kandidaat is in de organisatie een netwerkleider: hij of zij kan in de organisatie teams leiden en inspireren en deze teams beter doen samenwerken.
De kandidaat heeft een grote politieke sensitiviteit: hij of zij kan zich inleven in de positie van politici en kan onafhankelijk en strategisch meedenken met leidende politici.
De kandidaat kan, samen met anderen, een strategie ontwikkelen. Hij of zij kan op de langere termijn denken en de strategie daarop richten.
De kandidaat heeft ingrijpende veranderingstrajecten in zijn of haar organisatie of sector gerealiseerd. In deze trajecten speelde hij of zij een leidende rol. Deze veranderingen zijn in grote mate gerealiseerd en hun effecten zijn zichtbaar.
De kandidaat is een inspirerend manager en zet managementinstrumenten in, op het vlak van personeel, financiën, ICT en communicatie. Hij of zij kent de mogelijkheden en de beperkingen van deze instrumenten en maakt van instrumenten geen doel op zich.
De kandidaat inspireert medewerkers door zijn of haar houding, inhoudelijke visie en persoonlijkheid.
De kandidaat geeft blijk van een sterke ‘public service motivation’: hij of zij is overtuigd van het belang van een sterke publieke sector maar combineert dat met een kritische houding over de eigen organisatie en over de rol van de overheid.
De kandidaat toont een sterk ethisch bewustzijn: de publieke waarden en de publieke verantwoordelijkheid van een ‘public servant’ staan voorop. De kandidaat staat als persoon voor deze waarden en draagt deze waarden ook uit in de organisatie.

Er beweegt wat in het klimaat, maar ook in het onderwijs.

info@werkenindegezondheidszorg.be (werkenbijdeoverheid.be: eigen redactie) — Thu, 31 Jan 2019 23:37:27 +0100

Bron: VRT-nieuws, 24/01/2019
Leerlingen laten alweer hun stem horen voor een maatschappelijk thema.

In Brussel hebben 35.000 spijbelende scholieren en studenten betoogd voor een beter klimaatbeleid. Het is de derde week op rij dat ze dat doen. De eerste week waren ze met een paar duizenden, vorige week met 12.500, en nu dus met bijna 3 keer zoveel. Het cijfer is afkomstig van de politie van Brussel.

Deze week zijn er voor het eerst ook studenten, van hogescholen en universiteiten, onder de deelnemers. Al was hun aanwezigheid vrij beperkt omdat velen onder hen nog examens hebben.

Er werden zoals in de vorige betogingen weer talrijke protestborden meegedragen. “There is no planet B”, “Don’t fuck your mother earth”, “Liever nu buizen dan naar Mars verhuizen” en “Hier bestaat geen herexamen voor” zijn maar enkele van de slogans die te zien waren.

Veel Franstaligen
Onze collega Ann De Bie heeft alvast meer Franstalige bordjes geteld dan de vorige weken. De Franstalige scholieren bleken niet alleen uit Brussel te komen, maar ook uit Wallonië.

Onder de deelnemers waren er heel wat scholieren die ook zondag zullen deelnemen aan de klimaatmars. Ze willen daarmee aantonen dat hun bekommernissen om het klimaat gemeend zijn, en dat ze niet enkel “spijbelen” om geen les te moeten volgen.

Manifest voor aanvangsbegeleiding leerkrachten

info@werkenindegezondheidszorg.be ( Mensenwerken) — Thu, 31 Jan 2019 23:35:07 +0100

24/01/2019 – Bron: VRT-nieuws + http://startendeleraar.be
Verschillende organisaties trekken aan de alarmbel of bundelen de krachten voor professionalisering in het onderwijs. We geven hieronder het gepubliceerde manifest weer.

Eén: Houd ze vast
Een duurzame investering in leraren begint bij een warm onthaal en een aantrekkelijke realistische opdracht waarin de starter zijn talenten kan uitspelen. Wie met restjes van taken en uren een rijdende trein moet depanneren ontspoort zelf. Hij haakt af voor hij goed en wel gestart is en vergroot het lerarentekort nog. Laat hem groeien in een lerende organisatie, waar hij om informatie, hulp en feedback mag vragen aan zijn collega’s en directie. Geef hem de kans om enkele jaren te groeien in een vrij stabiele opdracht. Voor je het weet, stromen de inzichten uit zijn eindwerk door naar het team en demonstreert hij een paralelleerkracht wat hij leerde tijdens zijn keuzestage.

Vlaanderen, investeer in je startende leraren zodat ze jou trouw blijven.2

Twee: Professionaliseer ze verder en samen
Je lerarenopleidingen zullen nooit volleerde krachten afleveren. Hoe goed de zich almaar hervormende opleiding ook wordt, de tienkampers die er afstuderen, zullen altijd een professionele begeleiding op maat nodig hebben om leerexperten te worden en te blijven. Alleen de leraar die zijn competenties en expertise verbreedt, verdiept en up-to-date houdt, is ten volle leraar, een lerend voorbeeld voor zijn leerlingen. Je scholen, pedagogische begeleiding en lerarenopleiding zijn gedreven en capabel genoeg om samen een coherent systeem van vorming en coaching tot op de werkplek uit te bouwen voor starters. Geef ze er ook de extra middelen voor.

Vlaanderen, kies voor een investering met een hoog rendement: investeer in professionalisering. Ook je ervaren rotten snakken naar meer dan een extra jaarlijkse pedagogische studiedag. Stil de grote leerhonger en zorg dat het lerarenberoep aantrekkelijk blijft voor ambitieuze mensen.3

Drie: Laat je kinderen en jongeren de leerwinst plukken
Leraren die goed starten, professionaliseren snel en maken hun school beter. Ze worden gaandeweg effectiever en efficiënter in het boeken van leerwinst bij hun leerlingen. Ze openen de wereld voor kinderen, inspireren hen om zichzelf te ontdekken.

Vlaanderen, investeer in je startende leraren om je jeugd alle kansen te geven, je gemeenschap te doen bloeien.

Vlaanderen, of we nu in het onderwijs werken of er onze kinderen en kleinkinderen aan toevertrouwen, onderwijs gaat ons allen aan. Wij, de ondertekenaars, wij willen mee vooruit, ons steentje bijdragen aan de ontwikkeling en implementatie van een duurzaam beleid. We zijn er klaar voor. Vlaanderen, toekomstige excellenties, we wachten op het sein. Drie-twee-één, start.

Meer mannen werkzaam in zorg

info@werkenindegezondheidszorg.be ( Mensenwerken) — Wed, 20 Dec 2017 17:31:10 +0100

05/12/2017 om 09:04 door (wv) | Bron: JOBAT.BE

Tussen 2010 en 2017 steeg het aantal mannen in de zorgsector met ruim 5 procent. Toch werken er in de zorg nog altijd maar 16 procent mannen. In sommige deelsectoren ligt het mannenaandeel zelfs nog lager.
Bouw, metaal en transport: meer dan 90 procent van de mensen die er werken zijn mannen. Dat blijkt uit cijfers van HR-dienstverlener Acerta, in combinatie met statistieken van de FOD Economie.

Toch is niet de hele arbeidsmarkt één grote mannenwereld. Zeker niet zelfs, want vrouwen maken vandaag meer dan 46 procent uit van alle werkenden. In sommige domeinen zijn vrouwen zelfs massaal oververtegenwoordigd. In een deelsector als kinderdagverblijven ligt het aandeel mannelijk verzorgend personeel bijvoorbeeld erg laag: 5,2 procent.

De zorgsector is een ander voorbeeld, met een mannenaandeel van slechts 16 procent. In de zorg is het aantal niet-ingevulde vacatures vrij hoog, en een mogelijke denkpiste is dan om die krapte op te vangen met mannen.

Kring vzw BLOG RSS

7070 bijkomende plaatsen in de kinderopvang nodig

Het tekort aan CLB-artsen

Extra helpende handen om leerachterstand weg te werken

Oproep: subsidies voor pilootprojecten ter versterking van lerarenopleidingen

Looptijd projecten: 2 jaar

Doelgroep

Dien je aanvraag elektronisch in tot en met 31 maart 2021

Studie KCE evalueert crisiswerking ziekenhuizen tijdens de eerste golf

Werkenbijdeoverheid en Google for jobs

1 op 5 zorgverleners wil ermee stoppen

Inspectie bezorgd over kwaliteit van buitengewoon onderwijs

‘SCHULD VAN HET DECREET’

ONDERWIJSKUNDIG BELEID

Inspectie bezorgd over kwaliteit van buitengewoon onderwijs

‘SCHULD VAN HET DECREET’

ONDERWIJSKUNDIG BELEID

Reactie Zorg en Gezondheid op mediaberichten over testen in woonzorgcentra

Reactie Zorg en Gezondheid op mediaberichten over testen in woonzorgcentra

Lokale dienstencentra gaan dicht

Beleefdag: werken in de zorg

Beleefdag: werken in de zorg

Wat is het?

Hasselt, Provinciaal Instituut Verpleegkunde:

Diest, CVO De Oranjerie:

Brugge, Howest Hospital:

Aalst, CC De Werf:

Brussel, Openleercentrum Porta:

Wie organiseert het? VDAB

Voor wie?

Waar en wanneer?

2019: het jaar van lokaal

Werkgeluk en duurzame inzetbaarheid: centrale thema's HR

De kern van werkgeluk en duurzame inzetbaarheid

Geluk van medewerkers wordt steeds belangrijker

Medewerkers en HRM denken hetzelfde

De kern van beide thema’s ligt in het hebben van oprechte aandacht voor individuele medewerkers.

Werkgeluk en inzetbaarheid: de raakvlakken

Werkgeluk als ‘way of life’

Als je werkgeluk en duurzame inzetbaarheid als een causaal verband ziet, wordt het wellicht makkelijker

Werkenindegezondheidszorg werkt aan samenwerking met Eclips TV

Grieppreventie: wie geeft het vaccin ?

20% minder personeel bij de provincies in 5 jaar tijd

Lerarenopleidingen zitten terug in de lift

VRT moet meer besparen dan gedacht

Begroting

Natuurlijke afvloeiingen

“Kortwieken”

Relatie tussen schoolbesturen en directies heeft invloed op onderwijskwalieit.

Gemeenten vragen duidelijkheid aan Vlaamse regering

1.000 Belgische artsen waarschuwen in open brief voor gevolgen van klimaatopwarming

Vlaamse Regering geeft begroting vrij

Gemeenschapsonderwijs groeit met 2,15 procent

Geeft de apotheker een griepspuit ?

Minder leerllingen kiezen voor lessen katholieke godsdienst

Klimaatfestival in Zwevegem

Drie dagen met een bijzonder aantrekkelijk programma

Loslaten van quota artsenopleiding stuit op protest

Vlaams Parlement: politiek zonder debat

Oppositie verliest stemming over agenda

5 oktober 2019 : Dag van de leerkracht: 'recht op goed onderwijs' en 'leerkrachtentekort'

Vlaamse overheid bouwt ambtenarenstatuut af

Onderwijs in het Vlaams Regeringsakkoord

M-decreet wordt begeleidingsdecreet

Nieuwe Vlaamse Regering schaft provincies niet af

Méér inclusieve aanpak voor talen op school werkt positief

Vlaams Parlement geopend in korte zitting, zonder Septemberverklaring

Week van de duurzame gemeente aan de gang

Van 18 tot 25 september: de Week van de Duurzame Gemeente

Duurzame Helden en activiteiten in een 100-tal Vlaamse Gemeenten

OVAM daagt meer dan 300 studenten uit om een betere wereld te ontwerpen

Bekendmakingsplicht voor lokale besturen

Wie?

Waar?

Wat?

Wat niet?

Wanneer?

Hoelang?

Meldingsplicht?

Loon en werkdruk reden om ziekenhuissector te verlaten in Nederland

Wie organiseert het?
VDAB